Τα φημισμένα γαλλικά κρασιά είναι ελληνικής προέλευσης;

Στο παρελθόν, ο ελληνιστής καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, Πολ Κάρτλετζ, έχει προκαλέσει επανειλημμένα συζητήσεις με τις αντισυμβατικές απόψεις του. Όπως επισημαίνεται, μάλιστα, σε δημοσίευμα της ιστοσελίδας της Ντόιτσε Βέλε, ένας νέος κύκλος συζητήσεων αναμένεται να ανοίξει με το νέο βιβλίο του, καθώς μέσω αυτού διατυπώνει την πεποίθηση ότι τα φημισμένα γαλλικά κρασιά είναι ελληνικής… καταγωγής.

Συγκεκριμένα, ο καθηγητής Ελληνικού Πολιτισμού αναφέρει στο νέο βιβλίο του – αναμένεται να εκδοθεί σύντομα, έχοντας τίτλο «Αρχαία Ελλάδα: Η ιστορία ένδεκα πόλεων» - πως οι αρχαίοι ημών πρόγονοι κόμισαν στην Εσπερία εκτός από τη δημοκρατία και την ποίηση, τη φιλοσοφία και την τραγωδία, την ιστορία και την κωμωδία, ακόμη και τον οίνο. Επισημαίνει, μάλιστα, πως όχι απλά έφτιαχναν κρασί και το έπιναν, αλλά μεταλαμπάδευσαν το πνεύμα του και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Σύμφωνα, δηλαδή, με τις έρευνες που διενήργησε ο καθηγητής Κάρτλετζ, ένα καλό γαλλικό κρασί, με παγκόσμια φήμη, όπως είναι το Cotes-du-Rhone, οφείλει την ύπαρξή του στις αμπελουργικές και οινοποιητικές γνώσεις των Aρχαίων Ελλήνων, οι οποίοι τον 6ο αιώνα π.Χ. είχαν αποικίσει τη Nότια Γαλλία. Ο Πολ Κάρτλετζ διαψεύδει, επίσης, συναδέλφους του ιστορικούς που είχαν αποφανθεί πως την οινοποιία είχαν διαδώσει στην Ευρώπη οι Ετρούσκοι και οι Ρωμαίοι.

Το ελληνικό κρασί στο Ροδανό

Συγκεκριμένα, στην προδημοσίευση του βιβλίου, που κυκλοφόρησε στη Γερμανία, ο Πολ Κάρτλετζ αναφέρει πως οι Aρχαίοι Φωκαείς έφθασαν στις εκβολές του Ροδανού ποταμού κι εκεί ίδρυσαν τη Μασσαλία. Το ποτάμι στη συνέχεια ήταν η εμπορική οδός μέσω της οποίας οι αμφορείς με το ζυμωμένο μούστο, αυτό το πρωτόγνωρο ποτό, έφθασε στα τραπέζια των διάφορων κελτικών φύλων. Και τους άρεσε πολύ.

Για να διατηρήσουν, άλλωστε, οι Έλληνες την αποικία τους στις εκβολές του Ροδανού έπρεπε κάπως να εντάξουν στα σχέδιά τους και τους Κέλτες της γύρω περιοχής, της Λιγυρίας. Άρχισαν λοιπόν να παντρεύονται ντόπιες και έτσι μέσω των μικτών γάμων άρχισαν να περνούν στην άλλη πλευρά και οι γνώσεις της καθημερινότητας. Για παράδειγμα, πώς φτιάχνει κάποιος κρασί. Από εκείνη την εποχή διασώζονται πολλά τεκμήρια περί της ελληνικής παραγωγής κρασιού. Κατά τον καθηγητή Κάρτλετζ, λοιπόν, από εκεί, από την Αρχαία Μασσαλία και τους Έλληνες εποίκους της, ξεκίνησε το κρασί την πορεία του προς την Ευρώπη, έως ότου -ανά τους αιώνες- κατακτήσει όλον τον κόσμο.

Πηγή: Καθημερινή

helectra

Φάρμα παραγωγής προϊόντων από γάλα γαϊδάρου.

«Χρυσοφόρες» οι δουλειές του…«Κυρ Μέντιου» στη μοναδική φάρμα παραγωγής προϊόντων από γάλα γαϊδάρου στα Βαλκάνια.

Αν και το κακόφωνο…γκάρισμά του, είναι ορισμένες φορές αποτρεπτικό για την παρέα του, ο κατά τη λαϊκή μας παράδοση “Κυρ Μέντιος” κάθε άλλο παρά παραμελημένος είναι στη μοναδική – στο είδος της – φάρμα παραγωγής προϊόντων από γάλα γαϊδάρου, στο Πάρκο Ζασάβιτσα, στην περιοχή Σρέμσκα Μιτρόβιτσα της Σερβίας. Πρόκειται, όπως δήλωσε ο επικεφαλής της φάρμας στο ΑΠΕ – ΜΠΕ, κ. Σλόμπονταν Σίμπιτς, για τη μοναδική φάρμα στα Βαλκάνια, στην οποία τα 100 θηλυκά γαϊδουράκια που “φιλοξενούνται” εκεί ανέλαβαν και επιχειρηματικές… πρωτοβουλίες.

Εδώ και μήνες, στη φάρμα αυτή, με την καταλυτική “συμβολή” των συμπαθών τετράποδων παράγεται σειρά προϊόντων, όπως γάλα, σαπούνι, κρέμες προσώπου, άλλα καλλυντικά, λικέρ μέχρι και αφρόλουτρο.«Είναι η μοναδική φάρμα στην περιοχή των Βαλκανίων, δεν υπάρχει όμοιά της και φιλοδοξούμε το “εγχείρημα” να συνεχιστεί με επιτυχία», ανέφερε ο κ. Σίμπιτς. Προς το παρόν, οι επισκέπτες του Πάρκου Ζασαβίτσα μπορούν να προμηθεύονται τα προϊόντα με βάση το γάλα γαϊδάρου και οι τιμές είναι επιτρεπτές για όλα τα… βαλάντια. «’Ενα λίτρο γάλακτος γαϊδάρου κοστίζει περίπου 40 ευρώ, ενώ ένα σαπούνι περίπου 45 ευρώ», επισήμανε ο κ. Σίμπιτς, εκτιμώντας πως είναι νωρίς μεν να σκεφθεί το ενδεχόμενο εξαγωγών των προϊόντων στις γειτονικές αγορές ή σε αυτές της κεντρικής Ευρώπης, ωστόσο δεν το αποκλείει.

Στα βάθη των αιώνων «εντοπίζεται» το Πάρκο Ζασάβιτσα σε τοπικούς θρύλους, ως τοποθεσία που φυλούσαν οι δράκοι. Αργότερα, οι περιηγητές των βαλκανικών χωρών ανέφεραν – στα συγγράμματά τους – πως πρόκειται για μια όαση, στην οποία διάφορα είδη ζώων βρίσκουν καταφύγιο. Εξάλλου, περισσότερα από 600 είδη σπάνιων φυτών έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα στο Πάρκο, το οποίο προστατεύεται από τη Συνθήκη Ραμσάρ. Ιτιές, βελανιδιές, φλαμουριές, νούφαρα, ερωδιοί, πελαργοί, κύκνοι και αετοί συνθέτουν ένα μοναδικό «μωσαϊκό» φύσης. Στο Πάρκο, επίσης, φιλοξενούνται 45 είδη θηλαστικών, ορισμένα εκ των οποίων είναι υπό εξαφάνιση. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο ευρωπαϊκός κάστορας. Το κεντρικό τουριστικό καταφύγιο, μια ξύλινη κατασκευή με έναν πύργο 18 μέτρων δίνει μια διαφορετική θέα. Μέσα στο καταφύγιο υπάρχει ένα δωμάτιο, διακοσμημένο με αντικείμενα του 19ου και του 20ου αιώνα, ιδίως με αντικείμενα που χρησιμοποιούνταν στις γεωργικές ασχολίες. Το Πάρκο, υπό τη «σκέπη» του Κινήματος Περιβαλλοντικής Προστασίας της Σρέμσκα Μιτρόβιτσα, ενός από τους «γηραιότερους» στη Σερβία και την Ευρώπη οικολογικούς μη κυβερνητικούς οργανισμούς, δέχεται επισκέπτες από την εγχώρια αγορά, αλλά και του εξωτερικού, παρέχοντας υπηρεσίες εναλλακτικού τουρισμού.

Από το μπάνιο της βασίλισσας Κλεοπάτρας, το καλλιτεχνικό «στερέωμα», τα πολιτιστικά δρώμενα, τον πολιτικό «στίβο» μέχρι και την ανάγκη μάθησης, τα γαϊδουράκια κατέχουν τη δική τους, ξεχωριστή θέση: Σε μια μικρή πόλη της Αιθιοπίας, την Awassa, τα παιδιά «μυούνται» στη μάθηση μέσα από την κινητή βιβλιοθήκη από μπαμπού και ψάθα που σέρνουν γαϊδουράκια. Η βιβλιοθήκη, που «εγκαινιάστηκε» στις αρχές του 2009, έχει στόχο- μεταξύ άλλων- να εμπνεύσει το σεβασμό απέναντι στα ζώα, που συχνά πέφτουν θύματα κακομεταχείρισης. Η πρωτότυπη αυτή ιδέα έχει εμπνευστή έναν Αιθίοπα, ο οποίος μετανάστευσε στην Αμερική και ίδρυσε έναν εκπαιδευτικό οργανισμό, που είναι παράλληλα και εκδοτικός οίκος. Στην πολιτική “αρένα”, το 1992, στο Ισραήλ, στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, το Εργατικό Κόμμα και το – τότε – κυβερνών κόμμα Λικούντ ανακάλυψαν ένα νέο «όπλο» για να πείσουν τους Ισραηλινούς ψηφοφόρους: πικετοφορίες με γαϊδουράκια.

Το κόμμα Λικούντ άρχισε την εκστρατεία του, βάζοντας γαϊδούρια να περιφέρονται στους δρόμους του Τελ Αβίβ με πικέτες που έγραφαν «Ραμπίν, οι Ισραηλινοί δεν είναι γαϊδούρια» και το Εργατικό Κόμμα απάντησε με πέντε γαϊδούρια που εμφανίσθηκαν στην έδρα του κόμματος Λικούντ στην Ιερουσαλήμ, με πικέτες που έγραφαν «Μόνο τα γαϊδούρια δεν καταλαβαίνουν ότι πρέπει να αλλάξει η κυβέρνηση». Αν και σε ορισμένες χώρες τα γαϊδούρια είναι υποχρεωμένα να φορούν… πάνες, όπως σε περιοχές της νοτιοδυτικής Αιγύπτου, για να κυκλοφορούν, σε άλλες πάλι τα συμπαθή τετράποδα αποτελούν χαρακτηριστικό τους «γνώρισμα», όπως στην περίπτωση της Βουλγαρίας, όπου το γαϊδουράκι συγκαταλέγεται στα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της χώρας, σύμφωνα με δημοσκοπήσεις τουριστικών οργανισμών. Μάλιστα, για την προστασία των γαϊδουριών υπάρχει σχετική ευρωπαϊκή Οδηγία, με την οποία απαγορεύεται η υπερφόρτωσή τους (με φορτίο άνω των 50 κιλών) και η κακοποίησή τους.

Εύη Σοφιανού

Πηγή: ΑΝΑ-ΜΠΑ

Γερμανία: Πολυσέλιδη έκδοση για τον Πλάτωνα

Μια πολυσέλιδη έκδοση αφιερωμένη στην πολιτική σκέψη του Πλάτωνα και μια τουριστική διαφήμιση για άγνωστες και φθηνές ομορφιές του Αιγαίου: Η διπλή γερμανική ματιά στην Ελλάδα.

Το τελευταίο τεύχος του ετήσιου περιοδικού θεωρητικών αναζητήσεων «Πολιτική Σκέψη» που εκδίδεται στο Βερολίνο, είναι αφιερωμένο στους Νόμους του Πλάτωνα, στο πόνημα του αρχαίου φιλοσόφου, με τίτλο: « Η εξουσία των νόμων και η εξουσία του ανθρώπου», αναφέρει η Deutsche Welle.

Κατάδυση λοιπόν στην αρχαία Ελληνική φιλοσοφία αναζητώντας το πώς είναι δυνατόν σε μια κοινωνία, σε μια πολιτεία οι νόμοι να θεραπεύουν ή να εξισορροπούν τις αδυναμίες του ανθρώπου, του πολίτη.

Ο ρεαλισμός της διαφήμισης …

Τελικά ό,τι και να γίνει τα Γερμανικά βλέμματα στρέφονται στην Ελλάδα. Ποικιλοτρόπως. Όχι μόνο στην αρχαία, αλλά και στη σύγχρονη που δεν παράγει πλέον σκέψη, αλλά τουλάχιστον ψυχική ευφορία.

Μια διαφήμιση αυτή την εβδομάδα στη λαϊκή εφημερίδα Bild. Αρχίζει τόσο ρεαλιστικά και ψύχραιμα όσο ίσως καμιά διαφήμιση. Απαριθμεί όλες τις αρνητικές ειδήσεις που καταφθάνουν από την Ελλάδα τους τελευταίους μήνες: πρωτοφανείς ταραχές στο κέντρο της Αθήνας τον Δεκέμβριο, η χώρα στο δόκανο της οικονομικής κρίσης, ο ελληνικός τουρισμός σε υποχώρηση. Και όμως, λέει η διαφήμιση που απευθύνεται στον απλό Γερμανό καταναλωτή, όλα αυτά τα προβλήματα εγκλείουν τη μοναδική ευκαιρία να γνωρίσει εδώ και τώρα τη χώρα των θεών. Γιατί τα προβλήματα αυτά ακριβώς ανάγκασαν τους Έλληνες ξενοδόχους να κατεβάσουν τις τιμές και τώρα ο γερμανός τουρίστας καλό θα είναι να αρπάξει τις προσφορές αυτές, μέχρι και 40% φθηνότερες από το κανονικό. Και ποια νησιά προτείνει η διαφήμιση; Όχι τα κλασσικά θέρετρα, την Κρήτη, τη Μύκονο και τη Ρόδο, αλλά άγνωστες “μορφονιές”- τη Σκιάθο και την Πάρο, την Ικαρία και τη Γαύδο.

ΠΗΓΗ