Αρχείο για 23 Δεκεμβρίου 2008

Έβλεπα το Σαββατοκύριακο στα δελτία ειδήσεων την αναμετάδοση από τους χώρους των επεισοδίων…

Από το «άσυλο» της ΑΣΟΕΕ ξεκίνησαν αυτοί που πέταξαν μολότοφ στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, στο «άσυλο» της Νομικής προσέφυγαν οι «καταδρομείς» που έκαψαν τα γραφεία του ΤΕΙΡΕΣΙΑ, από το «άσυλο» του Πολυτεχνείου εξέδραμαν οι φασίστες τραμπούκοι που αναστάτωσαν το Σάββατο το βράδυ πάλι την περιοχή…

Και ανακάλεσα αντίστοιχα περιστατικά χθεσινά, προχθεσινά, της προηγούμενης εβδομάδας, μήνα, χρόνου, στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα…

Παντού παρόν το «άσυλο», ένας θεσμός που φτιάχτηκε σε δύσκολους καιρούς που η δημοκρατία εβάλετο από παντού για να προστατέψει την ελευθερία της γνώσης και τη άλλης άποψης, παντού παρόντες και οι φασίστες κάπηλοι του, οι περιβόητοι κουκουλοφόροι που καταστρέφουν, βανδαλίζουν… Και θυμήθηκα ότι στο όνομα αυτού του ασύλου, μειοψηφίες από αριστεριστές και αναρχικοί κατεβάζουν από το βήμα «αντιφρονούντες» καθηγητές ή φοιτητές, νεκρώνουν συνεδριάσεις οργάνων διοίκησης, απαγορεύουν σε διδάσκοντες και διδασκόμενους τη γνωσιακή διεργασία…

Ας γραφτεί και κάπου, έτσι για την ιστορία, ότι το άσυλο για την ελεύθερη διακίνηση ιδεών χρειάζεται σε μια κοινωνία που γενικά απαγορεύει αυτή τη διακίνηση, δηλαδή σε απολυταρχικές κοινωνίες. Ανήκουμε σε μία απο αυτές; Αν έχουμε όντως δημοκρατία -που όντως έχουμε- προς τι το άσυλο; Και – αν πρέπει να έχουμε- γιατί να έχουμε μόνο στα πανεπιστήμια άσυλο και όχι και στους τόπους δουλειάς και στα σχολεία και στα γήπεδα και στα σωματεία και στα κέντρα διασκέδασης κ.λπ. κ.λπ. Γιατί να πρέπει ο «νέος» να «ξενιτεύεται» για να παρανομήσει ατιμώρητος;;

Η συνέχεια εδώ