ΤΑ “ΜΥΣΤΙΚΑ” ΤΗΣ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ

Τη “μυστηριώδη” γοητεία του βυθού και τη ζωή κάτω από το νερό έχουν τη δυνατότητα να τη “γευτούν” ελάχιστοι. Μέσω, όμως, της υποβρύχιας φωτογράφησης, τη γνωρίζουν οι περισσότεροι. Οι ελληνικές θάλασσες είναι πλούσιες σε φωτογραφικό “υλικό” κι αυτό θέλουν να το εκμεταλλευτούν οι υπεύθυνοι της τοπικής αυτοδιοίκησης στη Βόρεια Ελλάδα, με στόχο την προσέλκυση εκατοντάδων καταδυτικών τουριστών.

Για να δει κάποιος τα μυστικά του βυθού θα πρέπει να γίνει μόνιμος “κάτοικος” του. Οι δύτες, κουβαλώντας φωτογραφικές μηχανές, έχουν τη δυνατότητα να απαθανατίσουν κοπάδια ψαριών, μικρά χταπόδια, ακόμη και καρχαρίες. Οι ελληνικές θάλασσες “απελευθερώθηκαν” εδώ και λίγα χρόνια, καθώς όπως ανέφερε στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο πρόεδρος του πανελληνίου κέντρου υποβρύχιας φωτογραφίας έρευνας και τεχνολογίας που εδρεύει στην Καβάλα, Ιωάννης Σταματιάδης, η ελληνική νομοθεσία δεν επέτρεπε τη λήψη υποβρύχιων φωτογραφιών.

“Δυστυχώς, στην Ελλάδα ανακαλύψαμε αργά την υποβρύχια φωτογραφία. Ο ελληνικός βυθός έχει χλωρίδα και πανίδα τεράστιου ενδιαφέροντος. Και πλέον, τρέχουμε να προλάβουμε αυτόν τον τουριστικό πλούτο”, ανέφερε ο κ.Σταματιάδης, προσθέτοντας: “Στο βυθό τραβάμε εικόνες από αυτό που αγαπάμε. Όσο πιο βαθιά βουτάμε, όμως, χάνουμε τα χρώματα, τα οποία τα βλέπουμε αλλιώς στο βυθό και αλλιώς, όταν εκτυπώνεται η φωτογραφία”.
Οι λάτρεις της υποβρύχιας φωτογράφησης μπόρεσαν να “κατακτήσουν” τις ελληνικές θάλασσες μόλις το 2005, όταν ψηφίστηκε ο νέος καταδυτικός νόμος για τις καταδύσεις αναψυχής, που επιτρέπει την κατάδυση σε όλη την επικράτεια, εκτός των περιοχών που χαρακτηρίζονται ως αρχαιολογικοί χώροι.

Μέχρι τότε, απαγορευόταν δια νόμου οι καταδύσεις, καθώς το ελληνικό κράτος ήθελε να προστατέψει την υποβρύχια πολιτιστική μας κληρονομιά. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούσαν να καταδυθούν μόνο με ειδική άδεια, ακόμη και σε περιοχές που δεν υπήρχαν καταγεγραμμένες αρχαιότητες. Στο πλαίσιο της προώθησης του καταδυτικού τουρισμού, οι υπεύθυνοι της τοπικής αυτοδιοίκησης της Καβάλας αποφάσισαν να διοργανώσουν το 1ο διεθνή διαγωνισμό υποβρύχιας φωτογραφίας.

Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλοι οι αυτοδύτες, άνω των 18 ετών, οι οποίοι μπορούν να αποστείλουν έως τις 26 Αυγούστου τρεις φωτογραφίες στο πανελλήνιο κέντρο υποβρύχιας φωτογραφίας έρευνας και τεχνολογίας. Οι φωτογραφίες ορίζονται σε τρεις κατηγορίες: άνθρωπος και θάλασσα, μακροφωτογραφία και τοπίο μέσα στη θάλασσα. Οι συμμετοχές θα εξεταστούν από επιτροπή αξιολόγησης και τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν στις 8 Σεπτεμβρίου. Οι τέσσερις πρώτοι, της συνολικής κατάταξης, καλλιτέχνες θα φιλοξενηθούν από τις 10 έως τις 16 Οκτωβρίου στα Λιμενάρια της Θάσου. Θα πραγματοποιηθούν καταδύσεις σε διάφορες περιοχές του νησιού, για υποβρύχια φωτογράφηση, καθώς επίσης και εκδρομές για επίγεια φωτογράφηση.

Η ιστορία της υποβρύχιας φωτογραφίας

Όπως και στην ανακάλυψη της φωτογραφίας, έτσι και στην υποβρύχια φωτογραφία Άγγλοι και Γάλλοι ερίζουν για το ποιος τράβηξε την πρώτη φωτογραφία. Όλα όμως δείχνουν πως ο Άγγλος Γουίλιαμ Τόμσον ήταν αυτός που τράβηξε την πρώτη εικόνα, το Φεβρουάριο του 1856.

Ωστόσο, τα δύο ονόματα που κυριάρχησαν στην υποβρύχια φωτογραφία είναι του Αυστριακού Χανς Χας και του Γάλλου Ζακ Υβ Κουστώ. Ο τελευταίος αγόρασε το 1950 το διάσημο “Καλυψώ”, που το μετέτρεψε σε σκάφος ωκεανογραφικών εξερευνήσεων. Ο Κουστώ έφερε καινοτομίες στον καταδυτικό εξοπλισμό και κατασκεύασε την πρώτη υποβρύχια φωτογραφική μηχανή 135. Άλλωστε, δεν υπάρχουν άνθρωποι που δεν μαγεύτηκαν από κάποιο ντοκιμαντέρ του Κουστώ για την τηλεόραση, το διάστημα 1968 – 1976.

Κείμενο: Αναστασία Καρυπίδου

Πηγή: ΑΠΕ

“Πειραιάς – Μία θάλασσα στιγμών”.

“ΠΕΙΡΑΙΑΣ – ΘΑΛΑΣΣΑ ΣΤΙΓΜΩΝ”

Οι εργάτες των ναυπηγείων Σκαραμαγκά αλλά και ο Πειραιάς του χθές και του σήμερα τράβηξαν το ενδιαφέρον 5 κορυφαίων Δανών φωτογράφων οι οποίοι συμμετέχουν σε έκθεση με θέμα “Πειραιάς – Μία θάλασσα στιγμών”. Την έκθεση φωτογραφίας – αφιέρωμα στον Πειραιά  οργάνωσε το Δανικό Ινστιτούτο, που εδρεύει στην Αθήνα, με την ευκαιρία πραγματοποίησης των θαλάσσιων και χερσαίων αρχαιολογικών ερευνών (Zea Harbour Project) στο αρχαίο λιμάνι της Ζέας, στον Πειραιά. Τα εγκαίνια της έκθεσης πραγματοποιήθηκαν στην Κοπεγχάγη αλλά η έκθεση θα “έρθει” και στην Ελλάδα, στην Εθνική Πινακοθήκη Πειραιά.

Στην έκθεση, η οποία θα διαρκέσει έως τις 30 Αυγούστου, συμμετέχουν πέντε από τους καλύτερους φωτογράφους της Δανίας: ο Ture Andersen, ο Jorgen Borg, ο Krass Clement, η Sofie Svare Fischer και ο Jannik Seidelin.

΄Εργο τους δεν ήταν η τεκμηρίωση του Zea Harbour Project, αλλά η δημιουργία φωτογραφιών της προτίμησής τους, σε μία καλλιτεχνικά ελεύθερη ερμηνεία. Το θέμα των φωτογραφιών ήταν εργάτες των Ναυπηγείων του Σκαραμαγκά και το περιβάλλον τους, σε αντίστιξη με τους αρχαίους ναυπηγούς της Ζέας, εικόνες της σημερινής Αθήνας και εικόνες που αποδίδουν τη συνάντηση του Πειραιά με την αρχαιότητα.

Eπίσης, με την ευκαιρία της έκθεσης, εκδόθηκε από το Δανικό Ινστιτούτο κατάλογος στη δανική, αγγλική και ελληνική γλώσσα, στον οποίο εκφράζεται, μεταξύ άλλων, η ευγνωμοσύνη προς το Δήμο του Πειραιά και το δήμαρχο Παναγιώτη Φασούλα, την αντιδήμαρχο Πολιτισμού Κατερίνα Αναγνώστου και τον διευθυντή της Πινακοθήκης Πειραιά Ιωάννη Ρούσσο, που θα φιλοξενήσουν, στη συνέχεια, την έκθεση στην Πινακοθήκη του Πειραιά.

Την εκδήλωση τίμησε με την παρουσία του ο πρέσβης της Ελλάδας στη Δανία, Αλέξανδρος Κουγιού.

Πηγή: ΑΠΕ

Από τo Λευκό βιβλίο του Τάκη Διαμαντόπουλου

Κατάφερε το ακατόρθωτο να γδύσει τις πιο όμορφες Ελληνίδες και να τις κάνει βιβλίο.

Ο φωτογράφος Τάκης Διαμαντόπουλος   είναι γνωστός για τα πορτραίτα του. Άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών,  πολιτικοί, δημοσιογράφοι   κι επιχειρηματίες είναι συνήθως τα μοντέλα του.  Ο Διαμαντόπουλος ειδικεύεται στην ασπρόμαυρη φωτογραφία.  Οι φωτογραφίες του διακρίνονται από λιτότητα και ταυτόχρονα ζωντάνια. Δουλεύει με το φως και την αντίθεση άσπρου – μαύρου για να δώσει κίνηση, φόρμα και έκφραση, αποτυπώνοντας πάνω στο χαρτί την προσωπικότητα και το συναίσθημα των μοντέλων του, σε έναν προσωπικό διάλογο μαζί τους.

Στην έκθεση που έγινε στην γκαλερί Ζουμπουλάκη, παρουσιάσθηκαν 57 γυναικεία γυμνά. Πρόκειται για ηθοποιούς, χορεύτριες, χορογράφους, αθλήτριες, μοντέλα, γυναίκες που μιλούν και εργάζονται με το σώμα τους και που «οδηγούν» μέσα από αυτό τον φωτογράφο σε μια διαφορετική εκδοχή πορτραίτου. Ο φωτογράφος τις πλησιάζει χωρίς διαθέσεις παρέμβασης, μόνο με την αλήθεια και τον αυστηρό έλεγχο της προοπτικής και του φωτός. Κάθε πορτρέτο έχει τη μικρή του ιστορία. Άλλωστε επιτυχημένη φωτογραφία για τον Τάκη Διαμαντόπουλο δεν είναι παρά «αυτή που βγάζει το μέσα έξω των ανθρώπων…».

Το «Λευκό Βιβλίο» κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη.

Πηγή : http://www.e-tipos.com