Αρχείο για 25 Νοεμβρίου 2009

Η φωλιά των φιδιών…Εκκολαπτήριον προδοτών…Ευκαιρίας δοθείσης…

Ξέρετε ότι ο παππούς…αναγνώρισε το κράτος του Ισραήλ αμέσως μόλις ανέλαβε την εξουσία; Κάτι που δεν είχε κάνει κανένας πριν από αυτόν;

Η Φωνή της Μαμάς και του Αφεντικού τους !

Η απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας σε όλα τα παιδιά των μεταναστών του (μπατζανάκη του Σόρος), Κωνσταντίνου Μπακογιάννη.

(Ο Κώστας Μπακογιάννης είναι ένας χαραμοφάης που έτρωγε τον αγλέουρα από το δημόσιο ταμείο όσο ήταν υπουργός η μαμά του).

Η διαιώνιση του προβλήματος δεν συνιστά λύση. (Τι επικοινωνιακή μπουρδα!).

Η απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας σε όλα τα παιδιά των μεταναστών, τα οποία έλαβαν την ελληνική εκπαίδευση είναι μια απολύτως εύλογη πρόταση. (εύλογη το λένε τώρα;)

Μια πρωτοβουλία, η οποία θα ωφελήσει την κοινωνία μας. (Γιατί θα την ωφελήσει;)

Ο κόσμος αλλάζει, πρέπει να αλλάξουμε και εμείς. (Επικοινωνιακή Μπούρδα Νο2)

«Την Ιστορία τη γράφουν οι μετανάστες, η κάθοδος των Δωριέων, η έξοδος των Εβραίων, ο εποικισμός της Αμερικής», λέει ο συγγραφέας Βασίλης Λαδάς στο πολύ καλό του βιβλίο «Μουσαφεράτ» (εκδ. Futura). (Ιστορία ρε μαλάκα, γράψανε οι Έλληνες στον Μαραθώνα και τις Πλαταιές. Ιστορία έγραψε και ο Ισαυρος στα τείχη της Κωνσταντινουπόλεως. Ιστορία έγραψε και ο Βουλγαροκτόνος στα στενά της Κρέσνας).

Ιστορία γράψανε οι Έλληνες της Μικράς Ασίας, οι Ρωμιοί της Πόλης, οι Πόντιοι της Τραπεζούντας, οι Αιγυπτιώτες του Καϊρου και της Αλεξάνδρειας -όπως και τόσοι άλλοι, οι οποίοι υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν πατρογονικές εστίες. Ιστορία γράψανε και οι Έλληνες οικονομικοί μετανάστες: Οι γκάσταρμπάιτερ της Γερμανίας, οι ανθρακωρύχοι του Βελγίου και οι «πιατάδες» της Αμερικής που αφήσανε τα χωριά και τις πόλεις τους για αναζήτηση μιας καλύτερης τύχης.

Ιστορία, όμως, γράφουν και οι μετανάστες στη χώρα μας. Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα – μόλις μερικών ετών- η Ελλάδα από μια εθνικά και θρησκευτικά ομοιογενής χώρα έγινε η νέα πατρίδα ενός περίπου εκατομμυρίου μεταναστών. Το χρονικό διάστημα είναι πολύ μικρό και η αλλαγή πολύ μεγάλη. Εξηγούνται – αν δεν δικαιολογούνται ή συγχωρούνται – συνεπώς πολλά.(άλα της ο μάγκας είναι και μεγαλόψυχος!).

Δεν θα έπρεπε να προκαλεί έκπληξη ότι οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν συναισθήματα δυσφορίας, φόβου, επιθετικότητας, άρνησης ή και περιφρόνησης. Εξίσου προβλεπόμενες είναι, δυστυχώς, ακόμα και δημαγωγικές φωνές αδίστακτων καιροσκόπων, οι οποίοι ονειρεύονται τεράστια «κέντρα υποδοχής ή φιλοξενίας» (sic για στρατόπεδα συγκέντρωσης) στα οποία θα βρουν τη φυσική τους θέση οι μετανάστες και αργότερα, όταν η Άλφα Ένα αντικαταστήσει την Εφημερίδα της Κυβέρνησης, ποιος ξέρει, ίσως οι εβραίοι, οι ομοφυλόφιλοι ή κάθε είδους διαφωνούντες.

Η ιστορική εμπειρία διδάσκει ότι, σε πολλές περιπτώσεις, χρησιμοποιούνται οι μετανάστες ως αποδιοπομπαίοι τράγοι, όπως και πρόσφατα, όταν το ελληνικό πολιτικό σύστημα την επόμενη ημέρα των Ευρωεκλογών εστίασε στα εύκολα εξιλαστήρια θύματα (αν και είναι ομολογουμένως εντυπωσιακό ότι πείσαμε κοτζάμ Ευρωπαίο Επίτροπο ότι υπάρχει «σοβαρός κίνδυνος αποσταθεροποίησης της Ελληνικής Δημοκρατίας», εννοώντας, προφανώς τον Πακιστανό με το τανκ έξω από την Βουλή.) (Τα τάνξ ρε μαλάκα τα έβγαλαν οι Αμερικανοί!).

Ο δημόσιος διάλογος για την μετανάστευση σήμερα βρίθει από κοινοτοπίες και υπεραπλουστεύσεις, από γενικόλογες τοποθετήσεις ή ηθικοπλαστικούς αφορισμούς που θολώνουν την ορατότητα στα πραγματικά προβλήματα, που δεν αφήνουν αρκετό οξυγόνο για την επίλυση του. Αυτό το τελευταίο, όμως, είναι εκείνο που χρειαζόμαστε σήμερα περισσότερο πάρα ποτέ και την ανάπτυξη πρακτικών ιδεών, συγκεκριμένων εισηγήσεων, εξειδικευμένων προτάσεων. (Το άρθρο σου ρε καραγκιόζη «βρίθει» και όζει από μακριά)

Μια τέτοια σοβαρή πρόταση (από πού και ως που σοβαρή η πρόταση σου;) είναι να αποδίδεται αυτόματα η ελληνική ιθαγένεια σε όλα τα παιδιά των μεταναστών, εφόσον έχουν ολοκληρώσει την 9ετή υποχρεωτική εκπαίδευση σε ελληνικό σχολείο. Ο λόγος για παιδιά τα οποία, όπως λέει χαρακτηριστικά ένα από αυτά, ο γνωστός από τη συνεργασία του με τον Φίλιππο Πλιάτσικα, Ελληνας από γονείς Νιγηριανούς μετανάστες, MC Yinka, ζουν με άδεια παραμονής στην χώρα που γεννήθηκαν. Παιδιά τα οποία γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στην Ελλάδα. Παιδιά των οποίων μητρική και, πολλές φορές, μοναδική τους γλώσσα είναι τα ελληνικά. Παιδιά τα οποία φοίτησαν σε ελληνικά σχολεία και σπούδασαν σε ελληνικά πανεπιστήμια. Παιδιά τα οποία δεν έχουν δικαιώματα, δεν υπάρχουν στα χαρτιά. Παιδιά- φαντάσματα.

Είκοσι χρόνια μετά την πτώση του Τείχους, το οποίο έδωσε το έναυσμα για τα μεταναστευτικά κύματα προς την Ελλάδα από τις χώρες του Σοβιετικού μπλοκ, το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα επίκαιρο. Ενδεικτικά, τη σχολική χρονιά 2006-07 καταγράφηκαν 109.482 παιδιά μεταναστών σε ελληνικά σχολεία. Εκτιμάται ότι, αν συνυπολογιστούν τα παιδιά με έναν γονέα μετανάστη και έναν Έλληνα, τα παιδιά των νόμιμων και των μη νομίμων μεταναστών αλλά και τα παιδιά που γεννήθηκαν εδώ με εκείνα που ήρθαν μικρά ή έχουν ήδη ενηλικιωθεί, τότε το πρόβλημα αφορά πάνω από 220.000 άτομα. (Ακόμα υποθετικά ρε καραγκιόζηδες μιλάτε! Μετρήστε τους πρώτα!)

Οι πιο πολλές χώρες έχουν, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, αντιμετωπίσει παρόμοια φαινόμενα. Ενδιαφέροντα μεσογειακά παραδείγματα περιλαμβάνουν τη Γαλλία και την Ιταλία, όπου τα παιδιά αποκτούν την υπηκοότητα αυτόματα με την ενηλικίωσή τους ή την Ισπανία, όπου τα παιδιά αποκτούν την υπηκοότητα αν οι γονείς ζουν στη χώρα, τουλάχιστον ένα χρόνο πριν υποβάλουν την αίτηση για πολιτογράφηση.

Ιστορικά, το ελληνικό κράτος έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματικό στην ένταξη ατόμων ή ομάδων -με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, τους Αρβανίτες (οι Αρβανίτες ηλίθιε δεν είναι αλβανοί!) – και ιδίως στην καλλιέργεια του αισθήματος του «συνανήκειν» ή αλλιώς της εθνικής μας συνείδησης. Η παιδεία ήταν ανέκαθεν το πιο σημαντικό εργαλείο. «Έλλην ει ο εις την Ελληνικήν Παιδείαν μετέχων», διαπίστωνε άλλωστε ο Ισοκράτης.

Σήμερα, όμως, παραμένουμε προσκολλημένοι στην λεγόμενη «αρχή του αίματος» βάση της οποίας κληρονομείται από τους γονείς η ιδιότητα του πολίτη. Έτσι, η σχετική νομοθετική ρύθμιση (Παρ. 7, Αρθ. 40 του Ν. 3731/ 2008) απλώς προβλέπει ότι τα παιδιά των μεταναστών λαμβάνουν άδεια παραμονής «επί μακρόν διαμένοντα», με την προοπτική αυτή η άδεια να μετατραπεί σε αορίστου χρόνου. Σ

ύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα της Καθημερινής, μέχρι τις αρχές Αυγούστου είχαν καταθέσει αίτηση μόνον τρία, ναι τρία (3), παιδιά. Πέραν του ότι δεν εξασφαλίζει την ιθαγένεια, αλλά μόνο άδεια παραμονής διαρκείας, για τη χορήγηση της εν λόγω άδειας απαιτούνται -όχι μόνον η φοίτηση σε ελληνικά σχολεία αλλά, επίσης, να είναι νόμιμοι και οι δύο γονείς την περίοδο που υποβάλλεται η αίτηση (όταν το παιδί κλείνει τα 18 του χρόνια) καθώς και η καταβολή παραβόλου αξίας 900 ευρώ. Από τη ρύθμιση αυτή, εξαιρούνται όσα παιδιά έχουν ήδη ενηλικιωθεί αλλά και τα παιδιά που δεν γεννήθηκαν εδώ αλλά ήρθαν σε μικρή ηλικία. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι δεν πρέπει να προχωρήσουμε περισσότερο από την σχετική ρύθμιση επικαλούμενοι τρία επιχειρήματα.

Πρώτον, ότι η διαδικασία είναι περισσότερο τυπική παρά ουσιαστική, δεδομένου ότι τα παιδιά αυτά ζουν κανονικά ανάμεσά μας. Τούτο, όμως, δεν είναι ακριβές αφού επηρεάζεται η καθημερινή ζωή αυτών των παιδιών σε όλα τα επίπεδα. Για παράδειγμα, όπως καταγγέλλουν μέλη του Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών, εάν ένα παιδί μετανάστη που ζει στην Ελλάδα μετά τα 18 του χρόνια δεν αρχίζει να εργάζεται και να κολλάει ένσημα, θεωρείται παράνομο και μπορεί να συλληφθεί και να φυλακιστεί ανά πάσα στιγμή.

Δεύτερον, ότι κατά αυτό τον τρόπο, ανοίγει κανείς την κερκόπορτα για τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών στην χώρα μας, μετατρέποντας την Ελλάδα σε «ξέφραγο αμπέλι». Τι θα γίνει με τους γονείς ενός Ελληνα πολίτη, οι οποίοι ζουν παράνομα στη χώρα του; Τίποτα θα μπορούσε να είναι η απάντηση. Το συγκεκριμένο μέτρο δεν χρειάζεται να επεκταθεί πέρα από τα παιδιά. Σε κάθε περίπτωση, η μη λύση δύο προβλημάτων δεν μπορεί να είναι αφορμή για τη μη λύση ενός.

Τρίτον, τίθεται ένα ζήτημα ελληνικότητας. Ανοίγει έτσι μια ατέρμονη συζήτηση για το περιεχόμενο της εθνικής ταυτότητας, η οποία πολύ γρήγορα φορτίζεται με τις αρχές και τις αξίες ή τα στερεότυπα και τις ιδεοληψίες του καθενός από εμάς. Η συζήτηση αυτή διεξάγεται σε θεωρητικό επίπεδο και είναι, κατά τεκμήριο, γενική και αφηρημένη. Η πραγματικότητα, όμως, προηγείται και δεν μας κάνει τη χάρη να περιμένει να συμφωνήσουμε. Σχεδόν 220.000 παιδιά μένουν ήδη εδώ και δεν πάνε πουθενά. Η διαιώνιση του προβλήματος δεν συνιστά λύση. Η απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας σε όλα τα παιδιά των μεταναστών, τα οποία έλαβαν την ελληνική εκπαίδευση είναι μια απολύτως εύλογη πρόταση. Μια πρωτοβουλία, η οποία θα ωφελήσει την κοινωνία μας. Ο κόσμος αλλάζει, πρέπει να αλλάξουμε και εμείς. (Κάνε πλαστική να αλλάξεις. Εμάς άσε μας ήσυχους!) [newstime.gr]/

Πηγή

Advertisements

Επιδιώκουμε ζωή χωρίς θάνατο, όχι ζωή μετά θάνατο.

Αειζωϊα σημαίνει να ζεις για πάντα, να μην πεθάνεις ποτέ, αλλά να έχεις το προνόμιο να πεθάνεις εάν το θελήσεις! Δεν είναι αναγκαίο ούτε αναπόφευκτο να γερνάει και να πεθαίνει ο άνθρωπος! Ανέκαθεν οι άνθρωποι ερευνούσαν τρόπους, που θα τους χάριζαν την αθανασία ή την αιώνια νεότητα. Ο άνθρωπος από την γέννησή του περιμένει τον θάνατο, γιατί έτσι του έμαθαν. Οι θρησκείες καλλιεργούν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο την ιδέα του θανάτου! Καθώς κι οι επιστήμες! Επομένως υπάρχει εγγεγραμμένη στο ανθρώπινο DNA η πληροφορία του θανάτου! Ο άνθρωπος ζει περιμένοντας τον θάνατο! Γίνεται όπως χαρακτηριστικά λέει και Αργύρης Τσακαλίας, ο άνθρωπος που έχει δημιουργήσει την πρώτη σχολή αειζωϊας στην Ελλάδα, θανατοκαρτέρης! Περιμένει την απροσδιόριστη ημέρα του θανάτου του, χωρίς αντίσταση!

Αλήθεια αναρωτηθήκατε ποτέ, γιατί ο άνθρωπος δεν αντιστέκεται στον θάνατο, αλλά τον δέχεται με μοιρολατρική ευλάβεια, σαν κάτι απόλυτα φυσικό; Οι «μεγάλοι» επιστήμονες, οι περισσότεροι στρατευμένοι στο κατεστημένο και τα συμφέροντά του (φαρμακευτικές εταιρείες, γιατροί, παραϊατρικά επαγγέλματα, φαρμακοβιομηχανίες, παπάδες, γραφεία τελετών κ.λ.π.) βρήκαν τρόπους ολοκληρωτικής καταστροφής της ζωής με τα υπερόπλα τους. Δεν μπόρεσαν όμως να νικήσουν την ασθένεια, το γήρας, το θάνατο και βολεύτηκαν στην καραμέλα της θρησκοληψίας, περί της δήθεν θνητής φύσης του ανθρώπου κι ίσως της μετά θάνατον ζωής. Ρωτήστε τους λοιπόν, όλους αυτούς τι συνέβη κύριοι, μήπως σταμάτησε η εξέλιξη των ειδών; Μόλις ο άνθρωπος απέκτησε ανώτερη ευφυΐα, γιατί σταμάτησε η ζωή την ανοδική της πορεία ,για την αρτιώτερη εκδήλωσή της; Ποιό θα έπρεπε να είναι το επόμενο εξελικτικό στάδιο; Μήπως η μακροζωϊα και η αειζωϊα;

Πριν βγούν τα διαστημόπλοια και τα αεροπλάνα, λέγαμε ότι είναι παραμύθια. Παράδειγμα, τα νοοκίνητα πλοία που αναφέρονται στην Οδύσσεια! Τώρα που βλέπουμε ότι υπάρχουν αυτόματοι πιλότοι, είναι πολύ εύκολο να το καταλάβουμε. Η γνώση των προωθημένων τεχνολογιών δεν χάθηκε. Οι μυθογράφοι για να τα περάσουν αυτά, έπρεπε να τα βάλουν αλληγορικά για να μην τα αλλοιώσει το ιερατείο. Έτσι τους ξεγέλασαν! Οι τεχνολογίες ποτέ δεν ανήκαν σε θνητούς. Οι αθάνατοι είχαν πάντα κατά την μυθολογία πλοία που πέταγαν. Στην Ιερή Γεωγραφία ναοί, ιερά κι αρχαιολογικοί χώροι απέχουν εξ’ ίσου από κάποια σημεία κι αποτελούν κορυφές γεωμετρικών σχημάτων. Το ότι διάλεξαν αυτά τα μέρη που μέχρι σήμερα εκπέμπουν ενέργεια και συμβαίνουν διάφορα περίεργα για τους αμύητους φαινόμενα, τι σημαίνει; Ότι κάτι ήξεραν! Γιατί οι Χριστιανοί κτίζουν πάνω από τους Ελληνικούς ναούς ενώ έχουν τόσα οικόπεδα να χτίσουν, γιατί εκεί; Γιατί είναι τόποι δύναμης, ευφορίας και γνώσης!

Ο  πλανήτης Γη έχει τα πάντα, μας παρέχει τα πάντα. Η ψυχή μας έχει τα πάντα. Η ικανότητά μας μπορεί τα πάντα. Η δυνατότητα του ανθρώπου μπορεί να φθάσει σ’ όλες τις διαστάσεις της γνώσης. Συνεπώς ο άνθρωπος πεθαίνει, από άγνοια και από επίκτητη προσωρινή βλακεία! Γηρατειά και άγνοια; Θάνατος από νοητικές προσκολλήσεις; Αρρώστεια από ενοχές; Ας πάψουμε επιτέλους να υποτιμούμε τον εαυτό μας. Ας διατηρήσουμε πρώτα τη νεότητα στην ψυχή μας. Ας διαλέξουμε την ομορφιά της υγείας! Είμαστε και θα είμαστε καλά. Ας εγκαταλείψουμε την αφύσικη παρόρμησή μας ν’ αρρωσταίνουμε, να γερνάμε και να πεθαίνουμε. Αισθανόμαστε και θα αισθανόμαστε θαυμάσια! Μεταβόλισε το πεπερασμένο σε άπειρο, το εφήμερο σε αιώνιο, το φθαρτό σε άφθαρτο, το χρόνο σε ανέλιξη, το θνητό σε αείζωο, απειροδύναμο, συνειδητό, φωτοβόλο αγαποβόλο! Μην κρατάς τίποτα από τα παλιά. Πέταξε από πάνω σου και από μέσα σου, οτιδήποτε μυρίζει αρρώστεια, γηρατειά, θάνατο, προσκόλληση. Κανένας δεν μπορεί να περάσει στη χώρα των αθανάτων, αν δεν αποτινάξει όλα τα φορτία – προγράμματα που του στοίβαξε στο νου η δήθεν επιστημονική, παλαιοεποχική κουλτούρα.Σβήσε τα! Να είσαι πάντοτε ένας φωτοβόλος αγαπάνθρωπος, ελεύθερος και φυσικός, ανεξάρτητος, τρυφερός, δυνατός, αληθινά ευγενής! Καμμία ανέλιξη δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς συμπόνια, τρυφερότητα, αγάπη, αυτοθυσία, έρωτα. Είναι έμφυτα, κρυμμένα πίσω από τα ταμπού, τις απαγορεύσεις και τα πρέπει, το φόβο και τη σκληρότητα της κουλτούρας μας. Αν υπερβαίναμε τους φραγμούς αυτούς, ο εαυτός μας θα εξέφραζε μόνο την κατάσταση του, η οποία πάντοτε υποστηρίζει τη ζωή που η φύση περιέχει ως μακαριότητα. Η αθωότητα ανθίζει από μόνη της, όταν εκδηλωνόμαστε φυσικά.

Τότε η αγάπη που αποδέχεται τα πάντα εμφανίζεται μια μέρα στην καρδιά μας. Όταν η ζωή είναι πλήρης είναι καθαρή αγάπη κι όταν η επίγνωση είναι πλήρης, φέρνει μόνο αγάπη. Το δώρο της αγάπης είναι η θεραπεία. Άμα η αγάπη ρέει χωρίς προσπάθεια από τα βάθη του εαυτού μας, δημιουργεί ανέλιξη. Η στιγμή κλειδί για να συντελεστεί η ανέλιξη είναι όταν διαλυθούν τα άχρηστα πλέγματα – προγράμματα. Τότε προκαλείται μία μεταστροφή στις κβαντικές διακυμάνσεις, και επέρχεται η ανέλιξη προς την υγεία, την ομορφιά και την αειζωϊα. Όλα τα πλέγματα ουσιαστικά ενεργοποιούνται από το φόβο για την ανταπόκρισή μας στην λογικοφάνεια του πολιτισμού, που υποτίθεται ότι έχουμε ως πρότυπο ζωής και πού μ’ αυτό μεγαλώσαμε. Πείτε σιωπηλά μεσ’ την καρδιά σας ότι δεν θέλετε να είστε δέσμιοι των σχημάτων μιας ανόητης ψευτοκουλτούρας κι εκπαίδευσης. Η πρόθεσή σας αυτόματα θα πραγματοποιηθεί, εφ’ όσον δεν επέμβει η ισοπεδωτική δράση της νοοτροπίας σας. Οτιδήποτε έρχεται προς το μέρος σας δεχτείτε το με αγάπη, ολοκληρωτικά, έτσι ώστε να μπορέσετε να το εκτιμήσετε, να διδαχθείτε φυσικά από αυτό και κατόπιν να του επιτρέψετε να φύγει.

Nα αισθάνεστε την ενότητα με τη φύση. Η εσωτερική και η εξωτερική φύση είναι ανάγκη να ενωθούν δημιουργώντας μία διάσταση που αρχικά φαίνεται ανύπαρκτη. Δημιουργώντας την Πύλη άλματος προς την αθανασία, η φύση μας ισορροπεί τον νου, το σώμα και την ψυχή ως συνδημιουργούς της δικής μας προσωπικής πραγματικότητας. Το πρότυπο για την αθανασία βρίσκεται μέσα μας κι αυτό το πρότυπο είναι ο ίδιος ο εαυτός μας. Περπατήστε στο φως της αγαθοποιού Δύναμης, βγείτε στον ήλιο, θυμηθείτε το σύμπαν. Είναι ο αληθινός μας χρονομέτρης. Η ανθρώπινη και η κοσμική συνειδητότητα είναι ένα και το αυτό.

Είναι δικαίωμά μας αυτή η Δύναμη! Μόνον να της επιτρέψουμε να λειτουργήσει στο σώμα, τον νού, την όλη υπόστασή μας. Κανείς να μην έρπει μέσα στους περιορισμούς και τις δυσκολίες, αλλά να ανυψωθούμε με φτερά αετού ως το βασίλειο της κυριαρχίας και της χαράς. Να περάσουμε μέσω της Πύλης από την κόλαση των ελαττωματικών μας σχημάτων σκέψης στον παράδεισο των αγαποϊκανοτήτων μας. Άφησε κατά μέρος τις προκαταλήψεις και ερεύνησε ελεύθερα τη θρησκεία και τους μύθους των διαφόρων πολιτισμών, τη φύση και την ψυχή σου, και τότε όλα θα τα δεις ενιαία. Νότες σε ένα μοναδικό τραγούδι ομορφιάς, χαράς και αιωνιότητας.

Αν δεν γνωρίζεις ποιος είσαι, δεν γνωρίζεις γιατί ζεις. Απλώς είσαι προγραμματισμένος να αυτοκαταστραφείς σε αυτόν το χωροχρόνο σαν βραδυφλεγής βόμβα που εκρήγνυται σε άγνωστο χρόνο και λέγεται θάνατος! Υπάρχει όμως διέξοδος! Νους υγιής εν σώματι υγιή. Να ασκείσαι, να προσεύχεσαι, να μελετάς, να παίζεις και να εντείνεις τις δυνάμεις σου. Να πίνεις νερό και να ρίχνεις νερό πάνω σου συχνά, να τραγουδάς και να διατρέφεσαι σωστά. Να χαίρεσαι, να ντύνεσαι όμορφα και να είσαι κοντά στη φύση. Καθάρισε τον εαυτό σου απ’ οτιδήποτε δεν έχει αγάπη. Να είσαι φρέσκος, τρυφερός, υγιής, ιαματικός για τον εαυτό σου και τους άλλους.

Εξασκήσου ώστε να γίνεις ικανός διαχειριστής του νου και του σώματός σου. Να περιβάλλεις τον εαυτό σου με τις δυνάμεις της σοφίας, της αγάπης, του θάρρους, της άπειρης Δυνατότητας, της θέλησης, της χαράς. Δεν πρέπει να κοιτάμε αν η αειζωία συμβαίνει ήδη, αλλά μονάχα την ομορφιά που αυτή περιέχει. Ξέρουμε ότι η ζωή είναι ωραία κι είναι όμορφη για πάντα! Ας ερευνήσουμε τρόπους και τεχνικές, ώστε να την παρατείνουμε για πάντα!

Πηγές : Τα βιβλία του Αργύρη Τσακαλία Αειζωϊα και ο τρόπος για την αειζωία

helectra

Share