Posts Tagged ‘Αθήνα’

Καλοκαιρινές βόλτες στα μουσεία της Αθήνας


Κλασικές και εναλλακτικές διαδρομές στην Αθήνα του θέρους οδηγούν τα βήματα των φιλότεχνων σε χώρους της σύγχρονης δημιουργίας αλλά και του αρχαίου πολιτισμού, προσφέροντας τη δυνατότητα για μια φυγή από την ασφυκτική καθημερινότητα.Ας  κάνουν τις δικές τους προτάσεις για το καλοκαίρι. Και αν η εξωστρέφεια του καλοκαιριού ενδείκνυται για άλλες εκδηλώσεις, μουσικές ή θεατρικές, οι καλά κλιματιζόμενες και ατμοσφαιρικές αίθουσες των μουσείων μπορούν να προσφέρουν, πέραν της τέχνης και της ενημέρωσης, την ηρεμία και τη δυνατότητα ενδοσκόπησης που είναι πολύτιμες για τον καθένα, έστω και για λίγο. Σαν μια τονωτική ένεση ενάντια στην επιθετική πραγματικότητα. Γιατί η τέχνη δεν τέρπει μόνο, ανοίγει τους ορίζοντες και δημιουργεί ουσιώδεις προβληματισμούς. Επιπλέον είναι κυριολεκτικά στον δρόμο μας. Πηγαίνοντας στη δουλειά, επιστρέφοντας στο σπίτι, κάνοντας περίπατο.


Με προβολές που θα γίνονται στους εξωτερικούς τοίχους του κάθε βράδυ, το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης θα προδιαθέτει το κοινό που διέρχεται από τη Βασ. Κωνσταντίνου για όσα πρωτοποριακά εικαστικά συμβαίνουν στο εσωτερικό του. Ανεβαίνοντας τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, ένα πορτρέτο του Περικλή- ναι, του αρχαίου- εντυπωσιάζει στην είσοδο του Μουσείου της Ακρόπολης, όπου μια νέα έκθεση συστήνει στους σύγχρονους Αθηναίους αυτόν στον οποίο οφειλόταν η λάμψη της αρχαίας Αθήνας. Στο Νομισματικό Μουσείο εξάλλου, που στεγάζεται στο εξαιρετικής αρχιτεκτονικής Ιλίου Μέλαθρον της οδού Πανεπιστημίου, κάθε Τρίτη μεσημέρι υπάρχει μία jour fix πρόσκληση για γνωριμία με τα νομίσματα του αρχαίου κόσμου αλλά και τις αντιστοιχίες τους με το ευρώ!


Το Βυζαντινό Μουσείο στη Βασιλίσσης Σοφίας- καλά κρυμμένο στους νέους και εκπληκτικούς χώρους του, που εκτείνονται υπόγεια – έχει να διηγηθεί πολλές άγνωστες «ιστορίες» από 16 αιώνες Βυζαντίου. Απέναντί του, το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης επικεντρώνεται στις απαρχές του πολιτισμού στον ελλαδικό χώρο, ενώ δύο σύγχρονες εκθέσεις του, της Λουίζ Μπουρζουά και της Σάρας Λούκας επιχειρούν τη σύνδεση με το σήμερα. Το Μουσείο Μπενάκη παραμένει η σταθερή αξία για μια βαθιά εντρύφηση στην ελληνική ιστορία και στον πολιτισμό από την απώτερη αρχαιότητα ως τον 20ό αιώνα.


Τα ωραιότερα, τα καλύτερα, τα σπανιότερα έργα τέχνης της αρχαιότητας βρίσκονται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο– ικανοποιητικά ανακαινισμένο εδώ και λίγα χρόνια- όπου υπάρχει επίσης μια περιοδική έκθεση για την αρχαία Ερέτρια. Στον αντίποδα βρίσκεται το Ιδρυμα ΔΕΣΤΕ στη Νέα Ιωνία, που παρουσιάζει ό,τι νεότερο και τολμηρότερο στη σύγχρονη τέχνη. Το Μπενάκη της οδού Πειραιώς,τέλος, συνεχίζει την εντυπωσιακή διαδρομή του με εκθέσεις και άλλες εκδηλώσεις- μουσικές ή λογοτεχνικές- προσφέροντας μια ολοκληρωμένη πολιτιστική εμπειρία.

ΜΑΡΙΑ ΘΕΡΜΟΥ

Πηγή: ΒΗΜΑ

helectra

Share

Advertisements

Οι Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας, μετά τη μεγάλη επιτυχία των δύο συναυλιών τους τον περασμένο Μάρτιο, στο Βελλίδειο, στη Θεσσαλονίκη και στο Ολυμπιακό Ποδηλατοδρόμιο, στην Αθήνα, εμφανίζονται στο TerraVibe Park, στην Αθήνα το Σάββατο 26 Ιουνίου για να μας αγκαλιάσουν με τις αισθαντικές φωνές τους και να μας ταξιδέψουν με τις αγαπημένες μας μελωδίες σε μέρη, που μόνο εκείνοι ξέρουν να μας οδηγούν. Νύχτωσε Νύχτα… Μια Βραδιά Στο Λούκι… Της αγάπης μαχαιριά… Φάνης…. Ανόητες Αγάπες…. Ρίτα Ριτάκι… Μη Γυρίσεις… είναι μερικά από τα τραγούδια, που περιμένουμε να μας ξυπνήσουν συναισθήματα ζεστά, αληθινά, αυθεντικά, ουσιαστικά.


Η μουσική των Χάρη & Πάνου Κατσιμίχα δε χρειάζεται συστάσεις. Βγαίνει από την καρδιά της δεκαετίας του ’80, γεμάτη συναισθήματα και φτάνει μέχρι σήμερα, ζεστή, ζωντανή και αληθινή. Μια φωνή που άλλοτε γίνεται παιχνίδι και άλλοτε σοβαρεύει, άλλοτε διαμαρτυρία και άλλοτε ποίηση, αλλά ποτέ δε χάνει την ουσία και την αυθεντικότητά της. Από τα «Ζεστά Ποτά» του 1985 έως το τελευταίο live album τους, που κυκλοφόρησε είκοσι χρόνια αργότερα, το 2001 και το «Στους ελαιώνες της αγάπης» που κυκλοφόρησε το 2002, η πορεία των αδελφών Κατσιμίχα ήταν πάντα συνεπής. Γι’ αυτό και το ελληνικό κοινό τους ακολούθησε και τους ακολουθεί με συγκινητική αφοσίωση ακόμα και μετά την απόφασή τους να πάρουν χωριστούς δρόμους.

Μετά από δέκα χρόνια, φαίνεται ότι «τίποτα δεν έχει αλλάξει» και οι Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας θα συνεχίσουν να φωτίζουν τις καρδιές μας. Η κεντρική συναυλία της Αθήνας γίνεται στο TerraVibe Park, το Σάββατο 26 Ιουνίου και είναι κομμάτι της προσεκτικά σχεδιασμένης και επιλεκτικής περιοδείας τους.

Terra Vibe Park  Μαλακάσα, 37ο χλμ Αθηνών-Λαμίας, Τηλ: +30 210 8820426 .
Πληροφορίες εισιτηρίων: Τα πρώτα 4000 εισιτήρια κοστίζουν 11 €, τα επόμενα 4000 εισιτήρια θα κοστίζουν 13 €, τα επόμενα εισιτήρια θα κοστίζουν 15 €.

ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ: Ticket House Αθήνα, Πανεπιστημίου 42 (εντός της στοάς) Τηλ: 210 3608366  Θεσσαλονίκη, Μητροπόλεως 102 Τηλ: 2310 264880, ΙΑΝΟΣ Αθήνα, Πανεπιστημίου 24, Τηλ: 210 3217917, Θεσσαλονίκη, Πλατεία Αριστοτέλους 7, Τηλ: 2310 277004
Online Sales ή αγορές με πιστωτική κάρτα, 24 ώρες/ωρο.

Πηγή

Με παρακαταθήκη ένα τεράστιο πλούτο τραγουδιών, σαράντα ολόκληρα χρόνια καριέρας – τόσα όσες σχεδόν και οι αλλαγές μελών στη σύσταση τους – και ανεξάντλητη ενέργεια, οι πατέρες του progressive rock, Uriah Heep επιστρέφουν για δύο βραδιές:

Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου στο Block33 στην Θεσσαλονίκη και Σάββατο 6 Φεβρουαρίου στο Gagarin205, στην Αθήνα.

Οι θρύλοι της βρετανικής σκηνής, που πήραν το όνομα τους από ένα χαρακτήρα του κλασικού μυθιστορήματος του Charles Dickens, «David Copperfiled», έχουν κατακτήσει την καρδιά του κοινού με την ιδιαίτερη μουσική τους, ένα μείγμα από πολύ διαφορετικά είδη, όπως progressive rock, hard rock, heavy metal, jazz, ακόμα και country, μερικές φορές.

Οι Uriah Heep ξεκίνησαν να γράφουν τη δική τους μουσική ιστορία στα τέλη του 1960. Έχουν βγάλει 21 studio albums, αμέτρητες Νο 1 επιτυχίες στην Ευρώπη, ενώ 5 από τα άλμπουμ τους μπήκαν στο αμερικανικό top 40.


Φέτος γιορτάζουν τα 40 χρόνια γνήσιου ροκ και κυκλοφορούν τη συλλογή Celebration – Forty years of Rock. Η συλλογή περιέχει κλασσικά αριστουργήματα των Uriah Heep τα οποία έχουν ηχογραφηθεί εκ νέου αλλά και δύο ολοκαίνουργια κομμάτια.

…»Easy Livin», «The Magician’s Birthday», «Sweet Freedom», «Gypsy», «The Wizard», “Lady in Black” και πολλά άλλα κλασσικά αριστουργήματα αλλά και νέα τραγούδια των Uriah Heep, για δύο βραδιές σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη!

helectra

Share


Για όσους ταξίδεψαν έστω και λίγο με κείνο το παράξενο καράβι που λέγεται «ελληνικό ροκ», ο Παύλος Σιδηρόπουλος ήταν και θα μείνει μια από τις πιο χαρακτηριστικές μορφές αυτής της παράταιρης, παρεξηγημένης και πάντα περιθωριακής σελίδας της μουσικής μας. Ο Σιδηρόπουλος μαζί με τον «θείο Νώντα»Δημήτρη Πουλικάκο έδωσαν την ψυχή τους, ο Παύλος τελικά και τη ζωή του, σε μια άλλοτε υπέροχη και άλλοτε τραγική περιπέτεια. Το να παίζεις ροκ στην Ελλάδα των δεκαετιών του ’70 (κυρίως) αλλά και του ’80 δεν ήταν καθόλου εύκολη υπόθεση. Ακόμη πιο δύσκολο ήταν να ζήσεις και να προσπαθήσεις να επιβιώσεις μέσα από αυτό που εύκολα ονομάζουμε τώρα πια «ροκ καταστάσεις». Με μια φράση: Ο Παύλος έπαιξε με τη φωτιά και τελικά κάηκε. Θα μπορούσε απλώς να πουλήσει «ροκ» και όχι να ζήσει «ροκ». Διάλεξε, αντίθετα με πολλούς που ξέρουμε, το δεύτερο. Και πλήρωσε το τίμημα.

Zorba the freak

«Είμαι δισέγγονος του Ζορμπά, και ως γνωστό ο Ζορμπάς ήταν rock and roll, όπως και να το κάνουμε. Και πολύ μάλιστα. Αυτό μας το λέει κι ο Καζαντζάκης. Απ’ την άλλη μεριά όμως, έχω και σπέρμα από τη γενιά των Αλεξίου. Της Ελλης της Αλεξίου, η οποία είναι θεία μου. Κι έτσι έχω μέσα μου και τον διανοούμενο και τον αλήτη. Από τη σύγκρουση αυτών των δύο βγαίνει άλλοτε καταστροφή κι άλλοτε δημιουργία».



Ο Παύλος Σιδηρόπουλος γεννήθηκε το 1948 στην Αθήνα αλλά έζησε τα παιδικά του χρόνια στη Θεσσαλονίκη. Εκεί πήγε το 1970 για να σπουδάσει στο Μαθηματικό. Ο τραγουδοποιός Βαγγέλης Γερμανός μιλάει για εκείνη την εποχή: «Με τον Παύλο Σιδηρόπουλο ήμασταν φίλοι και συγκάτοικοι το 1970 στην Θεσσαλονίκη, φοιτητές στο Μαθηματικό Τμήμα. Ηταν ένας γλυκός «κακομαθημένος» έφηβος. Το όνειρό του ήταν να γίνει συγγραφέας. Είχε διαλέξει και ψευδώνυμο: Παύλος Αστέρης. Εκείνη την εποχή του άρεσαν τα ντραμς και κάναμε ντουέτο στο σπίτι. Εγώ κιθάρα και αυτός τύμπανα σε μία πάνινη πολυθρόνα με κουτάλια και μπαγκέτες. Παίζαμε χαρούμενα και κάναμε ατέλειωτη πλάκα και αταξίες… Τον θυμάμαι στη συναυλία του Τζέιμς Μπράουν στο «Παλλάς» να πάλλεται στην ένταση και τον ρυθμό της μπάντας. Αλλη μία φορά στα καμαρίνια του «Μετρό» να μου λέει πως όπου να ‘ναι «καθαρίζει»… Ο Παύλος ήταν ένας βιωματικός τύπος, όπως πρέπει να είναι ο καλλιτέχνης, μόνο που η χημεία που διάλεξε να παλέψει μαζί της, δεν σηκώνει αστεία και έτσι έφυγε νωρίς… αφήνοντας τα τραγούδια του πίσω για παρηγοριά. Τον θυμάμαι πάντα με αγάπη».

Σχεδόν αμέσως έφτιαξε με τον κιθαρίστα των «Olympians», Παντελή Δεληγιαννίδη το ντουέτο «Δάμων και Φιντίας». Δύο τραγούδια τους μπήκαν στον ιστορικό δίσκο «Ζωντανοί στο Κύτταρο». Κι επειδή το Κύτταρο ήταν τότε το κέντρο του μικρόκοσμου της ελληνικής ροκ γνωρίστηκαν με άλλους μουσικούς και ένωσαν τις δυνάμεις τους με το γκρουπ «Μπουρμπούλια» που έπαιζε με τον Σαββόπουλο. Ακολουθεί η συνεργασία του με τον συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο στους δίσκους «Θεσσαλικός κύκλος» και «Οροπέδιο». Η μεγάλη του όμως στιγμή είναι η συνάντησή του με το γκρουπ «Σπυριδούλα», το 1976, με τον δίσκο «Φλου», σημείο αναφοράς για την εγχώρια εκδοχή του ροκ. Με επιρροές από την ελληνική μουσική σκηνή του ’60 και του ’70, από ξένα ροκ γκρουπ και ενσωματώνοντας στοιχεία από παραδοσιακά ακούσματα, ο Παύλος και οι «Σπυριδούλα» δημιούργησαν ένα άλμπουμ που έκανε, τηρουμένων των αναλογιών, πάταγο στην εποχή του.


Ροκ με ελληνικό στίχο.

Για τους περισσότερους ήταν αδιανόητο ως τότε. «Εχει μεγάλη δυσκολία να μπει ελληνικός στίχος στη ροκ μουσική, αλλά πώς να το κάνουμε, πρέπει να παλέψεις. Πρώτα θα βγει λίγο κουτσό, λίγο τραυματισμένο, μετά όμως θα βρει τον δρόμο του. Θέλει ειδική μελέτη… Εγώ κουράστηκα αλλά βρήκα τα μυστικά της ελληνικής γλώσσας και τώρα ο στίχος κολλάει. Κοφτά, λέξη προς λέξη. Και νιώθω μεγάλη ικανοποίηση γιατί αυτό το «ταξίδι» το ‘βγαλα πέρα μόνος μου».

Αλλά η συμβολή του «Φλου» στην όμορφη και «καταραμένη» ιστορία του ελληνικού ροκ ήταν ότι άνοιξε το δρόμο σε ένα σωρό άλλους μουσικούς που έπαιζαν ή ήθελαν να παίξουν ροκ ή έστω επηρεάστηκαν από αυτό για να διαμορφώσουν το μουσικό τους στίγμα. Είναι χαρακτηριστικά τα λόγια του Γιάννη Αγγελάκα που λίγο αργότερα θα δημιουργήσει το συγκρότημα «Τρύπες»: «Ο Παύλος είναι ένας άγιος της ελληνικής ροκ σκηνής. Eφυγε πριν ακόμα δει τους σπόρους που είχε φυτέψει και οι οποίοι έπιασαν τελικά. Eφυγε κυνηγημένος, περιθωριοποιημένος, αλλά πιστεύω ότι αν υπάρχει πουθενά, θα χαίρεται γι’ αυτό που συμβαίνει. Γιατί ό,τι και να συμβαίνει ξεκίνησε από τον Παύλο και από τον Πουλικάκο. Το «Φλου» ήταν ένας οριακός δίσκος για όλους μας».

Μου ‘πες θα φύγω

Το 1979 μαζί με άλλους μουσικούς, ανάμεσά τους, οι κιθαρίστες Θόδωρος Παπαντίνας και Στίλπων Νέστωρ φτιάχνει το σχήμα «Εταιρεία Καλλιτεχνών», που όμως διαλύθηκε προτού ηχογραφήσει μεγάλο δίσκο. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ήταν μία ακόμη ιστορική συνεργασία. Ο Θόδωρος Παπαντίνας, ένας κιθαρίστας με απίστευτο ταλέντο, που χάθηκε στη σκόνη της ελληνικής πραγματικότας, αφηγείται: «Ο Παύλος είχε όλα τα χαρίσματα ενός αυθεντικού και δημιουργικού ρόκερ. Τον θυμάμαι πάντα σαν έναν πολύ καλό φίλο γεμάτο ζωή και κέφι για διασκέδαση και πλάκες. Και είναι πολύ κρίμα που έφυγε μ’ αυτό τον τρόπο. Η περίοδος στην οποία δημιουργήσαμε μαζί την «Εταιρεία Καλλιτεχνών», θα μου μείνει αξέχαστη αφού θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που σμίξαμε μαζί σ’ αυτό το σχήμα. Υπήρχαν συνεχή «χάπενιγκ» τόσο πάνω στη σκηνή όσο και έξω απ’ αυτήν και θεωρώ τότε μεγάλη απώλεια για τον χώρο τη διάλυση της μπάντας».

Στη συνέχεια κάνει λίγες εμφανίσεις ως ηθοποιός σε ταινίες του νέου ελληνικού σινεμά και στο σίριαλ του Κώστα Φέρρη «Οικογένεια Ζαρντή». Τη δεκαετία του 1980 αρχίζει η συνεργασία με τους «Απροσάρμοστους», το γκρουπ που θα συνδέσει την τύχη του μαζί του ως το τέλος. Για περίπου δέκα χρόνια ο Παύλος Σιδηρόπουλος, άλλοτε με το σχήμα αυτό άλλοτε με τον Δημήτρη Πουλικάκο θα συνεχίσει τις ζωντανές εμφανίσεις, τις συναυλίες και θα ηχογραφήσει δίσκους όπως το «Zorba the Freak» και το «Εν λευκώ». Δεν είναι μυστικό ότι κάνει χρήση ηρωίνης, έχει το θάρρος να το δηλώσει ακόμη και με αναφορά στον τίτλο του δίσκου: «Θέλω να πω στους πιτσιρικάδες ότι δεν υπάρχει κανένας, μα κανένας απολύτως λόγος να δοκιμάσουν ηρωίνη. Δεν μπορεί να σου δώσει κανένα όραμα, καμιά ψευδαίσθηση, κανένα βίζιον ας πούμε, άμα είσαι ποιητής, ζωγράφος ή καλλιτέχνης… Η ηρωίνη είναι κάτι που σε εκμηδενίζει, είναι ένας μύθος, μια μπούρδα…». Αυτή όμως ήταν που τον Δεκέμβρη του 1990 τον πήρε από τη ζωή.

Να μ’ αγαπάς

Γνώρισα τον Παύλο Σιδηρόπουλο στις αρχές της δεκαετίας του ’80, όταν μαζί με άλλους δυο φίλους πήγα στο σπίτι του στην Κυψέλη για μια συνέντευξη που πρόθυμα δέχτηκε να δώσει σε ένα φανζίν της εποχής. Είδαμε έναν πολύ ευγενικό αλλά και πολύ καταβεβλημένο άνθρωπο, που μας μίλησε για τη ζωή του, για το ροκ και για την ταινία που είχε πρωταγωνιστήσει τότε, τον «Ασυμβίβαστο», από την οποία όμως ήταν απογοητευμένος. Δεν μείναμε πολύ για να μην τον κουράσουμε, έκανε ολοφάνερα μεγάλη προσπάθεια για να μας μιλήσει. Φεύγοντας, του αφήσαμε ένα λευκό τριαντάφυλλο. Hμασταν πολύ νέοι για να ξέρουμε τι (μας) γινόταν. Πριν και μετά τον είδαμε πολλές φορές στις συναυλίες και σχεδόν πάντα είχε τρομερή ενέργεια στη σκηνή, και ταυτόχρονα έδινε την αίσθηση ότι «ήταν ένας από εμάς». Hταν ο Παύλος. Hταν πολύ απλά ένας πραγματικός ρόκερ. Eτσι έζησε ως το τέλος. Το καλοκαίρι του 1990 παρέλυσε ξαφνικά το δεξί του χέρι. Οι γιατροί δεν μπόρεσαν να βρουν την αιτία. Συνέχισε τις εμφανίσεις με δεμένο το χέρι. Είχε προγραμματίσει μια σειρά εμφανίσεων για το Δεκέμβριο. Δεν πρόλαβε. Το απόγευμα της 6ης Δεκεμβρίου πέθανε από χρήση ηρωίνης.


Ο επίλογος στον Δημήτρη Πουλικάκο: «Γι’ αυτόν ήμουν ο θείος. Eτσι όπως διάλεξε τους φίλους του, διάλεξε και τους «συγγενείς» του, διάλεξε την «οικογένειά» του, τα κατάφερε. Και σίγουρα, ο ίδιος διάλεξε και το τελευταίο του ταξίδι. Ο ανιψιός ήταν ένας ελεύθερος πρίγκιπας, ο τελευταίος, και είμαι περήφανος γι’ αυτόν. Παυλάκι μου, οι καιροί εξακολουθούν να είναι δύσκολοι για τους πρίγκιπες. Σε φιλώ, ο θείος σου ο Μήτσος».

Το σχολείο του ροκ

«Για μένα αλλά και για τα άλλα παιδιά του γκρουπ, ο Παύλος ήταν ο φίλος μου και ο δάσκαλός μου. Στην ουσία αυτός μας έκανε μουσικούς. Είχε το εξαιρετικό χάρισμα να μαγνητίζει πάνω στη σκηνή το κοινό και να γίνεται ένα μ’ αυτό. Hταν αγνός, αυθεντικός και το κενό του είναι τεράστιο αλλά και δυσαναπλήρωτο». Οδυσσέας Γαλανάκης – κιθαρίστας στους «Απροσάρμοστους»

Ο μύθος του πρίγκιπα

«Ο Σιδηρόπουλος, όπως και όλοι οι νεκροί ήρωες του ροκ, άθελά του δημιούργησε έναν μύθο. Eναν μύθο προς εκμετάλλευση. Στον μύθο όμως πάντα ξεχνιέται το ανθρώπινο στοιχείο. Και ο Παύλος, για όσους τον γνώριζαν από κοντά, ήταν ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Παράλληλα, όμως, ήταν και ο καλλιτέχνης εκείνος που μίλησε στη γενιά του (και όχι μόνο) με τη σκληρή γλώσσα της πραγματικότητας, χωρίς να πιπιλίσει τα αυτιά με ωραιοποιημένα μηνύματα, που θα τον έκαναν εμπορικότερο».
Aκης Λαδικός

Γρηγόρης Παπαδογιάννης

Πηγή: ΤΟ ΕΘΝΟΣ

giorgakis_big


Εκτενείς αναφορές στην εκλογή Γιώργου Παπανδρέου έκανε χθες ο τουρκικός Τύπος. Αν και εκφράζονται κάποιες αμφιβολίες για το πώς θα χειριστεί τα ελληνοτουρκικά ζητήματα, δεδομένου ότι τώρα δεν έχει να κάνει με τον Ισμαήλ Τζεμ -με τον οποίο είχε «χημεία», όπως γράφουν χαρακτηριστικά- αλλά με τον Ερντογάν, οι Τούρκοι αρθρογράφοι εμφανίζονται ιδιαίτερα αισιόδοξοι για τις αλλαγές που θα επέλθουν στις διμερείς σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας με την ανάληψη της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ. Άλλωστε είναι ο άνθρωπος που «χόρεψε χορό φιλίας», όπως γράφει χαρακτηριστικά η Cumhyriyet. «Στην Άγκυρα επικρατεί η άποψη ότι, όπως και τότε που ο Παπανδρέου είχε αναλάβει ΥΠΕΞ μετά τον Πάγκαλο, ξεκινώντας ένα χρονοδιάγραμμα ύφεσης στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, έτσι και τώρα δεν υπάρχει κανένας λόγος και κανένα εμπόδιο για να μη γίνει μία παρόμοια κατάσταση και κατά τη νέα διακυβέρνηση της Ελλάδας από το ΠΑΣΟΚ», σημειώνει η εφημερίδα.


Το προφίλ

Κοιτάζοντας τις ενέργειες του Γιώργου Παπανδρέου, κατά την περίοδο που ήταν Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, οι Τούρκοι δημοσιογράφοι προσπαθούν να κτίσουν το προφίλ του. «Ήταν ο πρώτος Έλληνας ΥΠΕΞ, ο οποίος δήλωσε ότι δεν ανησυχεί από το γεγονός ότι οι Δυτικοθρακιώτες αυτοαποκαλούνται Τούρκοι. Ο ίδιος το 2004 υποστήριξε το Σχέδιο Ανάν. Οι Παπανδρέου και Τζεμ είχαν συμφωνήσει για την αφαίρεση από τα βιβλία της Ιστορίας των διατυπώσεων, που εμπεριείχαν διακρίσεις και προκαταλήψεις. Η Τουρκία το έκανε αλλά η Ελλάδα, με την πίεση της Εκκλησίας, δεν μπόρεσε να το πραγματοποιήσει», γράφει η Referans.

«Χάρη στη λεγόμενη πολιτική του συρτακιού και τη σχέση του με τον πρώην Τούρκο ΥΠΕΞ Ισμαήλ Τζεμ, ο Παπανδρέου χαίρει εκτίμησης και εμπιστοσύνης στην Τουρκία, περισσότερο από κάθε άλλον Έλληνα πολιτικό. Οι εκλογές της Κυριακής τον επαναφέρουν στο προσκήνιο και αποτελούν μία νέα ελπίδα, τόσο για τη βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων όσο και για την οριστική διευθέτηση του Κυπριακού», γράφει η Χουριέτ Daily News.

«Το 2000 οι δύο ΥΠΕΞ, κατορθώνοντας να παραμερίσουν τα αμφιλεγόμενα ζητήματα μεταξύ των δύο χωρών, υπέγραψαν συμφωνίες στο πλαίσιο του ελληνοτουρκικού διαλόγου για θέματα τουρισμού, περιβάλλοντος, καταπολέμησης της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος, λαθρομετανάστευσης και διακίνησης ναρκωτικών. Οι σχέσεις των δύο χωρών μπορούν μόνο να βελτιωθούν υπό την ηγεσία του Γιώργου Παπανδρέου», σημειώνει η Zaman.

«Κατά την περίοδο που ήταν ΥΠΕΞ ο Γιώργος Παπανδρέου είχε αρχίσει να πνέει εαρινή ατμόσφαιρα στις διμερείς σχέσεις. Κατά την περίοδο αυτή έγινε αποδεκτή η υποψηφιότητα της Τουρκίας στην Ε.Ε. με την έγκριση της Αθήνας, ενώ καταργήθηκαν τα ελληνικά βέτο», επισημαίνει η Σαμπάχ.

Πακέτο ειρήνης

Πληροφορίες του ανταποκριτή της Zaman στην Αθήνα καλλιεργούν το κλίμα αισιοδοξίας περαιτέρω, καθώς κάνουν λόγο για υποβολή «πακέτου ειρήνης» στην Τουρκία από τον Γιώργο Παπανδρέου. «Υπάρχει στην ημερήσια διάταξη η πιθανότητα ο νέος Πρωθυπουργός της Ελλάδας να ακολουθήσει ενεργό πολιτική όσον αφορά στην Τουρκία. Ο Παπανδρέου αναμένεται να προτείνει «συμφωνία ειρήνης και ασφάλειας», που θα περιέχει την επίλυση των προβλημάτων, υπό μορφήν πακέτου», γράφει η εφημερίδα, επισημαίνοντας ότι το πρώτο του διαγώνισμα θα το δώσει στη Συνάντηση Κορυφής της Ε.Ε. το Δεκέμβριο.

Το Σχέδιο Ανάν

Έξτρα μονάδες κερδίζει στον τουρκικό Τύπο ο Γιώργος Παπανδρέου για την υποστήριξή του στο Σχέδιο Ανάν. Η Χουριέτ Daily News, σε μία ενδιαφέρουσα ανάλυσή της, εξηγεί ότι ενώ το 2004 ο Παπανδρέου υποστήριξε το σχέδιο Ανάν, ο Καραμανλής, όντας «μη έμπειρος πολιτικός», δεν ήθελε να ξεκινήσει τη θητεία του πιέζοντας τον μ. Τάσσο Παπαδόπουλο να αλλάξει στάση έναντι του σχεδίου. «Σε μεγάλο βαθμό, το γεγονός ότι το σχέδιο δεν υπερψηφίστηκε από τα τρία τέταρτα των Ε/κ οφείλεται στην απροθυμία του τέως Έλληνα Πρωθυπουργού να το στηρίξει», υποστηρίζει η εφημερίδα. Το ζητούμενο είναι, εξηγεί, με την αλλαγή των συνομιλητών, ο Παπανδρέου να παίξει έναν εποικοδομητικό ρόλο, ενθαρρύνοντας τον Χριστόφια να είναι πιο εποικοδομητικός στις διαπραγματεύσεις.

Αναφορά στο θέμα κάνει και η Σαμπάχ, λέγοντας ότι το γεγονός πως ο Παπανδρέου θα πραγματοποιήσει την πρώτη του επίσκεψη στην Κύπρο «για να υποστηρίξει τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις», σε συνδυασμό με την υποστήριξή του στην ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. και την πεποίθησή του οτι οι διαφορές ανάμεσα στις δύο χώρες μπορούν να ξεπεραστούν, δείχνουν ότι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν πάνε σημειωτόν, σημειώνει η εφημερίδα.

Οι μουσουλμάνοι που έγιναν «μειονότητα»

Με μεγάλη χαρά υποδέχτηκε ο τουρκικός Τύπος και την εκλογή των δύο μουσουλμάνων υποψηφίων του ΠΑΣΟΚ στη Βόρεια Ελλάδα στα βουλευτικά έδρανα. Οι δύο «Τούρκοι» βουλευτές, γράφει η Zaman, αναμένουν από τον Παπανδρέου άνοιγμα όσον αφορά στα προβλήματα της «μειονότητας». Ο Αχμέτ Χατζηοσμάν υπενθύμισε ότι ο Παπανδρέου είχε προβεί σε διευκολύνσεις όσον αφορά στις εισαγωγικές εξετάσεις στα πανεπιστήμια και κατήργησε το Άρθρο 19 περί Ιθαγένειας. «Ο Χατζηοσμάν πιστεύει ότι και τώρα θα γίνουν νέα ανοίγματα από τον πρωθυπουργό Παπανδρέου και ότι θα σημειωθεί πρόοδος στα προβλήματα που εκκρεμούν», αναφέρει η εφημερίδα. Ο Τσετίν Μαντατζί τόνισε ότι είναι «απαράδεκτοι οι περιορισμοί στα »μειονοτικά δικαιώματα» στην Ελλάδα, που είναι χώρα-μέλος της Ε.Ε.» και ότι έχει εμπιστοσύνη στον Παπανδρέου, περιμένοντας ειλικρινείς προσπάθειες.

ΜΙΚΑΕΛΛΑ ΛΟΪΖΟΥ

Πηγή

helectra

Share

Θέμα Μακεδονικής εθνότητας έθεσε για πρώτη φορά ο ειδικός διαμεσολαβητής του ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς, παρουσιάζοντας νέα δέσμη ιδεών σε Αθήνα και Σκόπια.


Αναφερόμενος στην συνάντηση με τους διαπραγματευτές των δύο χωρών, ο κ. Νίμιτς τόνισε ότι συζήτησαν εκτός από την ονομασία, το εύρος χρήσης, θέματα ταυτότητας και παρεμφερή ζητήματα, φράση που παραπέμπει εμφανώς στην γλώσσα και την Μακεδονική εθνότητα.

Το γεγονός συνιστά παραβίαση της εντολής 817 που έχει λάβει από το Συμβούλιο Ασφαλείας, αφού είναι σαφές ότι η εντολή αναφέρεται ρητά και μόνο στην διευθέτηση της ονομασία του γειτονικού κρατιδίου.

Ο έλληνας διαπραγματευτής Αδαμάντιος Βασιλάκης πήρε εντολή από το υπουργείο Εξωτερικών να διευκρινίσει ότι η Ελληνική πλευρά συζητά μόνο το θέμα της ονομασίας και ότι δεν τίθεται ζήτημα εθνότητας.

Πηγή : skai.gr

helectra

Share