Αρχείο για 1 Οκτωβρίου 2008

Για μία ακόμη φορά δικαιώνεται ο Θουκυδίδης πού έγραψε: Δεν κατηγορώ τόσο αυτόν που διεκδικεί συνεχώς, αλλά περισσότερο κατηγορώ αυτόν που υποχωρεί. Από την στιγμή που άλλαξε η ελληνική επίσημη γραμμή στο Μακεδονικό και απομακρυνθήκαμε από την απόφαση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών του 1992 άρχισαν τα Σκόπια να θέτουν παράπλευρα ζητήματα.

Και το χειρότερο είναι ότι άρχισε και ο μεσολαβητής του ΟΗΕ να τα συζητεί. Όσο αρνούμασταν κάθε χρήση του όρου Μακεδονία από τα Σκόπια η άλλη πλευρά αισθανόταν να βρίσκεται στη γωνία και δεν διενοείτο να θέσει στο τραπέζι τα ζητήματα της «μακεδονικής» γλώσσας , της εθνότητος, της Σχισματικής Εκκλησίας και της επιστροφής των πολιτικών προσφύγων, που αγωνίσθηκαν να αποκόψουν την Μακεδονία από την Ελλάδα. Τώρα που διακηρύσσουμε ότι δεχόμαστε κάτι μεταξύ Βόρειας και Άνω Μακεδονίας, άρχισαν .. τα όργανα. Και φοβούμαι ότι θα υπάρξει και συνέχεια.

Ο κ. Μάθιου Νίμιτς δεν είναι επιστήμων ιστορικός, όπως υπήρξε ο Χένρυ Κίσσιντζερ, ο οποίος- παρά τις αντιρρήσεις μας σε άλλα θέματα- έχει συνηγορήσει δύο φορές δημοσίως υπέρ των απόψεών μας στο Μακεδονικό. Είναι, όμως , υποχρεωμένος να διαβάζει τις σχετικές πηγές και να ερωτά τους ιστορικούς πριν αρχίσει να θέτει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ζητήματα όπως η αναγνώριση της δήθεν μακεδονικής εθνότητος. Και αν για κάποιος λόγους αμέλησε να ερευνήσει πώς και γιατί δημιουργήθηκε αυτό το εθνοτικό κατασκεύασμα, του προτείνουμε να αναρωτηθεί: Γιατί πριν από τον Τίτο και την επιβολή του Κομμουνισμού στην Γιουγκοσλαβία ουδεμία διεθνής πηγή ή στατιστική ή διπλωματική αναφορά δεν μιλά περί «μακεδονικού» έθνους; Οι ξένοι περιηγητές της Μακεδονίας κατά τον 19ο αιώνα μιλούν για Έλληνες, Σέρβους, Βουλγάρους, Τούρκους , Εβραίους και λίγους Ρουμανίζοντες. Καμία αναφορά σε ξεχωριστή «μακεδονική» εθνότητα. Οι αναφορές των δυτικών προξένων από την Θεσσαλονίκη για τα γεγονότα του Ίλιντεν το 1903 δεν αναφέρουν πουθενά έθνος «μακεδόνων» . Η Οθωμανική απογραφή του Χιλμί –πασά το 1904 πάλι δεν αναγράφει πουθενά ξεχωριστή «μακεδονική» εθνότητα. Οι διασωθείσες ανακοινώσεις των πρώτων οθωμανικών εκλογών του 1908 παρουσιάζουν στην πόλη του Μοναστηρίου-Μπίτολα μόνο Βουλγάρους, Έλληνες και Τούρκους. Σε καμία αναφορά της Κοινωνίας των Εθνών, προδρόμου του Ο.Η.Ε. δεν υπάρχει αναφορά σε «μακεδονικό» έθνος. Οι προβαλλόμενοι από τα Σκόπια ως αγωνιστές της «μακεδονικής» ελευθερίας ιδρυτές του ΒΜΡΟ (1893) καταθέτουν γραπτώς την βουλγαρική και μόνο βουλγαρική ταυτότητά τους. Ακόμη και για τον Κρστε Μισίρκοφ, τον οποίο οι σκοπιανοί παρουσίαζαν μέχρι πρότινος ως θεμελιωτή του μακεδονισμού, βρέθηκαν έγγραφα που αποδεικνύουν ότι είχε βουλγαρική συνείδηση!

Η συνέχεια εδώ στο ΑΝΤΙΒΑΡΟ