Αρχείο για Φεβρουαρίου, 2009

Οι Τούρκοι παρεμποδίζουν την επάνδρωση του Δημοτικού Ριζοκαρπάσου

28 Φεβρουαρίου 2009

Το αίτημα για την ανάγκη πρόσληψης λογοθεραπεύτριας και μιας επιπρόσθετης δασκάλας στο Δημοτικό Σχολείο Ριζοκαρπάσου «έχει τεθεί στην τουρκική πλευρά μέσω των Ηνωμένων Εθνών τόσο από το Υπουργείο Εξωτερικών όσο και από τον Επίτροπο Προεδρίας Γιώργο Ιακώβου, προσωπικά, χωρίς δυστυχώς να υπάρξει μέχρι σήμερα θετική ανταπόκριση».

Αυτό αναφέρει σε απαντητική του επιστολή προς τον πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας, Νίκο Τορναρίτη, αναφορικά με το πιο πάνω ζήτημα, ο Επίτροπος Προεδρίας Τίτος Χριστοφίδης. Ο Γιώργος Ιακώβου διαβεβαιώνει στην απάντησή του ότι «από πλευράς μας θα συνεχίσουμε να πιέζουμε μέχρι την ευόδωση των προσπαθειών μας και θα σας τηρούμε ενήμερους των εξελίξεων».

Εξάλλου, με την ίδια ιδιότητα ο Νίκος Τορναρίτης έθεσε στον Υπουργό Παιδείας και Πολιτισμού Ανδρέα Δημητρίου το θέμα της διακρατικής συνεργασίας αναγνώρισης ισοτιμίας και αντιστοιχίας πτυχίων του ΚΥΣΑΤΣ με άλλους οργανισμούς διαπίστευσης και αναγνώρισης τίτλων σπουδών ειδικά με τον Διεπιστημονικό Οργανισμό Αναγνώρισης Τίτλων Ακαδημαϊκών και Πληροφόρησης (ΔΟΑΤΑΠ) της Ελλάδας στη βάση της συμφωνίας της Μπολόνιας.

Απαντώντας στον κ. Τορναρίτη, ο Υπουργός Παιδείας αναφέρει ότι κατά την επίσημη επίσκεψή του στις 24 Απριλίου 2008 στην Ελλάδα, «ένα από τα θέματα που συζητήθηκαν με τον τότε Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Ευριπίδη Στυλιανίδη ήταν και το θέμα της μη αναγνώρισης από τον ΔΟΑΤΑΠ των τίτλων σπουδών που αποκτώνται μετά από φοίτηση σε κυπριακά δημόσια ή ιδιωτικά πανεπιστήμια και τα προβλήματα που υπάρχουν».

Επίσης, συνεχίζει ο Υπουργός Παιδείας, «στις 22 Ιουλίου 2008, στάλθηκε και πάλι στον Ευριπίδη Στυλιανίδη επιστολή σχετικά με το ίδιο θέμα και του ζητήθηκε όπως διερευνήσει το θέμα με στόχο την επίλυση των προβλημάτων που προκύπτουν αλλά δυστυχώς δεν έχουμε πάρει ακόμη απάντηση», καταλήγει ο Ανδρέας Δημητρίου.

ΠΗΓΗ

Δωρεά ύψους 300.000 δολαρίων του ομογενή επιχειρηματία Νίκου Ανδριανάκου στο δίγλωσσο σχολείο της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνης και Βικτωρίας

27 Φεβρουαρίου 2009

ÁÕÓÔÑÁËÉÁ- ÓÇÌÁÍÔÉÊÇ ÄÙÑÅÁ ÏÌÏÃÅÍÇ ÓÅ ÅËËÇÍÉÊÏ Ó×ÏËÅÉÏ

Ο κ. Νίκος Ανδριανάκος με τους γιους του Θεόδωρο και Παύλο, τον πρόεδρο της Κοινότητας Μελβούρνης, κ. Παπαστεργιάδη, και τον διευθυντή του Alphington Grammar, κ. Μάικ Σμιθ, στις εγκαταστάσεις του παροικιακού ημερήσιου σχολείου.

Μια εντυπωσιακή δωρεάν ύψους 300.000 δολαρίων πρόσφερε ο γνωστός ομογενής επιχειρηματίας, Νίκος Ανδριανάκος, στο δίγλωσσο σχολείο της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνης και Βικτορίας Alphington Grammar.

Εκτιμάται, μάλιστα, ότι η χειρονομία του ομογενή επιχειρηματία θα ενθαρρύνει και άλλους εύπορους ομογενείς να ενισχύσουν την ελληνομάθεια στην Αυστραλία.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Alphington Grammar και της Ελληνικής Ορθόδοξης Κοινότητας Μελβούρνης και Βικτωρίας, το ποσόν των $300.000 που προσέφερε η οικογένεια Ανδριανάκου, θα χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή αίθουσας πολλαπλών χρήσεων στο Alphington Grammar.

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ιδιωτική δωρεά από άτομο ελληνικής καταγωγής προς το Alphington Grammar και την Ελληνική Κοινότητα.

Η πρωτοβουλία αυτή ξεκίνησε πέρυσι, όταν ο πρόεδρος της Ελληνικής Ορθόδοξης Κοινότητας Μελβούρνης και Βικτωρίας, κ. Βασίλης Παπαστεργιάδης, κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα, είχε γεύμα με τον κ. Νίκο Ανδριανάκο και τα δύο εγγόνια του. Κατά τη διάρκεια του γεύματος, ο κ. Παπαστεργιάδης ρώτησε τα δύο παιδιά σε ποιο σχολείο πηγαίνουν στη Μελβούρνη και αυτά απάντησαν στο Alphington Grammar. Aνέφεραν χαρακτηριστικά ότι “αγαπούν το σχολείο, γιατί έχει πολύ καλή ατμόσφαιρα και είναι σημαντικά καλύτερο σε σχέση με το προηγούμενο σχολείο που φοιτούσαν”.

Ο κ. Παπαστεργιάδης προσέγγισε πρόσφατα τον κ. Νίκο Ανδριανάκο και του πρότεινε να είναι ένας από τους κύριους δωρητές της κατασκευής της αίθουσας. “Άλλωστε”, όπως είπε, “υπάρχει μια μακρά παράδοση στην Εβραϊκή Κοινότητα, που θα μπορούσαμε να μιμηθούμε, όπου πάτρωνες βοηθούν στην κατασκευή μεγάλων έργων”.

Ο κ. Παπαστεργιάδης δήλωσε ότι “η σημαντική αυτή δωρεά των $300.000 θα αναδείξει την οικογένεια Ανδριανάκου σε κύριο χορηγό του σχεδιαζόμενου έργου. Η ενέργεια αυτή αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο για την Ελληνική Κοινότητα και το Alphington Grammar. Ας ελπίσουμε ότι θα ενθαρρύνει και άλλες ελληνικές οργανώσεις και επιχειρηματίες να ενισχύσουν μεγάλα έργα, όχι μόνο στην Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Μελβούρνης και Βικτώριας, αλλά και σε άλλα ελληνικά καλλιτεχνικά, πολιτιστικά, εκπαιδευτικά και κοινοτικά έργα”.

Η Ελληνική Κοινότητα, μετά την περσινή δικαστική απόφαση δρομολόγησε τις διαδικασίες για την απόκτηση της άδειας οικοδόμησης της νέας αίθουσας. Το δικαστήριο, εξετάζοντας την παλαιότερη αίτηση άδειας οικοδόμησης, κατέστησε σαφές ότι η αίθουσα πολλαπλών χρήσεων είναι αναγκαία, αλλά θα πρέπει να βρεθεί άλλος χώρος εντός του οικοπέδου του σχολείου.

Ο επανασχεδιασμός της αίθουσας και η προετοιμασία της νέας αίτησης άδειας οικοδόμησης έχει ανατεθεί σε νέους αρχιτέκτονες. Έχουν γίνει μια σειρά από θετικές διαβουλεύσεις με τη Δημαρχία, την ευθύνη των οποίων έχει αναλάβει αφιλοκερδώς ο κ. Τζιμ Ντόλκας, γνωστός για τον επαγγελματισμό του στο χώρο των ακινήτων.

Πηγή

Ευθέως

27 Φεβρουαρίου 2009

ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΠΑΠΑΣΤΥΛΙΑΝΟΥ

eftheos

«Ο σκοπός της Ζωής δεν είναι να πας με την πλειοψηφία, αλλά να ζεις σύμφωνα με το νόμο του Θεού που έχεις μέσα σου και ο οποίος λέγεται συνείδηση». Μ. Αυρήλιος

Η ΠΟΡΕΙΑ του Κυπριακού μοιάζει με ένα ποτάμι που πήρε την κατεύθυνσή του. Την κατηφορική. Μέρα με τη μέρα, η εθνική διάβρωση κερδίζει έδαφος. Αυτό που κάποτε στην πλευρά μας θεωρούσαμε αδιανόητο, σήμερα μεταβάλλεται σε πορεία σύγκλισης. Ο όρκος για ασυμβίβαστο αγώνα εξελίσσεται σε αναγκαία πορεία συμβιβασμού. Προηγουμένως καθορίζαμε τις κόκκινες γραμμές με ευκολία, επειδή γνωρίζαμε το εθνικό αυτονόητο. Σήμερα ερίζουμε επ’ αυτού, χαράσσοντας γραμμές χωρίς όρια. Σε αυτό τον κατήφορο, στο ποτάμι του κυπριακού καραβιού, επιβαίνουν ολοένα και περισσότεροι θαυμαστές της διαδρομής, ευελπιστούντες ότι θα φθάσουν στην εθνική Ιθάκη.

Μέσα σε αυτή την αγαλλίαση, ο Ελληνισμός της Κύπρου, δεν αποκλείεται να βρεθεί αντιμέτωπος μπροστά σε ένα νέο σχέδιο λύσης, επί του οποίου θα κληθεί εκ νέου να τοποθετηθεί. Μέχρι τότε, θα καταβληθεί στα διεθνή παρασκήνια προσπάθεια, ώστε το σχέδιο να μην έχει την ίδια κατάληξη του Ανάν. Όμως, ακόμη και σε μια τέτοια περίπτωση, η απόφαση του καθενός μας θα πρέπει να είναι προϊόν της εθνικής μας συνείδησης. Αυτής που θα μας συνοδεύει εφ’ όρου ζωής.

ΠΗΓΗ:  Sigma Live