Archive for the ‘ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ’ Category

newego_LARGE_t_641_665982
Κατάφερε το ακατόρθωτο να γδύσει τις πιο όμορφες Ελληνίδες και να τις κάνει βιβλίο.

icemax_360x435_desipri_large

Ο φωτογράφος Τάκης Διαμαντόπουλος   είναι γνωστός για τα πορτραίτα του. Άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών,  πολιτικοί, δημοσιογράφοι   κι επιχειρηματίες είναι συνήθως τα μοντέλα του.  Ο Διαμαντόπουλος ειδικεύεται στην ασπρόμαυρη φωτογραφία.  Οι φωτογραφίες του διακρίνονται από λιτότητα και ταυτόχρονα ζωντάνια. Δουλεύει με το φως και την αντίθεση άσπρου – μαύρου για να δώσει κίνηση, φόρμα και έκφραση, αποτυπώνοντας πάνω στο χαρτί την προσωπικότητα και το συναίσθημα των μοντέλων του, σε έναν προσωπικό διάλογο μαζί τους.

MARKELA-MANOLIADI_L
Στην έκθεση που έγινε στην γκαλερί Ζουμπουλάκη, παρουσιάσθηκαν 57 γυναικεία γυμνά. Πρόκειται για ηθοποιούς, χορεύτριες, χορογράφους, αθλήτριες, μοντέλα, γυναίκες που μιλούν και εργάζονται με το σώμα τους και που «οδηγούν» μέσα από αυτό τον φωτογράφο σε μια διαφορετική εκδοχή πορτραίτου. Ο φωτογράφος τις πλησιάζει χωρίς διαθέσεις παρέμβασης, μόνο με την αλήθεια και τον αυστηρό έλεγχο της προοπτικής και του φωτός. Κάθε πορτρέτο έχει τη μικρή του ιστορία. Άλλωστε επιτυχημένη φωτογραφία για τον Τάκη Διαμαντόπουλο δεν είναι παρά «αυτή που βγάζει το μέσα έξω των ανθρώπων…».

NANSY-STAMATOPOULOU_L

Το «Λευκό Βιβλίο» κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη.

APOSTOLIA-PAPADAMAKI_L

Πηγή : http://www.e-tipos.com

tapeinos_paradeisos

Σε λιγότερο από 50 χρόνια, η Τήνος και τα Κάτω Μέρη πήδηξαν από το Μεσαίωνα, στο θαυμαστό καινούργιο κόσμο. Από την Τήνο πριν το 1960 μένουν οι αναμνήσεις που σε λίγο θα έχουν γίνει παραμύθια και μετά, σιγά-σιγά, θα χαθούν, αντικείμενα μόνο ελάχιστων λαογράφων ή ιστορικών. Πριν το 1960, η Τήνος ήταν μία σχεδόν αυτάρκης οικονομική οντότητα. Η οικονομία της ήταν βασικά αγροτική, με λίγη βιοτεχνική δραστηριότητα και εμπόριο που κάλυπταν τις εσωτερικές ανάγκες. Στα Έξω Μέρη υπήρχε από τότε το μάρμαρο. Τα Κάτω Μέρη ήταν γεωργική περιοχή. Είχε περισσότερα, μεγαλύτερα και πιο επίπεδα χωράφια και περισσότερα τρεχούμενα νερά. Η αγροτική οικονομία βασιζόταν στο κριθάρι, τα αμπέλια, τα σύκα, τα ελάχιστα καλοκαιρινά προϊόντα, όσπρια, λίγο λάδι, και πρωτόγονη κτηνοτροφία. Η τυπική οικογένεια είχε μία ή δύο αγελάδες, λίγα πρόβατα ή λίγα κατσίκια, λίγες κότες και ένα χοίρο. Τα λίγα γεωργικά πλεονάσματα, πήγαιναν στα Έξω Μέρη και στην Χώρα, από μεσαιωνικά μονοπάτια, που υπάρχουν μέχρι σήμερα αν και ένα ένα σβήνουν..

138

Τα μονοπάτια περνάνε από πηγές, ερειπωμένους οικισμούς, πρωτοχριστιανικές εκκλησίες, ανεβοκατεβαίνουν λαγκάδια ψάχνοντας για περιβόλια με δικαίωμα νερού, συγκλίνουν σε ανεμόμυλους, συναντούν ελληνικάρια απόδειξη ότι τούτα εδώ τα ταπεινά δρομάκια είναι αρχαίοι δρόμοι και η περιοχή κατοικημένη από πολύ παλιά. Η ζωή μέχρι την δεκαετία του 60 ήταν δύσκολη και αμείλικτη: Αν έβρεχε, είχες κριθάρι. Αν έκανε ζέστη, iαλώνευγεςi. Αν είχε λίγο αέρα, λίχνιζες. Αν φυσούσε, άλεθες. Αν κουβαλούσες φρύγανα ή καλάμια, ζύμωνες. Πολλά “αν” που “αν” έβγαιναν σωστά, έτρωγες … ειδεμή, πεινούσες εσύ και τα παιδιά σου. Το αμπέλι ήταν η ανακούφιση του κρασιού, τα λίγα μετρητά από το μούστο, το πετιμέζι αντί για ζάχαρη. Το ρακί ήταν για τους περισσότερους λαθραίο προϊόν νυχτερινής απόσταξης σε σκοτεινά λαγκάδια. Η αγελάδα ήταν το γάλα και τα τυράκια, μετρητά από το μοσχάρι και η κινητήρια δύναμη για το αλέτρι. Τα πρόβατα ήταν για το Πάσχα, για να συμπληρώσουν το πενιχρό εισόδημα, και για το μαλλί. Όλοι φορούσαν iράσιναi πουλόβερ και γιλέκα. Το δέρμα των κατσικιών γινόταν “ασκοί”. Τα υλικά ήταν οι πέτρες και τα εργαλεία τα χέρια. Η οικολογική συνείδηση ήταν αυτόματη ανάγκη γιατί τίποτα δεν περίσσευε.

f0156f9938d5f5af279232589b87a6e7
Αν είχες κήπο, καλό αμπέλι, καλά χώματα, ήσουν πλούσιος. Οι περισσότεροι δεν ήταν. Δούλευαν μεροκάματα για λίγη ζάχαρη και λίγο άσπρο ψωμί “για τα παιδιά”. Τα κατάστιχα γεννήσεων και θανάτων λένε την τραγική ιστορία: πολλά παιδιά, παιδική θνησιμότητα, θάνατοι στη Σμύρνη την Πόλη ή την Αθήνα. Από πάντα οι ντόπιοι ξενιτεύονταν, τουλάχιστον για 5-6 χρόνια για να μπορέσουν να ξεκινήσουν αυτόνομη ζωή στο χωρίο. Πολλοί δεν γύριζαν. Ωστόσο η περιοχή είχε μια αυτάρκεια και μια υπερηφάνεια, παρά την μόνιμη έλλειψη μετρητών, χρημάτων. Στα μέσα της δεκαετίας του 60 τα Κάτω Μέρη άδειασαν (όπως και πολλά από την υπόλοιπη αγροτική Τήνο). Η οικοδομή στην Αθήνα και η ζήτηση εργατικού τράβηξε τους ταλαιπωρημένους, περήφανους, ανεξάρτητους νοικοκύρηδες “μέσα”, στην Αθήνα. Προσδοκία χρημάτων και ελπίδα ευκολότερης, καλύτερης ζωής για τα παιδιά. Μερικοί από αυτούς γυρίζουν κουρασμένοι συνταξιούχοι, και δουλεύουν τα ξεχασμένα περιβόλια. Μόνο τα ατέλειωτα “κατ’κιά”, τα αμέτρητα πατητήρια και αλώνια και οι ξερολιθιές, που δεν έχουν φαγωθεί από τα αδέσποτα κατσίκια, μαρτυρούν ότι κάποτε εδώ είχε πολύ κόσμο. Τα παιδιά που έγιναν δικηγόροι, προγραμματιστές, δάσκαλοι, έμποροι κλπ, πλήρως ενταγμένοι στον 21ο αιώνα, κρατούν επαφή με την καταγωγή τους, στις διακοπές τους. Λίγοι άνθρωποι έχουν μείνει ακόμα ανάμεσα στις ξερολιθιές, ήρωες του χτες, που εύχεσαι να αντέξουν για πάντα. Αυτοί, ο αέρας, η μυρωδιά από τα φρύγανα και οι κορυδαλλοί στην ερημιά μιλάνε ακόμα για την εποχή της δύσκολης αθωότητας που χάνεται.

από τον Δημήτρη Παυλάκη
k_tinos

Το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ) φιλοξενεί τη φωτογραφική έκθεση της Ευγενίας Κουμαντάρου «Ταπεινός παράδεισος», στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Μουσείου Μαρμαροτεχνίας, στον Πύργο της Τήνου. Ο «Ταπεινός Παράδεισος» αποδίδει φόρο τιμής στον αγροτικό τρόπο ζωής που βαθμιαία και ανεπαίσθητα χάνεται στην Τήνο, τις Κυκλάδες και σε όλη την Ελλάδα. Αν και η συγκεκριμένη συλλογή φωτογραφιών δημιουργήθηκε το διάστημα 2000 – 2009, οι εικόνες ανακαλούν σκηνές από ένα ξεχασμένο παρελθόν, ενώ συγχρόνως στρέφονται στο μέλλον, προκαλώντας τον θεατή να διατηρήσει την αυθεντική ομορφιά αυτού του «χειροποίητου», επιβλητικού τοπίου.
Η έκθεση χωρίζεται σε θεματικές ενότητες που περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, φωτογραφίες τοπίων, προσώπων και χαρακτηριστικών γεωφυσικών και αρχιτεκτονικών στοιχείων.  Όπως η ίδια η Ε. Κουμαντάρου επισημαίνει, «οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, καθώς μεγάλωναν τα παιδιά μου κι εξερευνούσαμε τον τόπο όπου έζησε η οικογένεια του συζύγου μου. Γοητεύτηκα από τη γεωμετρία του φυσικού τοπίου, την απόλυτη λιτότητα της αρχιτεκτονικής των κτισμάτων. Σπίτια, μαντριά, παρεκκλήσια και περιστεριώνες με μάγεψαν με τη μοναδικότητά τους. Η διαχρονικότητα του τοπίου, ακόμη και τα ζώα μέσα σε αυτό, έγιναν πηγή έμπνευσης. Αυτό που με άγγιξε όμως πιο πολύ ήταν η ανθρωπιά και η καλοσύνη των χωρικών». Η Ευγενία Κουμαντάρου είναι πτυχιούχος του Πανεπιστημίου του Princeton στην Αγγλική Φιλολογία, με δεύτερη ειδίκευση στην Φωτογραφία. Από το 1989, μετά από διετή επαγγελματική ενασχόληση στο φωτογραφικό πρακτορείο Magnum της Νέας Υόρκης, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου ασχολήθηκε με φωτογραφήσεις για τον ελληνικό τύπο με θέμα διάφορες κοινότητες της Ελλάδας. Το 1991, σε συνεργασία με άλλους, ίδρυσε το αγγλόφωνο περιοδικό Odyssey με κύριο θέμα τους Έλληνες και την Ελληνική Διασπορά. Το 1996 ίδρυσε την εταιρεία In Focus Ltd., με αντικείμενο τη σύνταξη και έκδοση ετήσιων απολογισμών και φυλλαδίων παρουσιάσεων για τις μεγαλύτερες Ελληνικές εταιρείες.

Η έκθεση «Ταπεινός Παράδεισος» θα διαρκέσει μέχρι τις 24 Μαΐου.

Πηγές: ΑΠΕ και εδώ

butterfly-9

Την είπαν πεταλούδα.
Μια πληγωμένη αλίμονο, πεταλούδα,
που έκαψε τα πανώρια και πλατιά φτερά της,
κυκλοφέρνοντας τον Ήλιο της Αγάπης.
Της Αγάπης για κάτι πιο αιώνιο
από την εφήμερη ομορφιά.
Της Αγάπης της Ψυχής.

Μαρία Πολυδούρη

butterfly-11

Έπεσες σαν άστρο μες στην ερημιά μου
και τα δυο μου χέρια τώρα σε κρατούν
είπες πως για λίγο θα ‘μενες κοντά μου
μια κι οι πεταλούδες λεύτερες πετούν.

Κώστας Κωτούλας

butterfly-2

Ίσως κάποια μέρα στη γωνιά του δρόμου
τα χλώμα σου μάτια σβήσουν και χαθούν
όμως θα κρατήσω τ’ όνειρο δικό μου
μια κι οι πεταλούδες λεύτερες πετούν.

Κώστας Κωτούλας

butterfly-31

Είμαι μια πεταλουδίτσα
με πολύχρωμα φτερά
Κι όπως όλα τα κορίτσια
Είμ’ ολίγον ζωηρά.

Λευτέρης Παπαδόπουλος

butterfly-6

Στην αρχαία Ελλάδα πίστευαν πως οι πεταλούδες είναι οι ψυχές των νεκρών. Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία με την ομορφιά της η Ψυχή ξύπνησε τη ζηλοτυπία της Αφροδίτης, γιατί γοήτευσε τον Έρωτα. Ο Ζέφυρος την μετέφερε σε μια ανθισμένη κοιλάδα για να ζήσει. Κάθε νύχτα συναντούσε εκεί έναν εραστή, που υποτίθεται ότι δεν έπρεπε να δει. Με τις κακόβουλες συμβουλές των αδελφών της ξύπνησε η περιέργειά της και μπροσπάθησε μ’ ένα λυχνάρι να δει με ποιόν μοιραζόταν το κρεβάτι της. Μια σταγόνα λάδι έπεσε πάνω στον θεό που πέταξε αμέσως μακριά. Έτσι άρχισε η φοβερή θλίψη, από την οποία θα μπορούσε να ξεφύγει η Ψυχή μόνο με την βοήθεια του Έρωτα.

butterfly-7

Η νυχτοπεταλούδα που προσελκύεται από τη φλόγα, σαν την ψυχή που προσελκύεται από τις θεϊκές αλήθειες, καίει τα φτερά της.


butterfly-8

Την εικόνα της Ελλάδας πριν από ένα αιώνα παρουσιάζει η έκθεση φωτογραφιών του Γάλλου ελληνιστή Ιμπέρ Περνό (Hubert Pernot). Η έκθεση παρουσιάζεται από τις 11 Ιουνίου στο Μουσείο Μπενάκη και περιλαμβάνει 120 ανέκδοτα φωτογραφικά ντοκουμέντα της Αθήνας και της υπαίθρου του περασμένου αιώνα.

O Hubert Pernot ταξιδεύει στον Ελλαδικό χώρο την πρώτη δεκαπενταετία του 20ου αιώνα συλλέγοντας φωτογραφικά θέματα που αναδεικνύουν την φυσιογνωμίας της Ελλάδος πριν τους Βαλκανικούς πολέμους από το 1898 έως το 1913 (άνδρες με φουστανέλες στην πλατεία Συντάγματος, την ώρα που περνά το τραμ, βάρκες στο λιμάνι του Πειραιά, αραμπάδες στο Καστρί, ο Κρόνιος Λόφος της Ολυμπίας κ.λ.π), εικόνες της καθημερινότητας, φυσικά τοπία, έθιμα και δραστηριότητες διασώζονται μέσα από το πολύτιμο έργο του Ι.Περνό και παρουσιάζονται στο Αθηναϊκό κοινό.

Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 31 Αυγούστου.
Χώρος Αθήνα Μουσείο Μπενάκη (Κεντρικό Κτήριο)

Πηγή : ΑΠΕ

helectra

Share