Archive for the ‘ΚΥΠΡΟΣ’ Category


Το Κυπριακό πρόβλημα, δυσεπίλυτο και ακανθώδες για πολλά χρόνια, εξακολουθεί να αποτελεί «πονοκέφαλο» για τη διεθνή διπλωματία. Όποιος επιχειρήσει να διερευνήσει το ζήτημα θα διαπιστώσει ότι ανέκαθεν η γεωπολιτική θέση του νησιού έθεσε σε ομηρία τις τύχες του Κυπριακού λαού.

Δεν πρέπει να αγνοηθεί ότι η Κύπρος αποτέλεσε επιδίωξη και κατακτητικό στόχο των εκάστοτε ισχυρών της παγκόσμιας ιστορίας. Ο έλεγχος και η κατοχή του νησιού πέρασε από κατακτητή σε κατακτητή, άλλοτε με βιαιότητα και άλλοτε με κάθε μορφής οικονομική εκμετάλλευση (αγορές ή ενοικιάσεις) του εδάφους της.

Το Κυπριακό ζήτημα όπως έχει σήμερα, για να γίνει κατανοητό, πρέπει να αναχθεί στην αφετηρία του περίπου έναν αιώνα πριν, αφού οι διενέξεις και οι διεκδικήσεις που προβάλλονται ως σήμερα προκύπτουν από τους δυο άλλους «εταίρους» του προβλήματος, τους Άγγλους και τους Τούρκους.

Το 1878 μετά από μια μακρόχρονη κατοχή της Κύπρου από τους Οθωμανούς (1571) η Αγγλία, κατ’ εξοχήν έκφραση της αποικιοκρατίας υπέγραψε συνθήκη με την Οθωμανική Αυτοκρατορία παρέχοντας σ’ αυτήν προστασία έναντι της Ρωσίας με αντάλλαγμα την κατοχή και διοίκηση της Κύπρου έναντι μισθώματος. Οι Άγγλοι τότε ανέθεσαν την εξουσία σε Ύπατο Αρμοστή ο οποίος κυβερνούσε μαζί με ένα νομοθετικό και εκτελεστικό συμβούλιο.

Η Αγγλική κατοχή στην Κύπρο δεν υπήρξε καλύτερη από εκείνη των Τούρκων. Ο Κυπριακός λαός δεν είχε πολιτικά δικαιώματα και υφίστατο βαρύ φόρο υποτέλειας.

Το 1882 οι Άγγλοι πιεζόμενοι από την αγανάκτηση του Κυπριακού λαού προέβησαν σε κάποιες εικονικές μεταρρυθμίσεις. Ο Γλάδστων31 άρθρα που ίσχυσε 50 χρόνια περίπου. Σημειωτέον ότι ο Κυπριακός λαός δεν είχε καμία εξουσία και μάλιστα στα χρόνια αυτά επιχειρήθηκε να αντικατασταθεί η γλώσσα του με την Αγγλική. παραχώρησε ένα μόρφωμα Συντάγματος αποτελούμενο από

Το 1914 στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο η Αγγλία επικαλούμενη την αντίπαλη τοποθέτηση της Υψηλής Πύλης έναντι της Αντάτ κατάργησε την Συνθήκη του 1878 και προσάρτησε την Κύπρο στην επικράτεια της.

Τον Μάιο του 1925 κήρυξε την Κύπρο Βρετανική αποικία και μετονόμασε τον Αρμοστή του νησιού σε Κυβερνήτη.

Το 1927, η διογκούμενη αντίδραση των Κυπρίων ανάγκασε την Αγγλία να καταργήσει τον «φόρο υποτέλειας». Τον φόρο αυτό που ήταν 92638 χιλ. λίρες ετησίως ήταν υποχρεωμένη να πληρώνει η Αγγλία στην Οθωμανική Αυτοκρατορία σύμφωνα με την συνθήκη του 1878. Το ποσό αυτό, που ποτέ δεν πλήρωσε η Αγγλία από τον δικό της προϋπολογισμό το συνέλεγε από τον Κυπριακό λαό, ακόμα και μετά το 1914 που κατάργησε την συνθήκη του 1878 και προσάρτησε την Κύπρο στην επικράτεια της. Έτσι η Αγγλία αφαίμαξε από τον Κυπριακό λαό το τεράστιο για την εποχή ποσό των 2.559.049 λιρών, όταν σύμφωνα με μελέτη της Αγγλικής κυβερνήσεως που έγινε το 1938, το 25% του λαού ζούσε κάτω από το επίπεδο συντηρήσεως, το 25% πάνω από το επίπεδο συντηρήσεως και τέλος το 25% του συνόλου του λαού ήταν καταδικασμένο σε μόνιμη φτώχια.

Το 1931 ο άοπλος Κυπριακός λαός εξεγέρθηκε διεκδικώντας εθνική λύτρωση, δημοκρατική διακυβέρνηση με παραχώρηση ουσιαστικού Συντάγματος και επίλυση των ογκούμενων οικονομικών προβλημάτων. Οι Άγγλοι τότε κατάργησαν το Σύντάγμα του 1882 και επέβαλαν μια στυγνή αποικιακή δικτατορία. Με το Βασιλικό Διάταγμα της 12/2/1931 όλη η εξουσία συγκεντρώθηκε στα χέρια του Κυβερνήτη και εγκαθιδρύθηκε καθεστώς τρομοκρατίας και καταπίεσης του λαού που συνεχίσθηκε και μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Με τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και την αποδυνάμωση της αποικιοκρατίας, πυλώνα της νομικής και πολιτικής τάξης αποτέλεσε η αρχή της αυτοδιάθεσης των λαών. Η διακήρυξη αυτή εκδόθηκε από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών τον Νοέμβριο του 1950. Κατ’ αυτήν ένας λαός που τελεί σε μόνιμη σχέση με συγκεκριμένο εδαφικό χώρο έχει το δικαίωμα να διαμορφώνει την πολιτειακή του υπόσταση με δημοκρατικό πολίτευμα και διακριτές τις εξουσίες του.

Παρά ταύτα  η Αγγλία αδιαφόρησε για τις αποφάσεις του ΟΗΕ και διά στόματος του Υφυπουργού Αποικιών Χένρυ Χόπκινσον δήλωνε στις 28-7-1954 πως:  «Ορισμένες  περιοχές μέσα στην Κοινοπολιτεία λόγω των ιδιαζουσών συνθηκών δεν μπορούν να περιμένουν ότι θα ήταν ποτέ δυνατόν να καταστούν πλήρως ανεξάρτητες….Υπάρχουν μερικές περιοχές που ποτέ δεν μπορούν να περιμένουν κάτι τέτοιο». Αυτή ήταν η θέση της Αγγλίας ενώ είχε μεσολαβήσει, αφ’ ενός το εντυπωσιακό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 15ης Ιανουαρίου 1950 στην Κύπρο όπου το 97,5% του συνόλου των Ελληνοκυπρίων ψηφοφόρων έθεσαν την υπογραφή τους κάτω από την διακήρυξη με την οποία διεκδικείτο ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, και αφ’ ετέρου το ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης του Ο.Η.Ε τον Δεκέμβριο του 1952 που ζητούσε από τα κράτη-μέλη του ΟΗΕ να «προαγάγουν το δικαίωμα των λαών για αυτοδιάθεση και να διευκολύνουν την άσκηση του δικαιώματος τούτου στα εδάφη που είχαν υπό την διοίκηση τους με τη διενέργεια δημοψηφίσματος».

Μέσα σ’ αυτό το διεθνές κλίμα και κυρίως υπό την πίεση που άσκησε ο ξεσηκωμός του Κυπριακού λαού και η ένοπλη δράση της Ε.Ο.Κ.Α η Αγγλική διπλωματία προώθησε την λύση της διχοτόμησης αναβαθμίζοντας απροκάλυπτα πλέον τον ρόλο των Τουρκοκυπρίων τους οποίους  χρησιμοποιούσε από το 1882. Γνώριζε βέβαια  ότι οι Τουρκοκύπριοι ελέγχονταν από την Τουρκία την οποία μ’ αυτόν τον τρόπο καθιστούσε μέρος του προβλήματος  παρά το γεγονός ότι με την Συνθήκη της Λοζάννης είχε αποποιηθεί των δικαιωμάτων της στην Κύπρο. Έτσι η Αγγλία πέτυχε την αλλαγή του στόχου της αυτοδιάθεσης που είχε θέσει ο Κυπριακός λαός, με εκείνο της ανεξαρτησίας, την οποία όμως η Αγγλία σχεδίαζε περιορισμένη. Οδήγησε την Κύπρο στις Συμφωνίες της Ζυρίχης και του Λονδίνου με τις οποίες κατάφερε να εξασφαλίσει τα δικά της γεωπολιτικά συμφέροντα και να προδικάσει το μέλλον.

Οι συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου, αν και εδράζονταν σε σαθρά νομικά θεμέλια – γεγονός που η Αγγλία δεν αγνοούσε – έδωσαν την ευκαιρία στους Άγγλους να καταστούν ως μια από τις τρεις εγγυήτριες δυνάμεις της νεοσύστατης Κυπριακής Δημοκρατίας και να ασκούν παρανόμως κυριαρχικά δικαιώματα στο 3% του εδάφους της που εντοπίζεται στις  περιοχές της Δεκέλειας και του Ακρωτηρίου. Πέραν αυτών απολαμβάνουν στρατιωτικών διευκολύνσεων σε αρκετές μικρότερες περιοχές στις οποίες διατηρούν πεδία ασκήσεων και κάνουν χρήση ορισμένων δρόμων. Υπάρχει επίσης μεγάλου μεγέθους εγκατάσταση RADAR στην κορυφή του Τροόδους, και σταθμός του συστήματος παρακολούθησης επικοινωνιών ECHELON στον Αγ. Νικόλαο Αμμοχώστου. Τα εδάφη αυτά με τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου παρέμειναν προς χρήση στην Αγγλία για την ικανοποίηση  αναγκών των στρατιωτικών της βάσεων. Με την έννοια αυτή δεν μπορεί να αποτελούν κράτος αφού σαφώς αναφέρεται η χρήση τους. Παρ’ όλα αυτά η Αγγλία ισχυρίζεται ότι ασκεί επ’ αυτών κυριαρχία υπό τη μορφή κράτους Αγγλικού με δικό του έδαφος. Ένα κράτος όμως πρέπει να έχει κυβέρνηση, λαό, σύνορα, νόμους και οι Αγγλικές Βάσεις δεν έχουν τίποτα από αυτά. Είναι προφανές λοιπόν ότι η Αγλλία εξακολουθεί να ασκεί επ’αυτών αποικιακή πολιτική  παρά το γεγονός ότι στις 14 Δεκεμβρίου 1969 εκδόθηκε το υπ’ αριθμ. 1514(ΧV) ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών με τίτλο «Διακήρυξη για την παραχώρηση Ανεξαρτησίας σε χώρες και λαούς κάτω από αποικιακό καθεστώς» και στις 12 Οκτωβρίου 1970 το ψήφισμα 2641(XXV) με τίτλο «Πρόγραμμα δράσης για την πλήρη εφαρμογή της διακήρυξης για την παραχώρηση ανεξαρτησίας σε χώρες και λαούς κάτω από αποικιακό καθεστώς » στο οποίο αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι « η συνέχιση της αποικιοκρατίας σε οποιανδήποτε μορφή ή έκφραση αποτελεί έγκλημα το οποίο συνιστά παραβίαση του χάρτου των Ηνωμένων Εθνών και των αρχών του Διεθνούς Δικαίου». Αν λοιπόν κάποιος κατέφευγε στο Διεθνές Δικαστήριο είναι βέβαιο ότι θα κατέρρεαν οι ισχυρισμοί των Άγγλων.

Η υστερία στην οποία είχε υποπέσει ο Δυτικός κόσμος κατά την περίοδο του ψυχρού πολέμου και η αγωνία των Αγγλοαμερικανών να διαφυλάξουν τα συμφέροντα τους στην ανατολική Μεσόγειο, τα οποία εξασφάλιζε η παραμονή των Αγγλικών Βάσεων στην Κύπρο, τους οδήγησε στη πεποίθηση ότι ήταν αναγκαία η διχοτόμηση του νησιού και η δημιουργία δυο κρατιδίων την πορεία των οποίων θα μπορούσαν να ελέγχουν αποτελεσματικότερα. Η προοπτική αυτή δεν θα ήταν εύκολα υλοποιήσιμη αν δεν συνέβαλαν καθοριστικά δυο συνιστώσες. Από την μία πλευρά η Τουρκία, διαθέσιμη στην εξυπηρέτηση των Αγγλοαμερικανικών συμφερόντων, έναντι της ευκαιρίας να προωθήσει παράλληλα με αυτά τους δικούς της στρατηγικούς στόχους και από την άλλη πλευρά η Ελλάδα  στην οποία από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά δέσποζε το δόγμα που διετύπωσε ο Γ.Παπανδρέου  ότι : «Η Ελλάς αναπνέει με δύο πνεύμονας τον μεν Αγγλικόν τον δε Αμερικανικόν και δι’ αυτό δεν ημπορεί, λόγω του Κυπριακού, να διακινδυνεύσει να πάθει ασφυξίαν». Απ’ αυτό δεν παρεξέκλινε καμία από τις μεταπολεμικές κυβερνήσεις της Ελλάδας και απηχεί την ώριμη προδιάθεση τους να δεχθούν οποιεσδήποτε πιέσεις. Έτσι το σχέδιο του διαμελισμού πραγματοποιήθηκε το 1974 με αφορμή το πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου που έδωσε το πράσινο φως στην Τουρκία για απόβαση στο νησί. Το νεώτερο δόγμα της Ελλάδας ότι   « Η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάς συμπαρίσταται» είναι εξ ίσου βλαβερό για τα εθνικά μας συμφέροντα.

Μετά την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 και τις νεώτερες εξελίξεις η Αγγλία γνωρίζοντας πόσο επισφαλής και παράνομη είναι η θέση της στο θέμα της κατοχής του 3% του Κυπριακού εδάφους πρωτοστάτησε στις δήθεν διαδικασίες επιλύσεως του Κυπριακού προβλήματος προτείνοντας το σχέδιο Χάνευ που μετονομάσθηκε σε Σχέδιο Κ. Ανάν για να έχει την κάλυψη των Ηνωμένων Εθνών. Όπως αναφέρεται στο άρθρο των κ. κ.  Χρήστου Ανδρέου, Στέλιου Θεοδούλου και Βία Λειβαδά με το σχέδια Ανάν, ( πέραν των προτάσεων που αφορούσαν στους Τούρκους) και σε συνημμένο πρωτόκολλο του σχεδίου, προβλεπόταν, να αναγνωρισθεί για το έδαφος που παράνομα κατέχουν οι Άγγλοι, εναέριος χώρος, χωρικά ύδατα και υφαλοκρηπίδα. Επιπροσθέτως οι Άγγλοι αποκτούσαν  δικαίωμα διαρκούς και ανεμπόδιστης πρόσβασης οπουδήποτε και για οποιονδήποτε λόγο σ’ όλη την επικράτεια της Κυπριακής δημοκρατίας. Χρέωνε η Αγγλία στην Κυπριακή δημοκρατία όλα τα έξοδα για τις ζημιές που έκανε στους χώρους που παράνομα κατακρατεί επεκτείνοντας τα όρια των χώρων εκπαιδεύσεως, δεν θα κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό για χρήση των βάσεων παρ’ όλο που οι ίδιοι παίρνουν τεράστια ποσά από τους Αμερικανούς για την παροχή διευκολύνσεων και τέλος για να καλύπτουν κάθε παράνομη ενέργεια τους απαίτησαν όπως «οποιαδήποτε διαφορά σχετικά με την ερμηνεία ή την εφαρμογή αυτού του Πρωτοκόλλου ( του σχεδίου Ανάν) θα επιλύεται κατόπιν διαβουλεύσεων και δεν θα παραπέμπεται σε οποιοδήποτε δικαστήριο ή τρίτο μέρος για διευθέτηση».

Εύλογα τίθεται το ερώτημα: Γιατί είναι σήμερα η Κύπρος σημαντική για το Ηνωμένο Βασίλειο; Τόσο η Κύπρος όσο και το Ηνωμένο Βασίλειο είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επομένως γιατί είναι τόσο σημαντικό για το Ηνωμένο Βασίλειο να διατηρεί βάσεις και να ελέγχει την Κύπρο ως εάν ζούσαμε στην εποχή της αποικιοκρατίας; Αντιγράφω την απάντηση που έδωσε  στον κ. Αχιλλέα Αιμιλιανίδη σε συνέντευξη ο Άγγλος πρώην διπλωμάτης και καθηγητής πανεπιστημίου κ. William Mallinson :

« Νομίζω ότι σήμερα ,μετά την κρίση στο Σουέζ, μετά τη δεκαετία του 1960 και την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ακόμα περισσότερο μετά την Θάτσερ και 100% μετά τον Μπλέρ, η εξωτερική πολιτική του Ηνωμένου Βασιλείου είναι αδιάρρηκτα δεμένη με την εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Αυτή είναι η γενική απάντηση. Τώρα πιο εξειδικευμένα, γιατί έχουμε μετά από τόσα χρόνια αυτή την εμμονή με την διατήρηση των βάσεων. Θα σας δώσω την προσωπική μου εκτίμηση. Πιστεύω πως οι ίδιες στρατηγικές εμμονές που υπήρχαν στο τέλος του 18ου αιώνα τότε για την Αγγλία και αργότερα για την Βρετανία, εξακολουθούν και σήμερα να υπάρχουν, δηλαδή φόβος για τη Ρωσία, μετά για τη Σοβιετική Ένωση και ανησυχία για τον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου. Όλα τα σχετικά έγγραφα που έχω μελετήσει περιλαμβάνουν αυτή τη στρατηγική επιθυμία να διασφαλιστεί ο αγγλοσαξονικός ή δυτικός ή «δημοκρατικός» έλεγχος επί της Ανατολικής Μεσογείου. Και αυτό δεν έχει μεταβληθεί στην πραγματικότητα. Τα ίδια πράγματα επιστρέφουν με διαφορετικά χρώματα και το παρελθόν μοιάζει με το μέλλον. Υπάρχει φιλοδοξία και δυστυχώς απληστία η οποία οδηγεί στην στρατηγική. Επομένως ο πραγματικός στόχος είναι ο έλεγχος σημαντικών περιοχών του κόσμου και η αποφυγή ελέγχου άλλων μεγάλων δυνάμεων και αυτός ο τρόπος σκέψης αντικατοπτρίζεται και στη Ρωσική πολιτική, με τη διαφορά ότι η περιοχή είναι πιο κοντά στην Ρωσία γεγονός που καθιστά άνισες τις ισορροπίες. Δεν έχω πάντως δει οποιαδήποτε αλλαγή στο στόχο των Βρετανών όλα αυτά τα χρόνια. Αυτός παραμένει ο έλεγχος της Ανατολικής Μεσογείου, ιδιαίτερα ενόψει της συνέχισης του Αραβοϊσραηλινής διένεξης. Και αυτό φαίνεται και στις δηλώσεις του Κίσσιντζερ για την Κύπρο, σύμφωνα με τις οποίες η Βρετανία πρέπει να συνεχίσει να ελέγχει αυτή τη περιοχή του κόσμου, δηλαδή την Ανατολική Μεσόγειο. Επίσης, θα ήθελα να σημειώσω ότι η Βρετανική πολιτική έχει πάψει να είναι γνήσια Βρετανική. Η Βρετανία και να ήθελε, δεν μπορεί να αφήσει τις βάσεις, διότι είναι σημαντικό για αυτή να συνεχίσει να συνεργάζεται με τις ΗΠΑ και αυτό οφείλεται στο ότι η Βρετανία δεν έχει πια ανεξαρτησία απέναντι στις ΗΠΑ για να ισχυριστεί ότι δεν θα πράξει κάτι που επιθυμούν οι ΗΠΑ. Ιδιαίτερα είναι δεσμευμένη απέναντι στις εταιρείες όπλων και άμυνας των ΗΠΑ».

Οι Συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου δεν εγκαθίδρυαν μιαν ανεξάρτητη δημοκρατία. Το Σχέδιο Ανάν το οποίο με σθένος απέρριψε ο Κυπριακός λαός ήταν κατά πολύ χειρότερο. Συμφωνίες που κατασκευάζονται για να ικανοποιούν τα Αγγλικά συμφέροντα είναι άκρως επικίνδυνες γιατί μια ενωμένη και ανεξάρτητη Κύπρος εντεταγμένη στην Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σε αντίθεση με αυτά. Τούτο γιατί η Ευρωπαϊκή ενοποίηση είναι αντίθετη με τα συμφέροντα της Αγγλίας που υπηρετεί εκείνα των Αμερικανών. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι η Αγγλία αποτελεί τον Δούρειο Ίππο των ΗΠΑ στην Ευρωπαϊκή Ένωση την οποία  επιθυμούν μόνο ως μια ελεύθερη αγορά. Κάτω από αυτό το πρίσμα φαίνεται ότι τόσον οι διακοινοτικές συνομιλίες όσον και τα διάφορα σχέδια  τύπου Ανάν ελλοχεύουν κινδύνους για την κυπριακή υπόθεση.

Η γενεσιουργός αιτία της κακοδαιμονίας του Κυπριακού προβλήματος είναι τα συμφέροντα των Άγγλων που σήμερα εξυπηρετούνται από την παραμονή των βάσεων στο νησί. Το Κυπριακό θα λυθεί μόνο όταν ανατραπεί η άποψη των Άγγλων ότι ασκούν κυριαρχία στο έδαφος των βάσεων και επανεξετασθεί το καθεστώς τους. Γιατί τότε οι Άγγλοι και οι Αμερικανοί θα έχουν ανάγκη την συνεργασία μας. Το θέμα για το καθεστώς των Αγγλικών Βάσεων στην Κύπρο πρέπει να τεθεί εις πείσμα των Αγγλοαμερικανών των οποίων βασική επιδίωξη είναι η νομική και πολιτική κατοχύρωση των βάσεων. Μέχρι σήμερα πολλοί έχουν υπερασπιστεί αυτή τη θέση. Νομικά επιχειρήματα υπάρχουν και είναι ισχυρά. Μόνο η ενδοτικότητα, το προσωπικό συμφέρον, και ο φόβος ορισμένων Ελλήνων και Κυπρίων αποτελούν εμπόδιο.

Η Τουρκία ευρίσκεται στην τελευταία φάση της εφαρμογής του σχεδίου του Νιχάτ Ερίμ για την Κύπρο που προβλέπει ότι «Πρέπει να επιδιωχθεί η ελεύθερη μετάβαση Τούρκων στην Κύπρο. Υπό την προϋπόθεση ότι θα λάβουμε τα μέτρα μας το σύνολο του Τουρκικού πληθυσμού μπορεί να αυξηθεί στο ποσοστό που ανερχόταν επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τότε δεν θα ανησυχούμε για την έκβαση του δημοψηφίσματος που θα γίνει είτε για τον καθορισμό του συνόλου της νήσου είτε της διχοτόμησης». Η πολιτική του εποικισμού που εφαρμόζει η Τουρκία στην Κύπρο είναι αντίθετη με την Συνθήκη Εγκαθίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας και το Πρωτόκολλο της Συνθήκης της Γενεύης 1977 που θεωρεί παρόμοια παραβίαση της Συνθήκης ως « έγκλημα πολέμου».

Σήφης Μανουσογιαννάκης
Αντιναύαρχος ΠΝ ε.α

Πηγή

helectra

Share

Π Ρ Α Ξ Η ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ. Έμμεσης πλην σαφούς, έμπρακτης και τεραστίων διαστάσεων, αναγνώρισης του τουρκικού κατοχικού ψευδοκράτους. Των παράνομων θεσμών και των εξουσιών του Αττίλα. Από τον ίδιο τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Για πρώτη φορά στην 35χρονη τουρκική κατοχή. Για πρώτη φορά στα 26 χρόνια του αποσχιστικού, παράνομου τουρκικού ψευδοκράτους. Της υποτελούς στην Τουρκία, παράνομης τοπικής διοίκησης στα κατεχόμενα. Ο Π.τ.Δ. κ. Δ. Χριστόφιας αποδέχτηκε να μεταβαίνει, από τις διόδους του Αττίλα και τους ελεγχόμενους από τον Αττίλα δρόμους, στη σκλαβωμένη από τον Αττίλα Κερύνεια μας.

Για «κατ’ οίκον συνομιλίες» με τον επικεφαλής της πολιτικής πτέρυγας του Αττίλα, τον ψευδοπρόεδρο του κατοχικού καθεστώτος, τον «ομόλογό του στις συνομιλίες» (κατά την έκφραση του Βρετανού πρωθυπουργού Γκ. Μπράουν στο άρθρο του της 20ής Νοεμβρίου ε.έ., στην κυβερνώσα «ΧΑΡΑΥΓΗ», τον κ. Ταλάτ. Με τις διευθετήσεις κινήσεων, τις φρουρές, ένστολες και ένοπλες, τις επιτηρήσεις ασφαλείας, τις διαδικασίες διόδου, των οργάνων του Αττίλα: Των, υπό τας διαταγάς τού επικεφαλής της στρατιωτικής πτέρυγας του Αττίλα, διοικητή του 11ου Σώματος Στρατού της Τουρκίας, αντιστράτηγου Ζορλού, «αστυνομικών» του ψευδοκράτους. Αυτό, πρώτη φορά συμβαίνει. Πρώτη φορά Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας το διαπράττει. Και ουδείς των αρχηγών των κομμάτων της Κ.Δ. διαμαρτύρεται! Ουδείς αντιλέγει!

Τ Α Υ Τ Ο Χ Ρ Ο Ν Α: Συνοδευόμενος από τα ένοπλα όργανα ασφάλειας του Αττίλα, προφανώς με τη λιμουζίνα και τα διακριτικά του ψευτοπροέδρου του κατοχικού καθεστώτος «ΚΚΤC-B» («Βόρειας Κύπρου Τουρκικής Δημοκρατίας – Πρόεδρος») και το σημαιάκι ίσως του ψευδοκράτους, ο κ. Ταλάτ θα μεταβαίνει για τις αντίστοιχες και «ομόλογες» «κατ’ οίκον συνομιλίες» με τον κ. Χριστόφια στο χωριό Κελλάκι της Λεμεσού, όπου και το εξοχικό του Π.τ.Δ. Συνέβη μόνο μία φορά στο παρελθόν η μετάβαση Ντενκτάς (με φρουρά Αττίλα) στο σπίτι του Π.τ.Δ. Γλ. Κληρίδη, επί της οδού Ιωάννη Κληρίδη, παρόδου της Λεωφόρου Μακαρίου Γ΄στη Λευκωσία…

Α Υ Τ Ε Σ οι διευθετήσεις υπερβαίνουν την απλή εκτέλεση των οδηγιών, που το Λονδίνο επινόησε και επέβαλε για εντατικοποίηση των «απευθείας συνομιλιών», κατά τρόπον απολύτως και μονομερώς επικερδή για τον εξωραϊσμό της Τουρκίας στην αξιολόγησή της στην ΕΕ. Υπερβαίνουν την ελάχιστων χιλιομέτρων εκατέρωθεν μετάβαση με τα εκατέρωθεν σύμβολα στις λιμουζίνες, στο «ουδέτερο έδαφος» του ελεγχόμενου από την Ειρηνευτική Δύναμη του ΟΗΕ αεροδρομίου Λευκωσίας, όπου διεξάγονται έως τώρα οι «απευθείας διαπραγματεύσεις των ηγετών των δύο κοινοτήτων»…

ΛΑΖΑΡΟΣ  ΜΑΥΡΟΣ

Πηγή: ΣΗΜΕΡΙΝΗ

helectra

Share


ΝΑ ΠΟΥΜΕ τα πράγματα με τ’ όνομά τους: Η παρουσία του Βρετανού Αρμοστή στα εγκαίνια του μνημείου για Βρετανούς στρατιώτες, που έπεσαν κατά τον απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ, ήταν κατ΄ εντολήν του Φόρεϊν Όφις. Οι Βρετανοί, πρωτομάστορες και διδάκτορες στη διπλωματία, δεν κάνουν τίποτε τυχαία. Άρα, ο Πίτερ Μίλετ ενήργησε κατ’ εντολήν των προϊσταμένων του. Και αφού υλοποιούσε συγκεκριμένη πολιτική της βρετανικής κυβέρνησης, σημαίνει ότι η παρουσία του στα κατεχόμενα, και η κατάθεση στεφάνου στο μνημείο, συνιστά πολιτική ενέργεια, την οποία, ατυχώς, τα περισσότερα κόμματα υποβάθμισαν. Ας προσεχθούν συγκεκριμένα στοιχεία: Το μνημείο ανηγέρθη στα κατεχόμενα, δηλαδή σε κυπριακό έδαφος που κατέχει η Τουρκία. Για να ανεγερθεί αυτό το μνημείο, ασφαλέστατα ενημερώθηκαν και οι κατοχικές «Αρχές». Στα εγκαίνια παρέστησαν όχι μόνο ο Μίλετ αλλά και ο στρατιωτικός ακόλουθος της πρεσβείας, εκπρόσωποι και των τριών όπλων των Βρετανικών Ενόπλων Δυνάμεων καθώς και αξιωματούχοι των Ηνωμένων  Εθνών.

Όσοι παρακολούθησαν σκηνές στους τηλεοπτικούς τους δέκτες, θα παρατήρησαν ότι μπροστά από το μνημείο παρατάχθηκαν οι λεγόμενοι κοκκινοσκούφηδες. Ήταν οι κατ΄ εξοχήν διώκτες και αρχιβασανιστές των αγωνιστών της ΕΟΚΑ. Η όλη τελετή έγινε με την έγκριση και την άδεια των κατοχικών «Αρχών». Οι Βρετανοί δεν θα έκαναν οτιδήποτε αν δεν είχαν εκ προοιμίου την επίνευση και τη συγκατάθεση του υποτελούς τ/κ καθεστώτος. Τι έκανε ο Μίλετ, δηλ. η Βρετανία;

Πρώτον, πρόσβαλε ξανά βάναυσα τον κυπριακό Ελληνισμό και τον απελευθερωτικό του αγώνα.

Δεύτερον, απέδειξε ότι δεν απέβαλε τα αποικιοκρατικά της σύνδρομα και το μίσος της κατά των Κυπρίων.

Τρίτον, παραβίασε το διεθνές δίκαιο συνεργαζόμενη με κατοχικές «Αρχές».

Τέταρτον, ουσιαστικά και πρακτικά αναγνώρισε το ψευδοκράτος, αφού χωρίς την άδειά του ούτε το μνημείο θα ανεγειρόταν ούτε η σχετική τελετή θα επραγματοποιείτο.

Πέμπτον, παραγνώρισε το επίσημο κυπριακό κράτος και το εξευτέλισε, παραβιάζοντας τους νόμους και την κυριαρχία του.

Έκτον, η Βρετανία αναγνώρισε την τουρκική κατοχή του βορείου τμήματος της νήσου.

Έναντι αυτών των βρετανικών αθλιοτήτων, η κυβέρνηση και η πολιτική ηγεσία θα έπρεπε να εξεγερθούν και να απαιτήσουν όχι απλώς εξηγήσεις – τι να εξηγήσουν οι Βρετανοί, όταν τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους… – αλλά και άμεση ανάκληση του Αρμοστή. Αυτό επιτάσσει η αξιοπρέπειά μας ως κράτους, ως λαού, που ισχυρίζεται ότι αγωνίστηκε για την τιμή και την εθνική του καταξίωση. Η προσβολή και ο εξευτελισμός της Κύπρου εκ μέρους των Βρετανών κατέδειξαν, όμως, ξανά, ότι ως ηγεσία και ως λαός δεν έχουμε αξιοπρέπεια. Οι Βρετανοί μάς μέτρησαν επανειλημμένα και γνωρίζουν ότι οι ηγέτες μας απλώς φωνασκούν, προβαίνουν σε ανέξοδες δηλώσεις και μετά σιωπούν. Τι παρατηρήθηκε; Ο ΓΓ του ΑΚΕΛ, που με καθυστέρηση αντέδρασε στη βρετανική ύβρη, με ειρωνικό χαμόγελο διερωτήθηκε αν ζητούμε την απομάκρυνση του Μίλετ.

Τέτοια… ακραία πράγματα, προφανώς, δεν κάνουν οι δούλοι Κύπριοι. Αν αυτά συνέβαιναν, π.χ., σε βάρος Βρετανών ή Τούρκων, τότε θα βλέπαμε με ποια βιαιότητα θ’ αντιδρούσαν. Εκείνοι έχουν αξιοπρέπεια, όχι εμείς, που ήδη κατάπιαμε και τη νέα προσβολή. Ακόμα και οι Κερυνειώτες επιδόθηκαν σε άσφαιρες διαμαρτυρίες. Απορούμε: Ο Δήμος Κερύνειας σκέφτηκε προς στιγμήν να προσφύγει στα Δικαστήρια κατά των Βρετανών; Ούτε και αυτό θα γίνει. Άλλωστε, δέστε τι μεγαλόψυχοι που είναι οι Βρετανοί: Μας… παραχωρούν 45 τ. μίλια από το έδαφός μας, δηλ. των Βάσεων, για να τις τσιμεντώσουν στο διηνεκές. Οι Βρετανοί επιχείρησαν απονομιμοποίηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και οι ηγέτες μας απλώς φλυαρούν…

ΣΑΒΒΑΣ  ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ

Πηγή

helectra

Share

Αδούλωτη Κερύνεια

Είναι η πραγματική αλήθεια. Μπορεί να ονομάζεται Αδούλωτη αλλά στην ουσία θα παραμείνει Δουλωμένη και Δεδουλευμένη. Αυτό δείχνουν όλες οι ενδείξεις και ενέργειες του ευέλικτου και των συντρόφων του. Αλλά ίσως αυτό αξίζει σε τελική ανάλυση στους Κερυνειώτες αφού δεν αντιδρούνε δεν τους νοιάζει, δεν ενδιαφέρονται και δεν αγωνίζονται.

Μάλιστα αυτή είναι η πραγματική εικόνα με τους Κερυνειώτες πλην μερικών (Κερυνειωτών) τουρκόφιλων που έβγαλαν και το σχοινί και το παλούκι.

Σαπούνι μπορούμε να τους δώσωμε να είναι σίγουροι.

Τρείς Δήμοι και τριάντα τέσσερα χωριά της επαρχίας είναι σε αδράνεια γιατί τους το έχει επιβάλει ο ευέλικτος για να τους αφήσει σε τελευταία ανάλυση στα χέρια των αδελφών και καρντάσηδων του ΚΚΚ της Κύπρου.

Έτσι είναι μαθημένοι αυτοί, πρώτα να σκέφτονται τους συντρόφους  και μετά τους γονείς.

Μας εξευτελίζουν γιατί δεν μας ενημερώνουν για την πραγματική πορεία των συνομιλιών, μας εξευτελίζουν γιατί κανείς δεν γνωρίζει ποιοί συμμετέχουν στις διάφορες επιτροπές  που συναλλάττονται με τους  τούρκους και ούτε που βρίσκεται η κάθε επιτροπή γιατί θέλουν να μας φέρουν προ τετελεσμένων, για να μας δώσουν όσο όσο στον ταλάτη τον τραμπούκο της ΤΜΤ.

Εμείς οι Κερυνειώτες θα τους αφήσωμε;

Αυτό είναι το ερώτημα.

Μπορεί κανείς να το απαντήσει;

Κώστας Τζαβέλλας

Έλληνας Κερυνειώτης

Σ.Σ

Μεθαύριο θα γιορτάσαμε την Επέτειο του ΟΧΙ.

Παρακολουθήστε τους  που κανένας δεν θα τολμήσει να αναφέρει το όνομα του Μεταξά. Ντρέπονται να πουν ότι το ΟΧΙ το είπε ο Μεταξάς και το υλοποίησε ο Ελληνικός Λαός. Αυτή είναι η ιστορία που θέλουν να μας υποβάλουν. Δεν θα τους κάνομε όμως το χατίρι.

helectra

Share

giorgakis_big


Εκτενείς αναφορές στην εκλογή Γιώργου Παπανδρέου έκανε χθες ο τουρκικός Τύπος. Αν και εκφράζονται κάποιες αμφιβολίες για το πώς θα χειριστεί τα ελληνοτουρκικά ζητήματα, δεδομένου ότι τώρα δεν έχει να κάνει με τον Ισμαήλ Τζεμ -με τον οποίο είχε «χημεία», όπως γράφουν χαρακτηριστικά- αλλά με τον Ερντογάν, οι Τούρκοι αρθρογράφοι εμφανίζονται ιδιαίτερα αισιόδοξοι για τις αλλαγές που θα επέλθουν στις διμερείς σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας με την ανάληψη της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ. Άλλωστε είναι ο άνθρωπος που «χόρεψε χορό φιλίας», όπως γράφει χαρακτηριστικά η Cumhyriyet. «Στην Άγκυρα επικρατεί η άποψη ότι, όπως και τότε που ο Παπανδρέου είχε αναλάβει ΥΠΕΞ μετά τον Πάγκαλο, ξεκινώντας ένα χρονοδιάγραμμα ύφεσης στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, έτσι και τώρα δεν υπάρχει κανένας λόγος και κανένα εμπόδιο για να μη γίνει μία παρόμοια κατάσταση και κατά τη νέα διακυβέρνηση της Ελλάδας από το ΠΑΣΟΚ», σημειώνει η εφημερίδα.


Το προφίλ

Κοιτάζοντας τις ενέργειες του Γιώργου Παπανδρέου, κατά την περίοδο που ήταν Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, οι Τούρκοι δημοσιογράφοι προσπαθούν να κτίσουν το προφίλ του. «Ήταν ο πρώτος Έλληνας ΥΠΕΞ, ο οποίος δήλωσε ότι δεν ανησυχεί από το γεγονός ότι οι Δυτικοθρακιώτες αυτοαποκαλούνται Τούρκοι. Ο ίδιος το 2004 υποστήριξε το Σχέδιο Ανάν. Οι Παπανδρέου και Τζεμ είχαν συμφωνήσει για την αφαίρεση από τα βιβλία της Ιστορίας των διατυπώσεων, που εμπεριείχαν διακρίσεις και προκαταλήψεις. Η Τουρκία το έκανε αλλά η Ελλάδα, με την πίεση της Εκκλησίας, δεν μπόρεσε να το πραγματοποιήσει», γράφει η Referans.

«Χάρη στη λεγόμενη πολιτική του συρτακιού και τη σχέση του με τον πρώην Τούρκο ΥΠΕΞ Ισμαήλ Τζεμ, ο Παπανδρέου χαίρει εκτίμησης και εμπιστοσύνης στην Τουρκία, περισσότερο από κάθε άλλον Έλληνα πολιτικό. Οι εκλογές της Κυριακής τον επαναφέρουν στο προσκήνιο και αποτελούν μία νέα ελπίδα, τόσο για τη βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων όσο και για την οριστική διευθέτηση του Κυπριακού», γράφει η Χουριέτ Daily News.

«Το 2000 οι δύο ΥΠΕΞ, κατορθώνοντας να παραμερίσουν τα αμφιλεγόμενα ζητήματα μεταξύ των δύο χωρών, υπέγραψαν συμφωνίες στο πλαίσιο του ελληνοτουρκικού διαλόγου για θέματα τουρισμού, περιβάλλοντος, καταπολέμησης της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος, λαθρομετανάστευσης και διακίνησης ναρκωτικών. Οι σχέσεις των δύο χωρών μπορούν μόνο να βελτιωθούν υπό την ηγεσία του Γιώργου Παπανδρέου», σημειώνει η Zaman.

«Κατά την περίοδο που ήταν ΥΠΕΞ ο Γιώργος Παπανδρέου είχε αρχίσει να πνέει εαρινή ατμόσφαιρα στις διμερείς σχέσεις. Κατά την περίοδο αυτή έγινε αποδεκτή η υποψηφιότητα της Τουρκίας στην Ε.Ε. με την έγκριση της Αθήνας, ενώ καταργήθηκαν τα ελληνικά βέτο», επισημαίνει η Σαμπάχ.

Πακέτο ειρήνης

Πληροφορίες του ανταποκριτή της Zaman στην Αθήνα καλλιεργούν το κλίμα αισιοδοξίας περαιτέρω, καθώς κάνουν λόγο για υποβολή «πακέτου ειρήνης» στην Τουρκία από τον Γιώργο Παπανδρέου. «Υπάρχει στην ημερήσια διάταξη η πιθανότητα ο νέος Πρωθυπουργός της Ελλάδας να ακολουθήσει ενεργό πολιτική όσον αφορά στην Τουρκία. Ο Παπανδρέου αναμένεται να προτείνει «συμφωνία ειρήνης και ασφάλειας», που θα περιέχει την επίλυση των προβλημάτων, υπό μορφήν πακέτου», γράφει η εφημερίδα, επισημαίνοντας ότι το πρώτο του διαγώνισμα θα το δώσει στη Συνάντηση Κορυφής της Ε.Ε. το Δεκέμβριο.

Το Σχέδιο Ανάν

Έξτρα μονάδες κερδίζει στον τουρκικό Τύπο ο Γιώργος Παπανδρέου για την υποστήριξή του στο Σχέδιο Ανάν. Η Χουριέτ Daily News, σε μία ενδιαφέρουσα ανάλυσή της, εξηγεί ότι ενώ το 2004 ο Παπανδρέου υποστήριξε το σχέδιο Ανάν, ο Καραμανλής, όντας «μη έμπειρος πολιτικός», δεν ήθελε να ξεκινήσει τη θητεία του πιέζοντας τον μ. Τάσσο Παπαδόπουλο να αλλάξει στάση έναντι του σχεδίου. «Σε μεγάλο βαθμό, το γεγονός ότι το σχέδιο δεν υπερψηφίστηκε από τα τρία τέταρτα των Ε/κ οφείλεται στην απροθυμία του τέως Έλληνα Πρωθυπουργού να το στηρίξει», υποστηρίζει η εφημερίδα. Το ζητούμενο είναι, εξηγεί, με την αλλαγή των συνομιλητών, ο Παπανδρέου να παίξει έναν εποικοδομητικό ρόλο, ενθαρρύνοντας τον Χριστόφια να είναι πιο εποικοδομητικός στις διαπραγματεύσεις.

Αναφορά στο θέμα κάνει και η Σαμπάχ, λέγοντας ότι το γεγονός πως ο Παπανδρέου θα πραγματοποιήσει την πρώτη του επίσκεψη στην Κύπρο «για να υποστηρίξει τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις», σε συνδυασμό με την υποστήριξή του στην ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. και την πεποίθησή του οτι οι διαφορές ανάμεσα στις δύο χώρες μπορούν να ξεπεραστούν, δείχνουν ότι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν πάνε σημειωτόν, σημειώνει η εφημερίδα.

Οι μουσουλμάνοι που έγιναν «μειονότητα»

Με μεγάλη χαρά υποδέχτηκε ο τουρκικός Τύπος και την εκλογή των δύο μουσουλμάνων υποψηφίων του ΠΑΣΟΚ στη Βόρεια Ελλάδα στα βουλευτικά έδρανα. Οι δύο «Τούρκοι» βουλευτές, γράφει η Zaman, αναμένουν από τον Παπανδρέου άνοιγμα όσον αφορά στα προβλήματα της «μειονότητας». Ο Αχμέτ Χατζηοσμάν υπενθύμισε ότι ο Παπανδρέου είχε προβεί σε διευκολύνσεις όσον αφορά στις εισαγωγικές εξετάσεις στα πανεπιστήμια και κατήργησε το Άρθρο 19 περί Ιθαγένειας. «Ο Χατζηοσμάν πιστεύει ότι και τώρα θα γίνουν νέα ανοίγματα από τον πρωθυπουργό Παπανδρέου και ότι θα σημειωθεί πρόοδος στα προβλήματα που εκκρεμούν», αναφέρει η εφημερίδα. Ο Τσετίν Μαντατζί τόνισε ότι είναι «απαράδεκτοι οι περιορισμοί στα »μειονοτικά δικαιώματα» στην Ελλάδα, που είναι χώρα-μέλος της Ε.Ε.» και ότι έχει εμπιστοσύνη στον Παπανδρέου, περιμένοντας ειλικρινείς προσπάθειες.

ΜΙΚΑΕΛΛΑ ΛΟΪΖΟΥ

Πηγή

helectra

Share


ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΑΝΤΙΚΑΤΟΧΙΚΟΥ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟΥ 20ής ΙΟΥΛΙΟΥ 2009
τηλέφωνα: 22460100,  96475772    τηλ/τυπο : 22460201, 22660988
ηλ.διεύθυνση: apeleftherwsi.epistrofi@gmail.com         ιστολόγιο: www.apeleftherwsi-epistrofi.blogspot.com

Ελληνίδες και Έλληνες της Κύπρου,

Η αποφράδα μέρα της 20ης Ιουλίου πλησιάζει για 35η χρονιά. Ποιος πίστευε πως η άδικη εισβολή και κατοχή θα κρατούσε τόσο πολύ; Όλοι πιστεύαμε να αποκατασταθεί γρήγορα αυτή η αδικία κι όλοι οι πρόσφυγες να γυρίσουν στη γη τους.

Τη γη που είναι ελληνική χιλιάδες χρόνια.

Και φωνάζαμε τα πρώτα χρόνια και  διεκδικούσαμε:

ΕΞΩ Ο ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ, ΟΛΟΙ  ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΟΥΣ, ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΚΕΡΥΝΕΙΑ.

35 χρόνια μετά, η αδικία είναι ακόμη μεγαλύτερη και πιο κραυγαλέα. Κανένας πρόσφυγας δεν γύρισε στο σπίτι του, κανένας αγνοούμενος ζωντανός. Οι εκκλησίες μας συλημένες και αλειτούργητες, στα σπίτια μας αναγιώνονται νέες γενιές εποίκων, η γη μας εκτουρκίζεται. Και ξένοι μεσολαβητές πηγαινοέρχονται, κουβαλώντας στις βαλίτσες τους σχέδια και ιδέες που προωθούν τα δικά τους συμφέροντα, για τη δική μας τραγική θέση ούτε που σκοτίζονται:

ΖΗΤΑΝΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ, ΑΛΛΑ ΝΑ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΩΑ ΓΗ ΣΤΟΝ ΕΙΣΒΟΛΕΑ.

Και το χειρότερο: μας έχουν πείσει πως φταίμε εξίσου με τον κατακτητή, άρα δίκαιο είναι να δεχθούμε άδικες λύσεις. Πως έχουμε ηττηθεί σ’ έναν πόλεμο κι αυτό πρέπει να το πληρώσουμε με το ξεριζωμό και την οριστική απώλεια της πατρίδας μας.

ΟΧΙ.

Τέρμα στα ψευτοδιλήμματα. Δεν νικηθήκαμε σε κανένα πόλεμο. Θύματα μιας μεγάλης και σκοτεινής προδοσίας είμαστε και μιας άνανδρης εισβολής και κατοχής από ένα ισχυρό στρατιωτικά κράτος, που άρπαξε την Κύπρο σαν πολύτιμο ζωτικό  χώρο. Είμαστε μικρός λαός κι αδύναμος «είναι, όμως,  μεγάλος ο Θεός οπού μας προστατεύει», κι είναι μεγάλο και ισχυρό το δίκαιό μας. Και γνωρίζουμε πολύ καλά τι θέλουμε:

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ.

Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη δύναμη από το δίκαιο, όταν ο λαός το πιστεύει. Ας πετάξουμε από πάνω μας το θανατερό πέπλο της ηττοπάθειας. Το πρόβλημα δεν είναι δικοινοτική διαφορά.

Είναι ΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΣ.

Κυπρία συμπατριώτισσα, Κύπριε συμπατριώτη,

ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ. Τώρα είναι η ώρα της πατρίδας μας. Για το μέλλον των παιδιών μας, για την πραγματική και όχι την ψεύτικη ευημερία, για να συνεχίσει να υπάρχει το γένος μας και ο πολιτισμός μας, για ελεύθερη πολιτική ζωή και δημοκρατική κοινωνία πρέπει να έχουμε πρώτα ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ. Ας αφήσουμε κάθε άλλη ασχολία και ας τρέξουμε να ενδυναμώσουμε το δίκαιο αγώνα της διεκδίκησης του ΔΙΚΑΙΟΥ ΜΑΣ. Με αληθινά λόγια να φωνάξουμε την καθαρή αλήθεια. Οι πολιτικοί λένε αυτό που λένε για χρόνια. Χωρίς αποτέλεσμα. Τώρα είναι η δική μας ώρα. Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ, να μιλήσει μέσα από τη ψυχή του και να διεκδικήσει με καθαρές λέξεις, μακριά από πολιτικά παζάρια, την ΑΛΗΘΕΙΑ.

Να φωνάξει ότι ΘΕΛΕΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ, ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ, ΤΗ ΓΗ ΤΟΥ και ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ, και ότι δεν θα δεχθεί τίποτα λιγότερο απ’ αυτό.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ μάς παρακολουθεί. Και δεν θα μας καταδικάσει αν ηττηθούμε στον αγώνα. Θα μας καταδικάσει, όμως, αν νικηθούμε χωρίς να προσπαθήσουμε, αν ξεχάσουμε και αν αδιαφορήσουμε. ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ ΟΡΘΙΟΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΖΕΙΣ ΓΟΝΑΤΙΣΤΟΣ, έχουν διδάξει οι μεγάλοι αγωνιστές. Οι ξένοι δεν φοβούνται τους πολιτικούς μας, γιατί στα τραπέζια των διαπραγματεύσεων, εκείνοι είναι οι δυνατοί, οι ισχυροί της γης. Υπολογίζουν όμως ΤΟ ΛΑΟ. Ας τους δείξουμε ότι υπάρχουμε, ότι δεν ξεχάσαμε και ότι μόνο μια δίκαιη λύση θα δεχθούμε. Ας αντισταθούμε αγωνιστικά, μαχητικά, με πίστη στο δίκαιό μας.

Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ μάς  ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ, Η ΓΗ ΜΑΣ μάς ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΑΝ ΤΗ ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΦΩΝΑΞΟΥΜΕ ΔΥΝΑΤΑ. Να φωνάξουμε δυνατά,  στους δρόμους και στις πλατείες της Λευκωσίας ώστε να ακουστεί η φωνή μας ως τη Νέα Υόρκη και την Ουάσιγκτον, ως τις Βρυξέλλες και την Άγκυρα:

– ΕΞΩ  Ο  ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ  ΣΤΡΑΤΟΣ  ΚΑΙ  ΟΙ  ΕΠΟΙΚΟΙ  ΑΠΟ  ΤΗΝ  ΚΥΠΡΟ

– ΕΞΩ  ΟΙ  ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ  ΚΑΙ ΟΙ ΛΗΣΤΕΣ ΑΠΟ  ΤΙΣ  ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΕΣ  ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ ΜΑΣ

– ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΗ ΓΗ ΜΑΣ – ΔΕΝ ΤΗ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ – ΟΥΤΕ ΤΗΝ ΠΟΥΛΟΥΜΕ

– ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΟΛΕΙΣ ΜΑΣ – ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΜΑΣ

– ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ –  ΛΕΥΤΕΡΙΑ – ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

ΔΕΥΤΕΡΑ 20 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009, ώρα 7 μ.μ.
ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΚΑΤΟΧΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ
από τη πλατεία του ΟΧΙ στο ΟΔΟΦΡΑΓΜΑ του ΛΗΔΡΑ ΠΑΛΑΣ

helectra