Οι απόψεις των αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων για τις σχέσεις Ελλάδας – ΝΑΤΟ

Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη έρευνα, όχι μόνο για τα ελληνικά δεδομένα, στην οποία διερευνώνται οι απόψεις των αξιωματικών των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων για τις σχέσεις Ελλάδας – ΝΑΤΟ, παρουσιάστηκε σήμερα σε συνέντευξη τύπου, στην Ένωση Ξένων Ανταποκριτών. Η έρευνα διενεργήθηκε για λογαριασμό του περιοδικού Monthly Review από την εταιρεία πολιτικών και κοινωνικών ερευνών VPRC και έχει τίτλο: “Η στρατηγική του ΝΑΤΟ και οι σχέσεις του με την Ελλάδα”. Στην έρευνα απάντησαν 829 αξιωματικοί, εν ενεργεία και απόστρατοι και διενεργήθηκε το διάστημα Μαΐου – Σεπτεμβρίου 2009 στην Αττική, την Κεντρική Μακεδονία, τη Θεσσαλία, την Κρήτη και σε δύο νησιά του Αιγαίου.

Όπως τόνισαν κατά την παρουσίαση εκ μέρους του περιοδικού Monthly Review και της εταιρίας VPRC οι κύριοι Βαγγέλης Χωραφάς και Χριστόφορος Βερναδάκης, είναι η πρώτη φορά που πραγματοποιείται παρόμοια έρευνα σε χώρα – μέλος του ΝΑΤΟ και τα βασικά συμπεράσματα είναι:

-Οι στρατιωτικοί είναι μια αρκετά συμπαγής ομάδα και οι διαφοροποιήσεις απόψεων που διαπιστώνονται δεν είναι τόσο μεγάλες. Οι κυρίαρχες τάσεις – απόψεις που υπάρχουν διαπερνούν το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας και αυτό δείχνει ότι οι Ελληνες αξιωματικοί δεν είναι μια κλειστή κοινωνία. Η στάση τους έναντι του ΝΑΤΟ είναι περισσότερο πραγματιστική και λιγότερο ιδεολογική, καθώς θεωρούν ότι η Ελλάδα είναι μια μικρή χώρα και δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματά της μόνη της. Συνεπώς πρέπει να ανήκει σε κάποιο συνασπισμό. Επίσης, οι Ελληνες αξιωματικοί πιστεύουν ότι το ΝΑΤΟ στηρίζει περισσότερο την Τουρκία και ότι δεν πρόκειται να βοηθήσει την Ελλάδα σε μια ενδεχόμενη σύγκρουση των δύο χωρών.

Το 20% των Ελλήνων αξιωματικών τάσσονται υπέρ του ΝΑΤΟ και 15% κατά, για ιδεολογικούς λόγους. Για το 65% η προσέγγιση που κάνει είναι με βάση τον ευρωπαϊκό και εθνοκεντρικό προσανατολισμό που έχει η χώρα. Ο εθνοκεντρικός προσανατολισμός έχει σαφή ευρωπαϊκή τάση.  Κυρίαρχη τάση ανάμεσα στους αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων είναι ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός της χώρας. Ταυτόχρονα όμως θεωρούν ότι η ΕΕ δεν μπορεί αυτή τη στιγμή να παίξει ουσιαστικό ρόλο. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί στο μέλλον, εφόσον η ΕΕ καταφέρει να δημιουργήσει διεθνώς μια αυτόνομη στρατιωτική παρουσία.

Οι στρατιωτικοί είναι επιφυλακτικοί στην ιδέα της δημιουργίας ενός παγκόσμιου ΝΑΤΟ. Ταυτόχρονα πιστεύουν ότι η Ελλάδα ως μικρή χώρα της Δύσης πρέπει να ανήκει σε έναν διεθνή οργανισμό. Τέλος, επισημάνθηκε με ιδιαίτερη έμφαση ότι οι Ελληνες αξιωματικοί έδειξαν μια διάθεση να εκφράσουν τις απόψεις τους και ότι δεν είναι ένας γκετοποιημένος κλάδος, αλλά οι γενικές και συνολικές απόψεις του εναρμονίζονται με αυτές της υπόλοιπης κοινωνίας. Η συγκεκριμένη έρευνα είναι η πρώτη από τις έξι που έχει σχεδιάσει το Monthly Review και φιλοδοξεί ότι θα μπορέσει να πραγματοποιήσει την επόμενη διετία.

Δρακόπουλος Κ.

Πηγή: ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ – ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

helectra

Γιατί η Τουρκία δεν πρέπει να ενταχθεί στην Ευρώπη;

ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ όπως και στην Αμερική άρχισε από καιρό μια σημαντική συζήτηση αν η Τουρκία ανήκει ή όχι στην Ευρώπη. Με την έννοια όχι μόνο των όποιων πολιτιστικών, θρησκευτικών και άλλων καταβολών αλλά, κυρίως, ως πολιτική δύναμη. Οι εταίροι μας, όπως και τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ, δοκίμασαν τους τελευταίους μήνες την τουρκική αλαζονεία και απρέπεια σε όλη την αδίστακτη εκτύλιξή της. Πρώτα με την υπόθεση του αγωγού «Ναμπούκο» και αργότερα με το διορισμό του Δανού Πρωθυπουργού Ράσμουσεν ως νέου Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ. Όσοι παρακολουθούν και αναλύουν την υπερκινητικότητα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, θα συμφωνήσουν με παλαιότερη διαπίστωση της έγκυρης γερμανικής εφημερίδας «Die Welt», που είχε ορθά εκτιμήσει: Αν για το διορισμό του Ράσμουσεν υπέβαλε σε τόσους και τέτοιους εξευτελισμούς το ΝΑΤΟ και εξ αυτού και την ΕΕ, φανταστείτε, έγραφε, τι θα συμβεί εάν και εφόσον κάποτε ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ερώτηση κεφαλαιώδους σημασίας: Η Τουρκία πρέπει ή όχι να ενταχθεί στην ΕΕ; Υπάρχουν δύο στρατόπεδα. Το πρώτο είναι ο γαλλογερμανικός άξονας καθώς και η Αυστρία και άλλες χώρες, που για πολλούς λόγους – δημογραφικούς, πολιτισμικούς, πολιτικούς, ακόμα και θρησκευτικούς – αντιτίθενται στην πλήρη ένταξη της Τουρκίας στην Ένωση. Ο Σαρκοζί και η Μέρκελ κατ΄ επανάληψη έχουν ξεκάθαρα εκφράσει την αντίθεσή τους. Η πλειοψηφία των Ευρωπαίων – και Ελλήνων – πολιτών επίσης τάσσονται κατά της τουρκικής ένταξης. Από την άλλη, είναι ο βρετανο-αμερικανικός άξονας. Οι ΗΠΑ δεν είναι μέλος της ΕΕ αλλ’ είναι, κατά την εκτίμηση ακαδημαϊκών και έγκυρων αναλυτών των ευρω-ατλαντικών σχέσεων, το ισχυρότερο μέλος της Ένωσης. Πώς; Διά της Βρετανίας και πρώην κομμουνιστικών χωρών, που για την ασφάλειά τους προτιμούν στενότερες σχέσεις με τις ΗΠΑ. Η εγκατάσταση της γνωστής αντιπυραυλικής ασπίδας δήθεν κατά του Ιράν (τελικά ματαιώθηκε) είναι μέρος του μεγάλου παιγνιδιού, που οι ΗΠΑ παίζουν στην Ευρώπη.

ΗΠΑ και Βρετανία αντιμετωπίζουν την ΕΕ ως μια μεγάλη αγορά 500 εκατομμυρίων. Επιμένουν συνεχώς στη διεύρυνσή της, με τη συμπερίληψη όσο το δυνατόν περισσότερων χωρών. Περαιτέρω διεύρυνση, όμως, σημαίνει μεγαλύτερη αποδυνάμωσή της, οικονομικά και κυρίως πολιτικά και αμυντικά, επειδή δεν θα είναι σε θέση να απορροφήσει τους κραδασμούς και τις δυσβάστακτες επιπτώσεις αυτής της πρακτικής. Αντίθετα, Γαλλία και Γερμανία επιμένουν σε εμβάθυνση, με στόχο να επιλυθούν τα προβλήματα από την τελευταία διεύρυνση με τους «10» (περιλαμβανομένης και της Κύπρου), ώστε η ΕΕ να μπορέσει να ισχυροποιήσει την εξωτερική πολιτική της και την άμυνά της. Η Συνθήκη της Λισαβόνας αποβλέπει και σε αυτά τα σημαντικά.

Γιατί, λοιπόν, η Βρετανία, οι ΗΠΑ και μερικές άλλες χώρες επιμένουν στην ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ; Όχι μόνο για λόγους καθαρά εθνικών συμφερόντων τους, αλλά και γιατί η Τουρκία σήμερα έχει καταστεί σημαντικός ενεργειακός διαμετακομιστικός κόμβος για την Ευρώπη, τη Ρωσία και τις ΗΠΑ όπως για την Ιαπωνία και την Ινδία. Παράλληλα, η Τουρκία, με μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, πέτυχε να αναδειχθεί ήδη σε αποδεκτή περιφερειακή δύναμη, που κτίζει την εικόνα μιας δήθεν ειρηνοποιού χώρας, που ενδιαφέρεται για τα προβλήματα από τα Βαλκάνια μέχρι τον Καύκασο, ακόμα και μέχρι την Κίνα, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική.

Πόσο αξιόπιστη είναι η τουρκική πολιτική; Σε αρκετές περιπτώσεις είναι αποδεκτή, στις περισσότερες, όμως, αμφισβητείται, επειδή προκαλεί και ενοχλεί με την αλαζονεία και την υπεροψία της. Γεγονός είναι ότι η Τουρκία έχει περάσει το μήνυμα ότι θέλει μηδενικά προβλήματα με τους γείτονές της - εκτός, βέβαια, με την Ελλάδα και την Κύπρο. Έτσι εξηγείται η καθυπόταξη της Αρμενίας, η στρατηγική συμφωνία της με τη Συρία, οι συμφωνίες της με το Ιράκ και η εντυπωσιακή ενίσχυση των σχέσεών της με τη Ρωσία όπως και η φοβερή προσπάθεια που καταβάλλει ανάμεσα στον αραβικό κόσμο να αναδειχθεί ως η προστάτιδα και ηγέτιδά του. Οι Ισραηλινοί, πάντως, δεν εμπιστεύονται τις ενέργειες της τουρκικής διπλωματίας και οι σχέσεις των δύο χωρών δεν είναι οι καλύτερες από το 2002.

Γιατί, παρ’ όλα αυτά, η Τουρκία δεν πρέπει να ενταχθεί στην ΕΕ αλλά να ισχύσει η ειδική σχέση, όπως υποστηρίζουν οι Γάλλοι, Γερμανοί και Αυστριακοί; Πρώτον, για λόγους δημογραφικούς. Η ΕΕ θα πλημμυρίσει από Τούρκους. Οι Γερμανοί έχουν κρίσιμα προβλήματα με τα 4 εκ. Τούρκων στη χώρα. Δεύτερον, μια μουσουλμανική χώρα θα επικυριαρχήσει στη χριστιανική Ευρώπη. Και δεν αναφερόμαστε μόνο στα 70 εκ. Τούρκων, αλλά στη δυναμική που θα αναπτυχθεί· η Τουρκία να είναι ο οιονεί εκπρόσωπος των όπου γης εκατοντάδων εκατομμυρίων μουσουλμάνων. Τουλάχιστον στον αραβικό κόσμο, έτσι την αντιμετωπίζουν και αυτό ελπίζουν. Τρίτον, για λόγους οικονομικούς. Η Ένωση δεν θα μπορέσει να αντέξει το τρομαχτικό βάρος της ένταξης και ενσωμάτωσης μιας καθυστερημένης ακόμα τουρκικής οικονομίας και κοινωνίας. Και πώς θα πεισθούν από τις κυβερνήσεις τους, τα 500 εκ. Ευρωπαίων, να πληρώνουν χοντρά, για τις επόμενες δεκαετίες, για το τουρκικό βαρίδι; Τέταρτον, για λόγους πολιτικούς. Διά της αριθμητικής υπεροχής της, η Τουρκία θα ελέγχει σημαντικό μέρος των αποφάσεων της ΕΕ. Θα βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με τη Γαλλία και τη Γερμανία. Και αν σήμερα, που δεν είναι ακόμα μέλος της ΕΕ, δημιουργεί τόσα προβλήματα εκ του μη όντος, τρομάζει κάθε Ευρωπαίος πώς θα ενεργεί όταν και εφόσον ενταχθεί στην Ένωση.

Υπάρχει, όμως, σημαντικότερος και πιο κρίσιμος λόγος: Η ένταξη ή μη της Τουρκίας συναρτάται προς τις ευρω-ατλαντικές σχέσεις και πώς αυτές θα εξελιχθούν στο εγγύς και στο απώτερο μέλλον. Και, βεβαίως, εξαρτάται από την ικανότητα ή την αποτυχία της ΕΕ να ξεφύγει από τα στενά εθνικά συμφέροντα και να εδραιώσει μια κοινή ευρωπαϊκή ταυτότητα, που θα στοχεύει σε μια κοινή εξωτερική πολιτική και μια κοινή πολιτική άμυνας. Τότε, ναι, η ΕΕ θα είναι πραγματικά ισοδύναμη των ΗΠΑ και θα είναι η άλλη υπερδύναμη, το αντίπαλο -πλην φιλικό- δέος των Αμερικανών. Ήδη τους ξεπερνούν στον οικονομικό τομέα. Αυτά, βέβαια, ενοχλούν και προκαλούν τον Αμερικανό ηγεμόνα, που ήδη αμφισβητείται πολλαπλώς και παγκοσμίως. Η ένταξη της Τουρκίας, μιας στρατηγικής συμμάχου των ΗΠΑ στην ΕΕ θα ήταν η ιδεώδης θρυαλλίδα για να τινάξει το ευρωπαϊκό οικοδόμημα στον αέρα. Οι εταίροι μας θα το επιτρέψουν; Ο Γ. Παπανδρέου ήδη μανικώθηκε, συστοιχιζόμενος με τους Αμερικανοβρετανούς, για να εξημερώσει το τουρκικό θηρίο και να… γλιτώσει, νομίζει, από την αρπακτικότητά του.

ΠΗΓΗ

helectra

Παραλήρημα Ν. Γκρουέφσκι για “Μακεδονία του Αιγαίου”

Αλυτρωτικές κορώνες Γκρούεφσκι, περί “Μακεδονίας του Αιγαίου” και ενότητας των «Μακεδόνων», εξαπέλυσε κατά την επίσκεψή του στην Αυστραλία οπρωθυπουργός της Φύρομ μιλώντας σε αποδήμους σκοπιανούς.

«Το θέμα της ονομασίας της χώρας μας θα επιλυθεί κατά τρόπο που δεν θα βλάψει τα εθνικά μας συμφέροντα και δεν θα μειώσει την εθνική μας αξιοπρέπεια και την υπερηφάνειά μας. Ούτε θα υποβαθμίσει τη γλώσσα μας και την πλούσια πολιτιστική μας παράδοση», τόνισε ο κ. Γκρούεφσκι κατά την ομιλία του.

Ο πρωθυπουργός της Φύρομ ζήτησε διάλογο με την Ελλάδα για την επίλυση της διαφοράς και υπογράμμισε ότι τα εμπόδια που έθεσε η Ελλάδα στην ένταξη της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση πλήττουν τα συμφέροντα και των δυο χωρών.

«Μας έχουν επιβληθεί πολλοί εκβιασμοί, αλλά δεν υποκύπτουμε» διεμήνυσε, σημειώνοντας πως «οι αποκλεισμοί δεν φέρνουν αποτελέσματα».

Εξάλλου ο Ν.  Γκρούεφσκι εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς τη «Μακεδονική διασπορά», όπως την αποκάλεσε, για τα όσα έχει προσφέρει στο έθνος, ενώ έκανε και πάλι λόγο για «Μακεδόνες του Αιγαίου».

«Εδώ στην Αυστραλία οι “Μακεδόνες” έχουν τη μοναδική ευκαιρία να ζουν όλοι μαζί. “Μακεδόνες του Αιγαίου” και “Μακεδόνες του Πιρίν”, συμπατριώτες. Αυτό δεν συμβαίνει στη μητρική σας χώρα. Και θέλω να υπογραμμίσω πως δεν πρέπει να υπάρχει διαχωρισμός σε “Μακεδόνες” του Αιγαίου, της Βαρδαρίας και του Πιρίν. Είμαστε όλοι “Μακεδόνες”. Η ενότητα των “Μακεδόνων της Διασποράς” είναι απαραίτητη για την επίτευξη των στρατηγικών εθνικών μας στόχων, παρά τις όποιες διαφορές».

Ο Πρωθυπουργός της Φύρομ έτυχε επίσημης υποδοχής στο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο στην Καμπέρα από τον πρωθυπουργό της Αυστραλίας Κέβιν Ραντ, όπως εξάλλου γίνεται με τις επισκέψεις των ξένων ηγετών.

Ο Ν. Γκρούεφσκι περιηγήθηκε στο προαύλιο του Κοινοβουλίου και στη συνέχεια, συνοδευόμενος από τον Τ. Ραντ, υπέγραψε το βιβλίο επίσημων επισκεπτών. Πρόκειται για την πρώτη επίσκεψη Πρωθυπουργού ή Προέδρου της Φύρομ στην Αυστραλία.

Οι Γκρούεφσκι και Ραντ υπέγραψαν διμερή συμφωνία κοινωνικής ασφάλισης, από την οποία αναμένεται να ωφεληθούν ως και 4.000 κάτοικοι των δύο χωρών. Από το 2011 άτομα που έχουν περάσει μέρος της ζωής τους ως ενήλικες στην Αυστραλία και την Φύρομ θα έχουν δικαίωμα σύνταξης και από τις δύο χώρες.

Ο Ν. Γκρούεφσκι είχε χθες συναντήσεις και με τους εκπροσώπους της ομογένειας της Φύρομ στο Σίδνεϊ και στη Μελβούρνη.

Αρχικά, η επίσκεψη αυτή του  Γκρούεφσκι στην Αυστραλία ήταν προγραμματισμένη να διαρκέσει οκτώ ημέρες, ωστόσο ο κ. Γκρούεφσκι προτίμησε να μειώσει τη διάρκεια της, για να μεταβεί αμέσως μετά στις Βρυξέλλες για συναντήσεις με αξιωματούχους της ΕΕ. Τα ΜΜΕ των Σκοπίων αναφέρουν ότι η μετάβαση αυτή του κ. Γκρούεφσκι στις Βρυξέλλες κρίθηκε απαραίτητη μετά την πρόσφατη δημοσιοποιηθείσα έκθεση της Ε.Ε. για την Φύρομ η οποία χαρακτηρίστηκε από την ηγεσία στα Σκόπια ως “θετική”, καθώς η Επιτροπή εισηγείται την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Φύρομ.

Τα αυστραλιανά μέσα ενημέρωσης έδωσαν περιορισμένη κάλυψη στην επίσκεψη του κ. Γκρούεφσκι. Στις αναφορές τους, τον αποκαλούν στην εισαγωγή πρωθυπουργό της Φύρομ και στη συνέχεια σκέτο “Μακεδονία”, τους κατοίκους της “Μακεδόνες” και τη γλώσσα “Μακεδονική”.

Πηγή:  Defencenet

helectra