Αρχείο για 17 Δεκεμβρίου 2009

«Παίζοντας με το φώς και τη σκιά» είναι ο τίτλος της πρώτης ατομικής έκθεσης ζωγραφικής, που παρουσιάζει η Αναστασία Γκλαβά στο Διασυνεδριακό και Πολιτιστικό Κέντρο Δημητσάνας απο τις 10 Δεκεμβρίου μέχρι τις 10 Ιανουαρίου.

Στη Δημητσάνα, απ’ όπου η καταγωγή της μητέρας της, εκεί που πέρασε τα παιδικά της χρόνια τα πιο τρυφερά και ανέμελα χρόνια που μοιάζουν, όπως λέει με γλυκό πασπαλισμένο με άχνη. Σε αυτό το χώρο, που όπως αναφέρεται στην πρόσκληση, είναι το στολίδι της Δημητσάνας η Αναστασία Γκλαβά «εγκανιάζει τη δουλειά της , εκπληρώνοντας μιά παλιά επιθυμία να ξαναταξιδέψει στην πατρίδα της μητέρας της , όπως έκανε παιδί».

Τα έργα της «είναι απλά και παραστατικά που άλλοτε σου αποπνέουν ζωντάνια και αισιοδοξία και άλλοτε σε γυρνάνε πίσω στο χρόνο φέρνοντας μνήμες και μυρωδιές». Το Διασυνεδριακό και Πολιτιστικό Κέντρο Δημητσάνας, ολοκληρώθηκε πρόσφατα. Κατασκευάστηκε από την Αδελφότητα Δημητσανιτών με την συνδρομή των Κληροδοτημάτων Δημητσάνας Μακρή-Παππούλια και είναι έργο του αρχιτέκτονα και προέδρου του τμήματος Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ κ. Γεωργίου Γεράκη.

Οι υπεύθυνοι του Πολιτιστικού Κέντρου φιλοδοξούν να γίνει χώρος εικαστικών δρώμενων και συνεδρίων καθώς περιλαμβάνει μεγάλο χώρο υποδοχής, κυλικείο, δύο μικρές αίθουσες σεμιναρίων και μία αίθουσα. Άνοιξε τις πύλες του με την έκθεση της Αναστασίας Γκλαβά ενώ προγραμματίζεται σειρά ομιλιών από καθηγητές (πανεπιστημιακούς κυρίως) με διάφορα θέματα κυρίως για το θέατρο στην φάση αυτή αλλά και ιστορικά, λογοτεχνικά κλπ.

Η αγάπη για τη ζωγραφική

Με τους χρωστήρες αντί για πέννα , η Αναστασία Γκλαβά , «γράφει τη ζωή», όπως της αρέσει να λέει όταν ζωγραφίζει. Αν και η ζωγραφική την έχει κερδίσει απο παιδί , η καθημερινή ζωή την έφερε σε άλλα μονοπάτια . Σπουδές στα Οικονομικά . Αγγλικά . Παραδόσεις .Μαθήματα . Αλλά πάντα στον ελεύθερο χρόνο , το πρώτο λόγο είχε η ζωγραφική. Συγγενικά και φιλικά σπίτια , γεμάτα απο τα έργα της. Τι σημαίνει όμως ζωγραφική για την Αναστασία Γκλαβά;

» Η ζωή απλή και όμορφη όπως την βλέπω εγώ είτε μέσα από ένα ερειπωμένο σπίτι, ένα κορμό δέντρου ακόμα και από την φόρμα ενός φρούτου. Είναι απίστευτο πως μέσα από αυτά μπορείς να δεις και άλλα. Κορμοί που μοιάζουν με σώματα, καρποί που είναι σχεδόν ερωτικοί, παλιές φωτογραφίες του περασμένου αιώνα που με τις ώχρες και την σέπια σου ξυπνούν μνήμες. Τα πράγματα γίνονται σχεδόν από μόνα τους. Ξεκινώ από μια αφετηρία , μια αρχή και μετά ταξιδεύω».

Πως εμπνέεται τα έργα της;  Συνήθως το έργο με οδηγεί εκεί που θέλει εκείνο και όχι αυτό εγώ. Πως το εξηγώ ; Για μένα η ζωγραφική δεν είναι ανακάλυψη αλλά αποκάλυψη. Βήμα – βήμα μου αποκαλύπτονται πράγματα που από την αρχή δεν τα είχα σκεφτεί. Μου αρέσει όλη η διαδικασία. Όπως μου αρέσει επίσης να πειραματίζομαι με διαφορετικά υλικά. Από λάδια σε καμβάδες, ξύλα, χαρτιά, ακουαρέλες μέχρι ακρυλικά σε τοίχους. Τελευταία μάλιστα ασχολήθηκα και με το «παιδικό».

Ζωγραφική που πλαισιώνει ένα παιδικό χώρο, τραπέζια, τραπεζάκια, καρέκλες και φωτιστικά γιατί πιστεύω ότι σ’αυτές τις ηλικίες λειτουργεί εντελώς δημιουργικά στην διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού. Πηγή έμπνευσης μου; Τα πάντα. Από τα όνειρα και τα παραμύθια μέχρι και οι επισκέψεις στα μουσεία. Πρωταρχικό ρόλο παίζει το χρώμα. Από την ηρεμία και την διαφάνεια της ακουαρέλας μέχρι την δύναμη του λαδιού πάνω στον καμβά και στο ξύλο.  Σύννεφα,δέντρα, σπίτια, πρόσωπα είναι σύμβολα της ζωής, του καταφύγιου, του «σπιτιού»  και της ελευθερίας που όλοι ψάχνουμε. Έτσι θα δανειστώ μια φράση του Κ. Παλαμά, για να κλείσω , που έλεγε:  «Ότι χάνω απ’την ζωή το κερδίζω από την τέχνη».

Πηγή: ΑΠΕ

helectra

Share