Χτύπημα στο εμπόριο άγριων ωδικών πτηνών

Με επιχείρηση – σκούπα στο παζάρι του Σχιστού κατάφεραν ηχηρό πλήγμα στα κυκλώματα που εμπορεύονται την άγρια ζωή. Απελευθερώθηκαν πάνω από 350 πουλιά

Θηροφύλακες της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας και μέλη oικολογικών oργανώσεων απελευθερώνουν τα παράνομα παγιδευμένα πουλιά

Ενα ηχηρό πλήγμα στην παράνομη παγίδευση και μεταπώληση άγριων ωδικών πτηνών κατάφεραν την περασμένη Κυριακή οι ομοσπονδιακοί θηροφύλακες της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Στερεάς Ελλάδας, με μια εκτεταμένη επιχείρηση που πραγματοποίησαν στο παζάρι του Σχιστού.

Οπως εκ του αποτελέσματος επιβεβαιώθηκε για ακόμα μια φορά, στο… «ξέφραγο αμπέλι» που λέγεται ελληνική ύπαιθρος, οι θηροφύλακες των κυνηγετικών οργανώσεων συνεχίζουν να αποτελούν τον μόνο αξιόπιστο μηχανισμό ελέγχου και καταστολής των παραβατικών συμπεριφορών εις βάρος της άγριας ζωής.

Χτύπημα στο εμπόριο άγριων ωδικών πτηνών

Λίγα χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας, όπου στοιβάζονται όλα τα αρμόδια υπουργεία, το παζάρι του Σχιστού συνεχίζει να αποτελεί το «ορμητήριο» ενός παράνομου κυκλώματος που εμπορεύεται σε άθλιες συνθήκες άγρια ωδικά πτηνά, χωρίς ουδείς να συγκινείται ή να παρεμβαίνει…

«Εφοδος»

Αυτή τη φορά πάντως στην επιχείρηση των θηροφυλάκων της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας παρείχε την ουσιαστική συνδρομή της αστυνομική δύναμη από το Α/Τ Περάματος καθώς και υπάλληλος του Δασαρχείου Πειραιά, ενώ εκλήθησαν να λάβουν μέρος και εκπρόσωποι των συλλόγων Προστασίας και Περίθαλψης Αγριας Ζωής «ΑΝΙΜΑ» και «ΑΛΚΥΟΝΗ».

Η παρουσία εκπροσώπων των συλλόγων περίθαλψης κρίθηκε ουσιαστική και απαραίτητη, καθώς η προηγούμενη εμπειρία από ανάλογες εφόδους των θηροφυλάκων των κυνηγετικών οργανώσεων είχε διδάξει ότι πολλά από τα πουλιά που κατάσχονται έχουν την ανάγκη άμεσης περίθαλψης πριν γίνει δυνατόν να απελευθερωθούν.

Η παράνομη παγίδευση άγριων ωδικών πτηνών με σκοπό την εμπορική τους εκμετάλλευση αποτελεί για δεκαετίες τώρα μια μεγάλη και χαίνουσα πληγή της ελληνικής πανίδας. Τόσο η έκταση του προβλήματος όσο και η αδυναμία της επίσημης Πολιτείας να το ελέγξει αποτελεσματικά, δημιούργησε την ανάγκη συνεργασιών και κοινών δράσεων μεταξύ κυνηγετικών και περιβαλλοντικών οργανώσεων για την καταστολή του φαινομένου.

Στην πρόσφατη περίπτωση της «επιδρομής» στο παζάρι του Σχιστού, η δύναμη των ομοσπονδιακών θηροφυλάκων της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Στερεάς Ελλάδος και οι υπόλοιποι συμμετέχοντες κινήθηκαν αθέατοι με τζιπ μέσα από τους δασικούς δρόμους του όρους Αιγάλεω, πετυχαίνοντας τον απόλυτο αιφνιδιασμό των δεκάδων ατόμων που πουλούσαν εκεί το παράνομο «εμπόρευμά» τους.

Περισσότερα από 350 άγρια πουλιά (καρδερίνες, φανέτα, φλώροι, σταρήθρες, κοτσύφια, σταυρομύτες, γαλαζοπαπαδίτσες, βουνοπαπαδίτσες, τσοπανάκοι κ.ά.) κατασχέθηκαν και απελευθερώθηκαν επί τόπου ή λίγο αργότερα σε επιλεγμένη τοποθεσία του όρους Αιγάλεω, ενώ αρκετά ήταν και εκείνα που εξαιτίας των άθλιων συνθηκών στα οποία ήταν στοιβαγμένα, χρειάστηκε να μεταφερθούν για φροντίδα και νοσηλεία στις εγκαταστάσεις του συλλόγου «ΑΝΙΜΑ» στην Καλλιθέα ή στις εγκαταστάσεις της «ΑΛΚΥΟΝΗΣ» στην Πάρο.

Οι θηροφύλακες υπέβαλαν δεκάδες μηνύσεις σε όσους συνελήφθησαν να έχουν στην κατοχή τους άγρια πουλιά και παράνομα μέσα παγίδευσής τους, ενώ κατέστρεψαν επί τόπου εκατοντάδες ξόβεργες και κλουβιά-παγίδες (καπαντζέδες) που πωλούνταν παράνομα στη λιανική αγορά.

Η μέχρι τώρα εμπειρία, πάντως, δείχνει ότι μια ολοκληρωμένη κατά το δυνατόν προσπάθεια περιορισμού του παράνομου εμπορίου άγριων πουλιών στη χώρα μας θα πρέπει να περιλαμβάνει και την παράλληλη ευαισθητοποίηση του κοινού που τα αγοράζει, διαμορφώνοντας έτσι και τις συνθήκες ζήτησης…

Στο επίπεδο της καταστολής εξάλλου απαιτείται η παράλληλη δίωξη των «πουλοπιαστών» αλλά και των εμπόρων που τα διακινούν, καθώς οι δύο αυτές κατηγορίες δεν συμπίπτουν πάντα. Ολοι οι φορείς πάντως που συμμετείχαν στην επιχείρηση του Σχιστού συμφώνησαν να επαναλάβουν ανάλογες «εφόδους» και σε άλλες περιοχές που δραστηριοποιείται το παράνομο κύκλωμα. Και σε κάθε περίπτωση, η βούληση κυνηγετικών και περιβαλλοντικών οργανώσεων να αθροίσουν τις δυνάμεις τους για την αντιμετώπιση της συγκεκριμένης παραβατικής συμπεριφοράς κάνει τις προοπτικές πιο αισιόδοξες…

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΡΙΛΑΚΟΣ

Πηγή: ΕΘΝΟΣ

helectra

Φάρμα παραγωγής προϊόντων από γάλα γαϊδάρου.

«Χρυσοφόρες» οι δουλειές του…«Κυρ Μέντιου» στη μοναδική φάρμα παραγωγής προϊόντων από γάλα γαϊδάρου στα Βαλκάνια.

Αν και το κακόφωνο…γκάρισμά του, είναι ορισμένες φορές αποτρεπτικό για την παρέα του, ο κατά τη λαϊκή μας παράδοση “Κυρ Μέντιος” κάθε άλλο παρά παραμελημένος είναι στη μοναδική – στο είδος της – φάρμα παραγωγής προϊόντων από γάλα γαϊδάρου, στο Πάρκο Ζασάβιτσα, στην περιοχή Σρέμσκα Μιτρόβιτσα της Σερβίας. Πρόκειται, όπως δήλωσε ο επικεφαλής της φάρμας στο ΑΠΕ – ΜΠΕ, κ. Σλόμπονταν Σίμπιτς, για τη μοναδική φάρμα στα Βαλκάνια, στην οποία τα 100 θηλυκά γαϊδουράκια που “φιλοξενούνται” εκεί ανέλαβαν και επιχειρηματικές… πρωτοβουλίες.

Εδώ και μήνες, στη φάρμα αυτή, με την καταλυτική “συμβολή” των συμπαθών τετράποδων παράγεται σειρά προϊόντων, όπως γάλα, σαπούνι, κρέμες προσώπου, άλλα καλλυντικά, λικέρ μέχρι και αφρόλουτρο.«Είναι η μοναδική φάρμα στην περιοχή των Βαλκανίων, δεν υπάρχει όμοιά της και φιλοδοξούμε το “εγχείρημα” να συνεχιστεί με επιτυχία», ανέφερε ο κ. Σίμπιτς. Προς το παρόν, οι επισκέπτες του Πάρκου Ζασαβίτσα μπορούν να προμηθεύονται τα προϊόντα με βάση το γάλα γαϊδάρου και οι τιμές είναι επιτρεπτές για όλα τα… βαλάντια. «’Ενα λίτρο γάλακτος γαϊδάρου κοστίζει περίπου 40 ευρώ, ενώ ένα σαπούνι περίπου 45 ευρώ», επισήμανε ο κ. Σίμπιτς, εκτιμώντας πως είναι νωρίς μεν να σκεφθεί το ενδεχόμενο εξαγωγών των προϊόντων στις γειτονικές αγορές ή σε αυτές της κεντρικής Ευρώπης, ωστόσο δεν το αποκλείει.

Στα βάθη των αιώνων «εντοπίζεται» το Πάρκο Ζασάβιτσα σε τοπικούς θρύλους, ως τοποθεσία που φυλούσαν οι δράκοι. Αργότερα, οι περιηγητές των βαλκανικών χωρών ανέφεραν – στα συγγράμματά τους – πως πρόκειται για μια όαση, στην οποία διάφορα είδη ζώων βρίσκουν καταφύγιο. Εξάλλου, περισσότερα από 600 είδη σπάνιων φυτών έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα στο Πάρκο, το οποίο προστατεύεται από τη Συνθήκη Ραμσάρ. Ιτιές, βελανιδιές, φλαμουριές, νούφαρα, ερωδιοί, πελαργοί, κύκνοι και αετοί συνθέτουν ένα μοναδικό «μωσαϊκό» φύσης. Στο Πάρκο, επίσης, φιλοξενούνται 45 είδη θηλαστικών, ορισμένα εκ των οποίων είναι υπό εξαφάνιση. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο ευρωπαϊκός κάστορας. Το κεντρικό τουριστικό καταφύγιο, μια ξύλινη κατασκευή με έναν πύργο 18 μέτρων δίνει μια διαφορετική θέα. Μέσα στο καταφύγιο υπάρχει ένα δωμάτιο, διακοσμημένο με αντικείμενα του 19ου και του 20ου αιώνα, ιδίως με αντικείμενα που χρησιμοποιούνταν στις γεωργικές ασχολίες. Το Πάρκο, υπό τη «σκέπη» του Κινήματος Περιβαλλοντικής Προστασίας της Σρέμσκα Μιτρόβιτσα, ενός από τους «γηραιότερους» στη Σερβία και την Ευρώπη οικολογικούς μη κυβερνητικούς οργανισμούς, δέχεται επισκέπτες από την εγχώρια αγορά, αλλά και του εξωτερικού, παρέχοντας υπηρεσίες εναλλακτικού τουρισμού.

Από το μπάνιο της βασίλισσας Κλεοπάτρας, το καλλιτεχνικό «στερέωμα», τα πολιτιστικά δρώμενα, τον πολιτικό «στίβο» μέχρι και την ανάγκη μάθησης, τα γαϊδουράκια κατέχουν τη δική τους, ξεχωριστή θέση: Σε μια μικρή πόλη της Αιθιοπίας, την Awassa, τα παιδιά «μυούνται» στη μάθηση μέσα από την κινητή βιβλιοθήκη από μπαμπού και ψάθα που σέρνουν γαϊδουράκια. Η βιβλιοθήκη, που «εγκαινιάστηκε» στις αρχές του 2009, έχει στόχο- μεταξύ άλλων- να εμπνεύσει το σεβασμό απέναντι στα ζώα, που συχνά πέφτουν θύματα κακομεταχείρισης. Η πρωτότυπη αυτή ιδέα έχει εμπνευστή έναν Αιθίοπα, ο οποίος μετανάστευσε στην Αμερική και ίδρυσε έναν εκπαιδευτικό οργανισμό, που είναι παράλληλα και εκδοτικός οίκος. Στην πολιτική “αρένα”, το 1992, στο Ισραήλ, στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, το Εργατικό Κόμμα και το – τότε – κυβερνών κόμμα Λικούντ ανακάλυψαν ένα νέο «όπλο» για να πείσουν τους Ισραηλινούς ψηφοφόρους: πικετοφορίες με γαϊδουράκια.

Το κόμμα Λικούντ άρχισε την εκστρατεία του, βάζοντας γαϊδούρια να περιφέρονται στους δρόμους του Τελ Αβίβ με πικέτες που έγραφαν «Ραμπίν, οι Ισραηλινοί δεν είναι γαϊδούρια» και το Εργατικό Κόμμα απάντησε με πέντε γαϊδούρια που εμφανίσθηκαν στην έδρα του κόμματος Λικούντ στην Ιερουσαλήμ, με πικέτες που έγραφαν «Μόνο τα γαϊδούρια δεν καταλαβαίνουν ότι πρέπει να αλλάξει η κυβέρνηση». Αν και σε ορισμένες χώρες τα γαϊδούρια είναι υποχρεωμένα να φορούν… πάνες, όπως σε περιοχές της νοτιοδυτικής Αιγύπτου, για να κυκλοφορούν, σε άλλες πάλι τα συμπαθή τετράποδα αποτελούν χαρακτηριστικό τους «γνώρισμα», όπως στην περίπτωση της Βουλγαρίας, όπου το γαϊδουράκι συγκαταλέγεται στα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της χώρας, σύμφωνα με δημοσκοπήσεις τουριστικών οργανισμών. Μάλιστα, για την προστασία των γαϊδουριών υπάρχει σχετική ευρωπαϊκή Οδηγία, με την οποία απαγορεύεται η υπερφόρτωσή τους (με φορτίο άνω των 50 κιλών) και η κακοποίησή τους.

Εύη Σοφιανού

Πηγή: ΑΝΑ-ΜΠΑ

ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΩΝ ΑΛΟΓΩΝ

Ποιος είναι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, στον πρώην ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης Λεονίντ Μπρέζνιεφ και σε ένα αραβικό επιβήτορα που πουλήθηκε από Ολλανδό εκτροφέα αλόγων στις ΗΠΑ για 1,5 εκατ. δολάρια; Η απάντηση είναι το “Κάμπιγιουκ” (Kabiyuk), μία από τις μεγαλύτερες φάρμες εκτροφής και αναπαραγωγής αλόγων στα Βαλκάνια, που βρίσκεται 18 χλμ από την πόλη Σούμεν στη βορειοανατολική Βουλγαρία.

Η ίδρυση της φάρμας χρονολογείται από το 1864 όταν ο Μιτχάτ Πασάς είχε την ιδέα να ξεκινήσει η αναπαραγωγή αλόγων για χρήση του στρατού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Περισσότεροι από χίλιοι επιβήτορες μεταφέρθηκαν στη βουλγαρική αυτή περιοχή και ξεκίνησε με αυτό τον τρόπο η εκτροφή και αναπαραγωγή αλόγων, αλλά στη συνέχεια η λειτουργία της φάρμας θα διαταραχθεί από αντιξοότητες. Μετά την απελευθέρωση της Βουλγαρίας από την οθωμανική κυριαρχία, το 1878, ο τουρκικός στρατός πήρε μαζί του όλα τα άλογα του εκτροφείου “Κάμπιγιουκ” και τα μετέφερε στην Ανατολία, με αποτέλεσμα οι στάβλοι να αδειάσουν. Οι προσπάθειες του νεοσύστατου βουλγαρικού κράτους να επαναλειτουργήσει η φάρμα στέφθηκαν με επιτυχία το 1894 και από τότε μέχρι σήμερα βελτιώνει συνεχώς τις υπηρεσίες της.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 η φάρμα έγινε ακόμη πιο γνωστή γιατί προχωρούσε στην αναπαραγωγή εκλεκτών αλόγων που το ύψος τους έφθανε τα 1,70 μέτρα και χρησιμοποιούνταν σε αθλήματα ή για εκμάθηση ιππασίας από ερασιτέχνες στο εξωτερικό. Η πιο εμπορική συμφωνία της φάρμας ήταν ωστόσο το 1984 και αφορά σε μία περίπτωση αραβικού αλόγου, στην οποία εμπλέκεται και ο πρώην ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης, Μπρέζνιεφ.  Η ιστορία ξεκινάει μία δεκαετία νωρίτερα όταν εγκαινιάστηκε το φράγμα του Ασουάν στην Αίγυπτο. Ο Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ δώρισε στον Μπρέζνιεφ ένα καθαρόαιμο αραβικό άλογο, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του για την βοήθειά του στην κατασκευή του φράγματος. Μερικά χρόνια αργότερα η Βουλγαρία απέκτησε τον επιβήτορα Μόμεντ-το μοναδικό αρσενικό άλογο που γεννήθηκε από τον επιβήτορα που δόθηκε στον Μπρέζνιεφ. Έπειτα από έντονη διαμάχη Σόφιας-Μόσχας ο Μόμεντ τελικά παρέμεινε στην ιδιοκτησία της φάρμας “Κάμπιγιουκ” και πωλήθηκε σε ένα Ολλανδό εκτροφέα, ο οποίος φέρεται να τον πούλησε στις ΗΠΑ για 1,5 εκατ. δολάρια, σύμφωνα με δημοσιεύματα.

Σήμερα, στη φάρμα υπάρχουν περισσότερα από 400 άλογα, που στεγάζονται σε σύγχρονες εγκαταστάσεις και βοσκούν ελεύθερα στις εκτάσεις της. Άραβες σεΐχηδες, αλλά και αγοραστές από ΗΠΑ και Ευρώπη αποτελούν πελάτες της φάρμας “Κάμπιγιουκ”. Ωστόσο, σημαντική πηγή εσόδων αποτελεί και ο τουρισμός, αφού τη φάρμα επισκέπτονται ετησίως 15 με 20 χιλιάδες τουρίστες για να θαυμάσουν την ομορφιά του τοπίου, να μυηθούν στα μυστικά της ιππασίας και να δουν επίσης το μοναδικό Μουσείο Αλόγων στα Βαλκάνια που βρίσκεται στις εγκαταστάσεις της. Το 90% των τουριστών είναι από το εξωτερικό.

Κείμενο – Φωτογραφίες: ΑΠΕ – ΜΠΕ