Αρχείο για 12 Μαρτίου 2009

ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ*

Εκεί όπου απέτυχαν οι κατά καιρούς ξένοι κατακτητές Φράγκοι, Λατίνοι, Τούρκοι, Άγγλοι και άλλοι, δηλαδή τον αφελληνισμό των ελληνικής καταγωγής κατοίκων της Κύπρου, επιδιώκουν να επιτύχουν ορισμένοι κύκλοι που η προκλητική συμπεριφορά τους σε διάφορες περιπτώσεις ξεπερνά πλέον τα όρια της θρασύτητας.

Αντί επιδίωξή τους να είναι η εθνική συμφιλίωση, η σφυρηλάτηση της εθνικής ενότητας και ομοψυχίας, η τόνωση του πατριωτικού αισθήματος και η αντίσταση στη συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή, το μόνο που έχουν πετύχει μέχρι της στιγμής είναι η καλλιέργεια κλίματος εθνικής διχόνοιας και διχασμού. Αναδεικνύονται ως μία εξίσου σοβαρή απειλή – όπως και ο τουρκικός Αττίλας – για την εθνική και φυσική μας επιβίωση.

Πρώτος στόχος η άλωση της Παιδείας, η κατάργηση του ελληνοκεντρικού της χαρακτήρα, ο αποπροσανατολισμός της νεολαίας και η δημιουργία μιας γενεάς νέων χωρίς εθνική συνείδηση και πατριωτικό φρόνιμα. Μιας γενεάς νεογενιτσάρων με μειωμένες ψυχικές και ηθικές αντιστάσεις αδιάφορης για τη συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή. Χαρακτηριστικά παραδείγματα οι δύο απαράδεκτες εγκύκλιοι του Υπουργείου Παιδείας, τα διαδραματιζόμενα στο Γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου και το επαίσχυντο ερωτηματολόγιο σε Σχολείο Μέσης Εκπαίδευσης.

Η συγγραφή νέων βιβλίων «Ιστορίας», και μάλιστα όταν δεν έχουμε απαλλαγεί από την τουρκική κατοχή και ειδικά σε αυτή την περίοδο, και η πολυδιαφημισμένη «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση» με τα καινοφανή και εξωπραγματικά ιδεολογήματά της, όπως τουλάχιστον τα ανέλυσε κατά καιρούς σε συνεντεύξεις του στα Μ.Μ.Ε. ο επικεφαλής της Επιτροπής των Επτά Σοφών, που καμία απολύτως σχέση δεν έχουν με τον εκσυγχρονισμό της εκπαίδευσης, είναι μέσα σε αυτά τα πλαίσια που εντάσσονται.

Οι μέχρι σήμερα ενέργειες του Υπουργείου Παιδείας δεν είναι ούτε μεμονωμένες ούτε ατυχείς. Είναι μέσα στα πλαίσια της διακηρυγμένης πολιτικής για δήθεν «καταπολέμηση του εθνικισμού και του σοβινισμού» και της «καλλιέργειας κουλτούρας για ειρηνική συμβίωση με τους Τ/Κυπρίους» (και τους εποίκους φυσικά, που είναι η πλειοψηφία στα κατεχόμενα εδάφη μας). Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ύβρις και προσβολή να κατηγορείται ο κυπριακός Ελληνισμός για «εθνικισμό και σοβινισμό», όταν αναγκάστηκε να πάρει τελικά τα όπλα για την ελευθερία του, αφού οι Άγγλοι αρνήθηκαν να του αναγνωρίσουν το δικαίωμα αυτοδιάθεσης – το ΟΥΔΕΠΟΤΕ του Χόπκινσον είναι γνωστό – οι δε Τ/Κύπριοι και η ηγεσία τους (με ελάχιστες εξαιρέσεις) υπήρξαν πάντοτε σύμμαχοί τους.

Στις κατά καιρούς ανοητολογίες που έχουμε ακούσει είναι και το τελευταίο. Να αναδείξουμε δήθεν την κοινή πολιτιστική μας κληρονομιά με τους Τ/Κυπρίους! Διερωτώμαι ποια είναι αυτή η κοινή πολιτιστική κληρονομιά.
Οι Τούρκοι είναι ένας από τους λίγους λαούς χωρίς πολιτισμό. Από όπου πέρασαν με τη βαρβαρότητα που τους διακρίνει, άφησαν πίσω τους μόνον στάχτες και ερείπια – Θα τα είδαν και όσοι επεσκέφθησαν τα κατεχόμενα εδάφη μας – εν αντιθέσει με τους Έλληνες, που όπου πάτησαν το πόδι τους ανήγειραν μνημεία τέχνης και πολιτισμού.
Ευτυχώς όμως γιατί ουδέν κακόν αμιγές καλού. Αυτές οι ενέργειες αφύπνισαν μεγάλη μερίδα του κυπριακού Ελληνισμού σε όλους τους πολιτικούς χώρους και κοινωνικά στρώματα αλλά και στην εκκλησιαστική ηγεσία.
Όσο κυλάει ο χρόνος και οι προκλήσεις αυτές και μεθοδεύσεις συνεχίζονται, τόσο θα εντείνονται οι αντιδράσεις και θα αφυπνίζονται οι εθνικές συνειδήσεις για ματαίωση αυτών των σχεδίων.

*Πρώην συνδικαλιστής

ΠΗΓΗ: SigmaLive

Advertisements