Posts Tagged ‘θάνατος’

cebfcf83cebf-cebcceb5ceb3ceb1cebbcf8ecebdcebfcf85cebcceb5-cf84ceb1-cebacf8dcf84cf84ceb1cf81ceac-cebcceb1cf82-cf80cebfcebbcebbceb1cf80

Γράφει ο Dr. Δημήτρης Τσουκαλάς, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου UNI.NA. Federico II. Ειδικός στα Χρόνια Νοσήματα και τον Μεταβολισμό/American College for the Advancement in Medicine

 

Το γήρας

 

Από τη στιγμή της σύλληψης του, κάθε ανθρώπινος οργανισμός, ξεκινάει μια πορεία στο χρόνο που τον οδηγεί στη γήρανση του και τελικά στο θάνατο. (περισσότερα…)

Ένα διήγημα του Νικήτα Κακκαβά, από την υπό έκδοσιν, εξαιρετική, συλλογή διηγημάτων «Το Ποτέ και το Τίποτα» (εκδόσεις Ιδιωτική Οδός). Λόγος λιτός, χαμηλόφωνη υπαρξιακή αγωνία, ολιγαρκής μοναξιά, γνήσιο συναίσθημα. Διαβάζοντας σε τυλίγει η λυτρωτική συγκίνηση του ρεαλισμού της ζωής. Της ζωής που φεύγει. (περισσότερα…)

Διάβασα ένα υπέροχο βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη! Έναν ύμνο στο πάθος και τον έρωτα, που οδηγεί στην τρέλλα και τον θάνατο…. Το πρωτοδημοσίευσε το 1906 με το ψευδώνυμο Κάρμα Νιβαρμή. Απολαύστε ένα μέρος του!

5 του Μάη

Μέσα στην ψυχή μου επρόβαλες και τόξερα πως θάλθεις. Και Σε περίμενα. Σε περίμενα όπως η γή τον χειμώνα παγωμένη και έρημη πονεί και περιμένει. Είσαι Συ η άνοιξη κι έρχεσαι και προχωρείς αγάλια, αγάλια, μέσα στην ψυχή μου. Στο διάβα Σου ανοίγονται κι ανθούν κι ευωδιάζουν οι σκέψεις μου. Κάτω απο τα πόδια Σου φυτρώνει και χαμογελά το χρώμα της ελπίδας. Η αναπνοή Σου θερμή και παρηγορήτρα διαβαίνει απάνω απο την ψυχή μου και ξυπνούν απο τη νάρκη των ανέρωτων χειμώνων τα όνειρά μου και Σε βλέπουν χωρίς έκπληξη και Σου χαμογελούν. Τόξεραν πως θάλθεις. Κάποια πουλιά ανοίγουν μέσα μου τα μάτια των και ξετινάσσουν τα φτερά. Κι Εσύ χαμογελάς και προχωρείς αγάλια, αγάλια, βασίλισσα μέσα στην ψυχή μου. (περισσότερα…)

Αμερικανοί επιστήμονες βρήκαν τρόπο να διατηρούν για ικανό χρονικό διάστημα στη ζωή βαριά τραυματισμένα άτομα ώσπου να καταφέρουν να φθάσουν στο νοσοκομείο. Πολλά θύματα εγκληματικών ενεργειών ή τροχαίων ατυχημάτων και γενικά άτομα που έχουν τραυματιστεί σοβαρά χάνουν τη ζωή τους, αφού για να σωθούν θα έπρεπε να βρεθούν στο χειρουργείο σε διάστημα λίγων λεπτών μετά τον τραυματισμό, κάτι που συχνά δεν επιτυγχάνεται.

Ερευνητές του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης ανέπτυξαν μια επαναστατική μέθοδο με την οποία, όπως υποστηρίζουν, διατηρούν στη ζωή ένα βαριά τραυματισμένο άτομο για όσο χρονικό διάστημα απαιτείται ώσπου να φθάσει στο νοσοκομείο. Συνήθως μετά την πάροδο περίπου πέντε λεπτών ένας βαριά τραυματισμένος αρχίζει να αντιμετωπίζει πρόβλημα οξυγόνωσης του εγκεφάλου, αμέσως μετά αρχίζει η οργανική ανεπάρκεια και μέσα σε διάστημα 15 λεπτών έχει επέλθει ο θάνατος.

Οι ερευνητές πειραματίστηκαν με ένα παγωμένο υγρό το οποίο εγχέεται στις φλέβες του τραυματία. Οπως διαπίστωσαν, η έγχυση του παγωμένου υγρού ρίχνει απότομα τη θερμοκρασία του σώματος, με αποτέλεσμα να «παγώνει» η διαδικασία θανάτου, συντηρώντας έτσι στη ζωή τους τραυματίες για αρκετή ώρα. Οπως υποστηρίζουν οι ερευνητές, η μέθοδος αυτή μπορεί να σώσει τη ζωή του 90% των σοβαρά τραυματισμένων ατόμων.

Πηγή: ΒΗΜΑ

helectra

Share


Δύο άνδρες, και οι δύο σοβαρά άρρωστοι, έμεναν στο ίδιο δωμάτιο ενός νοσοκομείου.

Ο ένας άνδρας αφηνόταν να σηκωθεί όρθιος στο κρεβάτι του για μία ώρα κάθε απόγευμα για να κατέβουνε υγρά από τα πνευμόνια του.

Το κρεβάτι του βρισκόταν δίπλα στο μοναδικό παράθυρο του δωματίου.

Ο άλλος άνδρας έπρεπε να περνάει όλη την ώρα του ξαπλωμένος.

Οι άνδρες μιλούσαν για ώρες αδιάκοπα. Μιλούσαν για τις γυναίκες τους και τις οικογένειές τους, τα σπίτια τους, τις δουλειές τους, τη θητεία τους στο στρατό, πού πήγαν διακοπές.

Κάθε απόγευμα, όταν ο άνδρας δίπλα στο παράθυρο μπορούσε να σηκωθεί, περνούσε την ώρα του περιγράφοντας στον «συγκάτοικό» του όλα όσα μπορούσε να δει έξω από το παράθυρο.

Ο άνδρας στο άλλο κρεβάτι άρχιζε να ζει για αυτές τις περιόδους μίας ώρας όπου μπορούσε να ανοιχτεί και να ζωογονηθεί ο δικός του κόσμος από όλη τη δραστηριότητα και χρώμα από τον κόσμο εκεί έξω.

Το παράθυρο έβλεπε ένα πάρκο με μια όμορφη λιμνούλα. Πάπιες και κύκνοι έπαιζαν στα νερά ενώ παιδιά αρμένιζαν τα καραβάκια τους. Ερωτευμένοι νέοι περπατούσαν χέρι-χέρι ανάμεσα σε κάθε χρώματος λουλούδια και μια ωραία θέα του ορίζοντα της πόλης μπορούσε να ειδωθεί στο βάθος.

Καθώς ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε όλο αυτό με θεσπέσια λεπτομέρεια, ο άνδρας στο άλλο μέρος του δωματίου έκλεινε τα μάτια του και φανταζόταν αυτό το γραφικό σκηνικ ό.

Ένα ζεστό απόγευμα, ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε μία παρέλαση που περνούσε.

Αν και ο άλλος άνδρας δεν μπορούσε να ακούσει τη φιλαρμονική – μπορούσε να τη δει στο μάτι του μυαλού του καθώς ο κύριος δίπλα στο παράθυρο το απεικόνιζε με παραστατικές λέξεις.

Μέρες, βδομάδες και μήνες πέρασαν.

Ένα πρωί, η πρωινή νοσοκόμα ήρθε να τους φέρει νερά για το μπάνιο τους μόνο για να δει το άψυχο σώμα του άνδρα δίπλα στο παράθυρο, ο οποίος πέθανε ειρηνικά στον ύπνο του.  Ξαφνιάστηκε και κάλεσε τους θεράποντες ιατρούς να πάρουν το νεκρό σώμα.

Όταν θεωρήθηκε πρέπον, ο άλλος άνδρας ρώτησε αν θα μπορούσε να μεταφερθεί δίπλα στο παράθυρο. Η νοσοκόμα ευχαρίστως έκανε την αλλαγή, και εφ’ όσον σιγουρεύτηκε ότι ο άνδρας αισθανόταν άνετα, τον άφησε μόνο.


Σιγά, επώδυνα, στήριξε τον εαυτό του στον ένα του αγκώνα να δει για πρώτη φορά του τον έξω κόσμο. Πάσχισε να γείρει να δει έξω από το παράθυρο δίπλα στο κρεβάτι.

Αντίκρισε ένα λευκό τοίχο.

Ο άνδρας ρώτησε τη νοσοκόμα τι θα μπορούσε να ανάγκασε το συχωρεμένο συγκάτοικό του ο οποίος περιέγραφε τόσο έξοχα πράγματα έξω από το παράθυρο.

Η νοσοκόμα αποκρίθηκε πως ο άνδρας ήταν τυφλός και δεν μπορούσε να δει ούτε τον τοίχο.

Πρόσθεσε, ‘Ίσως ήθελε απλά να σου δώσει θάρρος.’

Μοιρασμένη λύπη είναι μισή λύπη, αλλά η ευτυχία, όταν μοιράζεται, διπλασιάζεται.

Αν θες να νιώθεις πλούσιος, απλά μέτρα όλα τα πράγματα που έχεις τα οποία δεν αγοράζονται με χρήματα.

‘Το σήμερα είναι ένα δώρο, γι’ αυτό αποκαλείται ‘ Το παρόν.’

Ευχαριστώ την Ροντίνα, που μου το έστειλε και το αφιερώνω στην Θεοδοσία με την ευχή, » να μη μαραθούν ποτέ τα άνθη της ψυχής τους».

helectra

Share